Γράφει ο Χρήστος Αβραμίδης*

Η Βουλγαρία επέλεξε τρένα, τα πήρε και ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ μέσα σε 2 χρόνια

Η Ελλάδα 3,5 χρόνια μετά τη δήλωση Μητσοτάκη για νέα τρένα, ΤΙΠΟΤΑ.

Για την ακρίβεια, όχι ακριβώς «τίποτα». Είχαμε κάτι προεκλογικές φιέστες για κάτι τρένα που ήρθαν και δεν έχουν μεταφέρει ούτε έναν επιβάτη (εκτός από Νεοδημοκράτες με τους βιντεογράφους τους).

Και έτσι συνεχίζουν να κυκλοφορούν τα ίδια επικίνδυνα βαγόνια των Τεμπών που δεν έχουν ούτε πυρασφάλεια.

Θυμίζουμε το χρονικό αυτής της τραγικής κατάστασης.

21/3/2023 Ο Μητσοτάκης προαναγγέλλει «Επαναδιαπραγμάτευση με τη Hellenic Train» και διακηρύσσει με μαχητικότητα ότι «Θα μας φέρνει τα καλύτερα τρένα της και όχι σαπάκια».

27/1/2025, 2 χρόνια μετά, σχεδόν, ρωτάμε τον εκπρόσωπο του Μητσοτάκη πότε θα έρθουν αυτά τα νέα τρένα και τι γίνεται με την επαναδιαπραγμάτευση;

Και ο εκπρόσωπος του Μητσοτάκη ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΔΕΑ.

Ήταν τόσο σοβαρή η εξαγγελία και τόσο μάχιμη, που 2 χρόνια δεν είχαν κάνει ΤΙΠΟΤΑ (εκτός από μπαζώματα).

Ρωτάμε ξανά και ξανά αν έγινε επαναδιαπραγμάτευση ΝΑΙ ή ΟΧΙ και μας απαντάει άλλα ντ’ άλλων.

Προφανώς πιέζονται απ’ τις διαδηλώσεις και τη δημόσια πίεση και, λίγο καιρό μετά, ανακοινώνουν επαναδιαπραγμάτευση, νέα τρένα, συναντήσεις κτλ.

Και υποτίθεται ότι το θέμα δρομολογείται και θα έχουμε άμεσα νέα τρένα.

Αμ δε.

27/10/2025, 9 μήνες μετά, συμβαίνει το απίστευτο. Ο αρμόδιος Υπουργός, ο Κυρανάκης, δηλώνει (του ξεφεύγει) στον Χατζηνικολάου ότι δεν ξέρει πότε θα έρθουν τα νέα τρένα και ότι ρωτάει κάθε μέρα τους Ιταλούς, αλλά δεν του λένε. (Μακάρι να είχαμε άλλον έναν τέτοιο ευπατρίδη να θυσιάζει κάθε μέρα την αξιοπρέπειά του για την Ελλάδα μας…)

Ρωτάμε τον Μαρινάκη πότε θα έρθουν τα νέα τρένα και μας μαλώνει ότι δεν πρέπει να ρωτάμε τέτοια και ότι θα έπρεπε να ρωτήσουμε το αρμόδιο Υπουργείο (που btw, όταν του στέλνουμε ερωτήματα, δεν μας απαντάει).

Δηλαδή ασχολείται όλη η Ελλάδα, ασχολούνται τα κόμματα στη Βουλή, ασχολούνται τα μεγαλύτερα ΜΜΕ, γίνεται η μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία της χώρας, αλλά το θέμα δεν είναι άξιο λόγου και ενημέρωσης στο κεντρικό μπρίφινγκ της κυβέρνησης, υποβαθμίζεται αυθαίρετα ως επιμέρους θέμα ενός Υπουργείου.

Ρωτάμε το αυτονόητο: «Είπατε θα φέρετε νέα τρένα και σχεδόν 3 χρόνια μετά δεν έχετε ιδέα πότε θα έρθουν: Έχετε αποτύχει;»

Ο Μαρινάκης, αντί να απαντήσει, επιτίθεται ότι συμμετείχα προσωπικά στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη.

Και νομίζω αυτή είναι η πιο χαρακτηριστική στιγμή του τι συμβαίνει 1,5 χρόνο στο μπρίφινγκ. Ρωτάμε για κάποιο θέμα δημοσίου συμφέροντος, που όποιον και αν ρωτήσεις, αριστερό ή δεξιό, δημοσιογράφο, πολιτικό, συγγενή θύματος, απλό πολίτη ή τον ίδιο τον Μητσοτάκη, θα σου πει ότι είναι σημαντικό να έρθουν νέα ασφαλή τρένα.

Για ένα θέμα που αντικειμενικά υπάρχει καθυστέρηση. Με facts. Με δεδομένα.

Και ο Μαρινάκης, αντί να απαντήσει, επιτίθεται, προσπαθώντας να «δηλητηριάσει την πηγή», δηλαδή με την κλασική επικοινωνιακή τακτική που σημειώνεται στη βιβλιογραφία των Media ως Poisoning the Well. Με απαξίωση του δημοσιογράφου.

Όσο για τη συμμετοχή στη μεγάλη διαδήλωση για τα Τέμπη, δηλώνω ένοχος.

Ήμουν κι εγώ εκεί. Δίπλα στους συγγενείς των θυμάτων.

Και ήταν μεγάλη μου τιμή.

Καλοτάξιδα τα νέα τρένα στη Βουλγαρία.

Άλλη μια μέρα στην ημιδιωτικοποιημένη μπανανία μας.

Άλλη μια μέρα βλέπουμε, απλώς, τα άλλα τρένα να περνούν.

*Ο Χρήστος Αβραμίδης είναι δημοσιογράφος - Το κείμενο από την προσωπική του σελίδα στο FACEBOOK