Τη Δευτέρα 25 Μαΐου συνεδρίασε το Περιφερειακό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας με θέματα αιχμής τις αντλησιοταμιεύσεις στη Λίμνη των Κρεμαστών και το Σχέδιο «Εύρυτος» που προβλέπει την εκτροπή των ποταμών Καρπενησιώτη και Κρικελοπόταμου προς τον Μόρνο. Στόχος των δύο αυτών παρεμβάσεων, με πρόφαση τη λειψυδρία, η συγκέντρωση των υδάτινων πόρων και η συνακόλουθη ιδιωτικοποίησή τους που θα επιφέρει τεράστια κέρδη στους εμπλεκόμενους επιχειρηματικούς ομίλους. Τα συγκεκριμένα θέματα έθεσαν εκπρόσωποι φορέων, συλλόγων και της Επιτροπής Αγώνα του νομού Ευρυτανίας τα οποία υποστηρίχθηκαν από το σύνολο της αντιπολίτευσης των Περιφερειακών Συμβούλων. Παρακολουθώντας τη συνεδρίαση, το κυρίαρχο συναίσθημα που σου δημιουργούσε η εικόνα ήταν η θλίψη για την κατάντια των «αιρετών» της γαλάζιας πλειοψηφίας του Περιφερειάρχη κ. Σπανού. Δυο φαραωνικά έργα που θα εξαφανίσουν από το χάρτη το Ευρυτανικό τοπίο φυσικού κάλλους και τη θέση του θα πάρουν σήραγγες, τσιμέντα, μπάζα, καταπτώσεις και κάθε είδους αλλοίωση. Δυο έργα που θα αλλάξουν την φυσιογνωμία της Ευρυτανίας που έχει στηρίξει όλες της τις ελπίδες στον ήπιο τουρισμό και τις εναλλακτικές μορφές του. Ένας νομός που εδώ και χρόνια έχει απολέσει οποιαδήποτε παραγωγική δραστηριότητα στον πρωτογενή τομέα -για το δευτερογενή δεν το συζητάμε καν- και προσδοκά την ανάστασή του μέσω του τουρισμού με σειρά χρόνιων δομικών και άλυτων προβλημάτων (βλέπε δρόμος, λειψές υποδομές και πολλά – πολλά άλλα προβλήματα που θα χρειαζόταν ολόκληρο κατεβατό να τα απαριθμήσεις).

Και μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον τι έχουμε; Την ολομέτωπη πια επίθεση των επιχειρηματικών ομίλων που εφορμούν να κατακλέψουν για μια ακόμα φορά τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του τόπου εστιάζοντας αυτή τη φορά στο νέο μεγάλο πρότζεκτ που είναι τα νερά. Τα νερά που πλέον είναι η κότα με τα χρυσά αυγά για την κερδοφορία των αρπακτικών. Τα νερά που, με πρόφαση τη λειψυδρία της Αθήνας και των άλλων αστικών κέντρων, πραγματική ή υποθετική, στοχεύουν να συγκεντρώσουν, να πάρουν στην κατοχή τους και μετά να μοσχοπουλήσουν στους φουκαράδες και στα λαϊκά στρώματα της πόλης και όχι μόνο, που ξεζουμίζονται ανελέητα από την Μητσοτακέϊκη ακρίβεια που σαρώνει όλες τις βασικές ανάγκες και τα απαραίτητα για την επιβίωση του νοικοκυριού. Δεν φθάνει η κλοπή στα Σ/Μ, στα καύσιμα, στο ρεύμα, στις υπηρεσίες παντός είδους τώρα θα βάζουμε το χέρι βαθιά στην τσέπη για το νερό, που θα το πούμε νεράκι, όχι λόγω της έλλειψης αλλά λόγω της τιμής του.

