Είναι πολύ δύσκολο να πειστεί κανείς ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιθυμεί ακομμάτιστη δημόσια διοίκηση. Μάλλον θέλει το ακριβώς αντίθετο.

ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ - news247.gr

H συζήτηση (που άνοιξε ξανά από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ) για την άρση της…τρισκατάρατης μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας έχει το γούστο της.

Ποιος θα την προτείνει; Θα την προτείνει, λοιπόν, όπως μαθαίνουμε η κυβέρνηση Μητσοτάκη που όμως έχει σπάσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ σε προσλήψεις μετακλητών υπαλλήλων.

Αντιγράφουμε από σχετική ερώτηση που κατέθεσε στις αρχές του μήνα στη Βουλή η βουλεύτρια του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη: “Από τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου του 2023 έως τον Δεκέμβριο του 2024 το ποσοστό των μετακλητών υπαλλήλων έχει αυξηθεί περαιτέρω κατά 32%!”

Παρακάτω η πρώην Υπουργός παρατηρεί και το εξής ενδιαφέρον: “Με την ιδιότητα του μετακλητού ξεκίνησαν τη σταδιοδρομία τους οι ιδρυτές της ομάδας αλήθειας, για να μεταπηδήσουν στη συνέχεια στον ιδιωτικό τομέα και να χρηματοδοτούνται από αυτόν, κυβερνητικοί προπαγανδιστικοί μηχανισμοί”.

Λογικό ακούγεται πάντως η κυβέρνηση με τους περισσότερους μετακλητούς υπαλλήλους από τη Μεταπολίτευση και μετά να επιθυμεί άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Σ’ αυτήν την περίπτωση το τελευταίο ισχυρό νομικό εμπόδιο θα καταπέσει και το κυβερνών κόμμα, εφόσον συνεχίσει να βρίσκεται στην εξουσία, θα έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στην ολοκληρωτική άλωση του κράτους αρχικά με απολύσεις και εν συνεχεία με αθρόες προσλήψεις μελών του κομματικού του στρατού (πάντα με…αντικειμενικά κριτήρια).

Τα φληναφήματα περί “ακομμάτιστης” δημόσιας διοίκησης δεν πείθουν ούτε μαθητές δημοτικού σχολείου. Ξέρουμε πολύ καλά, ήδη από το 2023, πως ακριβώς ερμηνεύουν τη λέξη “ακομμάτιστη”. Με τη μέθοδο της προσωπικής συνέντευξης στη διαδικασία τοποθέτησης διευθυντών σχολικών μονάδων από το 2023 κατάφεραν να γεμίσουν τα σχολεία με επικεφαλής που ανήκουν στενά ή ευρύτερα στη δική τους πολιτική επιρροή.

Και όταν αυτό συμβαίνει, γίνεται πιο εύκολα η δουλειά. Προχωρά η “αξιολόγηση”, που μόνο τέτοια δεν είναι, υπηρετείται το δόγμα της αυτονομίας της σχολικής μονάδας (τεράστια, νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία), γενικώς σφίγγουν τα λουριά και μειώνονται οι φωνές της όποιας αντίστασης.

Η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων θεσπίστηκε, πολύ σωστά, για να σταματήσει το όργιο της αντικατάστασης σύσσωμης της δημόσιας διοίκησης κάθε φορά που εναλλάσσονταν τα κόμματα στην εξουσία. Πολύ αργότερα θεσπίστηκε και το ΑΣΕΠ για να γίνονται με όσο το δυνατόν αξιοκρατικό τρόπο οι προσλήψεις (άσχετα αν κάθε φορά η κάθε πολιτική ηγεσία ανακαλύπτει παραθυράκια για να “βολεύει” κόσμο). Εγιναν, κοντολογίς, βήματα μπροστά.

Τώρα, υπό το πρόσχημα της χαμηλής απόδοσης δημοσίων υπαλλήλων, φαίνεται ότι σχεδιάζουν την επιστροφή στις εποχές της απόλυτης φαυλότητας. Δεν είναι ειλικρινείς και δεν διαθέτουν κανένα πολιτικό εχέγγυο για να πείσουν για τις προθέσεις τους.

Αντιθέτως, ο πρότερος “ένοχος” πολιτικός τους βίος σε σειρά θεμάτων που έχουν να κάνουν με το κράτος δικαίου, την αξιοκρατία, την πολιτική αξιοπιστία εν γένει πρέπει να μας καθιστούν άκρως επιφυλακτικούς έως και καχύποπτους.