Κάλεσμα συμμετοχής σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» απευθύνει η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ), καταγγέλλοντας σοβαρές ευθύνες της εργοδοσίας και των μηχανισμών ελέγχου.

Με αφορμή τον θάνατο πέντε εργατριών κατά τη διάρκεια νυχτερινής βάρδιας, η Ένωση κάνει λόγο για «προδιαγεγραμμένο εργοδοτικό έγκλημα» και καλεί εργαζόμενους, σωματεία και φορείς να δώσουν το παρών τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026, στις 19:00 το απόγευμα, στο Σύνταγμα, διεκδικώντας δικαιοσύνη, απόδοση ευθυνών και ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ζωής στους χώρους εργασίας.

Το κάλεσμα της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ)

Συγκέντρωση για το προδιαγεγραμμένο εργοδοτικό έγκλημα με τις 5 νεκρές εργάτριες στη «Βιολάντα»

 Δευτέρα 2 Φλεβάρη 2026, Σύνταγμα, ώρα 7μμ.

Πέντε εργάτριες, η Έλενα Κατσαρού, η Βούλα Μπουκοβάλα, η Αγάπη Μπουνόβα, η Αναστασία Νάσιου και η Βασιλική Σκαμπαρδώνη, δε γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους από τη νυχτερινή βάρδια στο εργοστάσιο «Βιολάντα».

Ο θάνατος τους  δεν είναι τυχαίο γεγονός αλλά εργοδοτική δολοφονία. Πρόκειται για ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα καθώς οι εργαζόμενοι/ες του εργοστασίου αποκάλυψαν πως από μέρες υπήρχε διαρροή αερίου, την ώρα που ο ιδιοκτήτης ισχυριζόταν πως η οσμή ήταν «από τις τουαλέτες». Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων από μήνες ζητούσε ελέγχους για τα μέτρα ασφαλείας.  Ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου και δύο ακόμα στελέχη της επιχείρησης συνελήφθησαν, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς «η έρευνα για τα αίτια συνεχίζεται και δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα».

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το αφήγημα διάχυσης ευθυνών σε φιλοκυβερνητικά κατά κύριο λόγο ΜΜΕ άρχισε να στήνεται από νωρίς, κι ενώ οι συγγενείς δεν είχαν κηδέψει τους ανθρώπους τους. Από τη μία η «υγιής ελληνική επιχειρηματικότητα» που διαμόρφωσε νέα «πεδία ανάπτυξης» και από την άλλη η «επιλογή» των γυναικών να δουλεύουν στη χειρότερη βάρδια. «Οι πέντε άτυχες γυναίκες επέλεξαν τη νυχτερινή βάρδια γιατί ήταν μητέρες και ήθελαν να φροντίζουν το πρωί τα παιδιά τους», γράφεται και ξαναγράφεται σε τίτλους ειδήσεων.

Μόνο που για έναν εργάτη και μία εργάτρια το ωράριο δεν συνιστά επιλογή. Πολύ περισσότερο όταν μία γυναίκα φεύγει από την εργασία της και συνεχίζει να δουλεύει φροντίζοντας τα παιδιά και τους ηλικιωμένους που το κράτος έχει εγκαταλείψει, διαλύοντας τις κοινωνικές δομές.

«Επιλογές» των εργατών στους όρους εργασίας τους υπάρχουν μόνο στις φαντασιώσεις του Χατζηδάκη, του Γεωργιάδη και της Κεραμέως που με τα εξαήμερα και τα 13ωρα θυσιάζουν τη ζωή των εργαζόμενων για τα υπερκέρδη των εργοδοτών, όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία για την εκτόξευση των λεγόμενων εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων.

Μόνο που με αυτές τις «επιλογές» έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά όλες οι εργαζόμενες και όλοι οι εργαζόμενοι στη χώρα, οι οποίοι γνωρίζουν τι σημαίνουν εξαντλητικά ωράρια χωρίς υπερωριακή αμοιβή, έχουν επίγνωση για τις «επιλογές» που τους μένουν, όταν οι εργοδότες κάνουν πάρτι με τους αντεργατικούς νόμους της κυβέρνησης.

Οι πέντε εργαζόμενες έρχονται να προστεθούν στη μαύρη λίστα των εργαζομένων που πεθαίνουν πάνω στο μεροκάματο εν ώρα εργασίας. Λίστα που αυξάνει κάθε χρόνο κι έφτασε τους 201 εργαζομένους και εργαζόμενες το 2025. Χωρίς να υπολογίζονται οι πολλαπλάσιοι νεκροί και νεκρές από επαγγελματικές ασθένειες.

Οι αιτίες είναι γνωστές: η εντατικοποίηση της εργασίας, η μη εφαρμογή των μέτρων υγιεινής κι ασφάλειας στο όνομα του κόστους, η αύξηση των ωρών εργασίας. Είναι οι συνθήκες δουλειάς που επιβάλλονται από τους αντεργατικούς νόμους.

Με βάση τα παραπάνω, η ΠΕΣΕΚ στηρίζει και καλεί στη συγκέντρωση καταγγελίας του εργοδοτικού εγκλήματος, που πραγματοποιείται τη Δευτέρα 2 Φλεβάρη 2026 και ώρα 7μμ., στο Σύνταγμα, από εργατικά σωματεία, συλλογικότητες και φορείς. Απαιτούμε:

—Να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι για το έγκλημα στη «Βιολάντα» και για κάθε εργατικό ατύχημα ή δυστύχημα

—Όχι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και ασυλία

—Μέτρα υγιεινής κι ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με άμεση εποπτεία και έλεγχο από τα συνδικάτα.

—Ανθρώπινοι ρυθμοί δουλειάς, όχι στην εντατικοποίηση.

—Δουλειά με δικαιώματα, μείωση του χρόνου εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.