Και ενώ σε αυτούς τους σχεδιασμούς η τοπική κοινωνία ορθώνει το ανάστημά της και προσπαθεί παρά την ερημοποίηση και την δημογραφική αφυδάτωση να βρει τα πατήματά της και να αντισταθεί στην επέλαση των οικονομικών συμφερόντων, είναι ευδιάκριτη η αναντιστοιχία που κυριαρχεί στο χώρο και τον τόπο μας. Η αναντιστοιχία της κοινωνίας που θυμώνει, της κοινωνίας που διαμαρτύρεται, που δια των εκπροσώπων της βροντοφώναξε σε όλους τους τόνους στο Περιφερειακό Συμβούλιο ένα βροντερό όχι και των θεσμικών «εκπροσώπων» της που τους εκλέγει ως ταγούς για να την υπηρετούν. Στο Περιφερειακό Συμβούλιο που θα περίμενες να είναι μπροστά οι δυο Δήμαρχοι του νομού και να διεκδικούν το αυτονόητο, που θα περίμενες οι τρεις Ευρυτάνες αιρετοί της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης να είναι σημαιοφόροι για την απόκρουση της επίθεσης, της Βουλευτίνας που υποτίθεται ότι υπερασπίζει τα συμφέροντα κατοίκων και νομού, τίποτα από αυτά δεν συνέβη δυστυχώς. Οι δυο πρώτοι έστειλαν ένα υπόμνημα σε χαρτί αποφεύγοντας τα περαιτέρω και τη δημόσια έκθεση, οι δεύτεροι όχι μόνο δεν στήριξαν την κοινωνία που υποτίθεται εκφράζουν και εκπροσωπούν αλλά περισσότερη έγνοια είχαν πως θα στηρίξουν την παράταξη που σταβλίζονται και την κυβέρνηση του Μητσοτάκη για την οποία φαίνεται ότι έχουν περισσότερη έγνοια, η δε Βουλευτίνα που ζει στον δικό της κόσμο και την δική της γυάλα, κρύφτηκε και αυτή πίσω από ένα χαρτί που έστειλε μην έχοντας κότσια και ανάστημα να παραβρεθεί και να υποστηρίξει τουλάχιστον με παρρησία και καθαρότητα έστω και την υπηρεσία της προς τα γαλάζια αφεντικά της. Την ίδια ώρα η κυβερνητική γαλάζια παράταξη του Περιφερειακού Συμβουλίου ψελλίζοντας ανούσιες δικαιολογίες πέταξε την μπάλα στην εξέδρα παριστάνοντας την ανήξερη και προσπαθώντας να κρυφτεί πίσω από ένα γενικόλογο ψήφισμα στήριξης, αποφεύγοντας να στηρίξει την προσφυγή στο ΣΤΕ που ζητούσαν οι φορείς για το μπλοκάρισμα και την ακύρωση των περιβαλλοντοκτόνων έργων. Για μια ακόμα φορά η γαλάζια πλειοψηφία του κ. Σπανού επέλεξε να στηρίξει την κυβέρνηση και τα επιχειρηματικά συμφέροντα σε βάρος της τοπικής κοινωνίας και των αιτημάτων της. Που να βρεθεί φιλότιμο και λεβεντιά θα μου πεις. Θα συγκρουστούμε με αυτούς που τους φιλάμε το χέρι και μας εξασφαλίζουν την πολιτική μας επιβίωση και μάλιστα για λίγους «αυτόκλητους δικαστές» που δεν γνωρίζουν, όπως αποκάλεσε το πόπολο που αντιδρά η γαλάζια Βουλευτίνα κυρία Τζίνα; Όχι βέβαια. Εξάλλου όση ώρα τους σφυροκοπούσε η τοπική κοινωνία δια των εκπροσώπων της και το σύνολο των Παρατάξεων του Συμβουλίου για το δίκιο και το εύλογο αίτημα όλοι μαζί να αποτρέψουμε την καταστροφική επέλαση στα Ευρυτανικά βουνά και ποτάμια, αυτοί δείχνοντας πόσο υπερασπίζονται αυτούς και αυτό για το οποίο στάλθηκαν σε θέσεις ευθύνης, εξάντλησαν τη συμμετοχή τους στο να παίζουν με το κινητό τους επί επτάωρο. Θα μου πεις κάτι είναι κι’ αυτό. Όσο και να πεις (τους) κουράζει…

Κώστας Μαστροκώστας