Από την αρχή του χρόνου, μια σειρά σοβαρών γεγονότων, της εγχώριας και της διεθνούς σκηνής και η στάση των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ απέναντι σε αυτά, καταδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι η οπισθοδρόμηση του συνδικαλιστικού κινήματος έχει πολύ συγκεκριμένα αίτια και οφείλεται στη γενική πολιτική κατεύθυνση των δυνάμεων που ηγούνται σε αυτό.

Η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ πέρα από ένα ολιγόλογο δελτίο τύπου στήριξης στις αγροτικές κινητοποιήσεις που εξέδωσε λίγο πριν τις γιορτές, στο οποίο μάλιστα καλεί τα σωματεία και τις ομοσπονδίες να «δυναμώσουν τη στήριξή τους στις αγροτικές κινητοποιήσεις»… που η ίδια ωστόσο δεν κάνει, δεν έχει από τότε βγάλει άχνα όχι μόνο για το θέμα των αγροτών αλλά ούτε και για τα σοβαρά διεθνή γεγονότα, τα οποία ξέσπασαν από την αρχή του έτους, με αποκορύφωμα τη δολοφονική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο, καθώς επίσης και για τον ρόλο των ΗΠΑ τόσο στην υποδαύλιση των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο Ιράν, όσο και σε επόμενο βήμα που απειλούν να προχωρήσουν. Ενδεχομένως, αυτή η σιωπή της ΑΔΕΔΥ να οφείλεται ή να βρίσκει ως δικαιολογία το γεγονός ότι δεν έχει συσταθεί ακόμη το νέο ΔΣ, μετά και το τελευταίο συνέδριό της, στο οποίο ας μην ξεχνάμε πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ).

Από την πλευρά της η ηγεσία της ΓΣΕΕ, που δεν αντιμετωπίζει τέτοιου είδους πρακτικές «δυσκολίες» στη διαδικασία έκδοσης αποφάσεων, ψηφισμάτων κ.λπ., επιδείχνει ως συνειδητή στάση της την αφωνία ή ακόμη και την απόλυτη ταύτιση με τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης και της ΕΕ.

Για τις αγροτικές κινητοποιήσεις που ξεκίνησαν στις αρχές Δεκεμβρίου, και κατά γενική ομολογία αυτές ήταν οι δυναμικότερες σε μαζικότητα και διάρκεια εδώ και πολλά χρόνια και που τα δίκαια αιτήματά τους συγκέντρωσαν τη στήριξη όλης της κοινωνίας, η ΓΣΕΕ περιορίστηκε σε ένα δελτίο τύπου, το οποίο εξέδωσε στις 11 Δεκεμβρίου και στο οποίο μάλιστα νουθετεί για την ανάγκη ενός «ειλικρινή και παραγωγικού διαλόγου». Έκτοτε η απόλυτη σιωπή. Σαν να μην έχουν αντίκτυπο τα προβλήματα των αγροτών σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, σαν να μην έχουν υποστεί όλοι οι εργαζόμενοι τις συνέπειες από τον αφανισμό της αγροτικής παραγωγής στον οποίο οδηγούν η πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης, σαν να μην πρόκειται να χειροτερεύσει ακόμη περισσότερο η κατάσταση για όλη την ελληνική κοινωνία.

Γεγονός είναι ένα και το αυτό πως οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ απέναντι σε αυτόν τον μεγάλο αγώνα των αγροτών που έχει διαρκέσει σχεδόν 2 μήνες περιορίστηκαν σε ανέξοδα δελτία τύπου, χωρίς την παραμικρή πρόθεση ουσιαστικής στήριξης αυτού του αγώνα, χωρίς έστω ένα συλλαλητήριο αλληλεγγύης στον αγροτικό κόσμο που είναι στον δρόμο γιατί αφανίζεται και που θα μπορούσε να ασκήσει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στην ήδη στριμωγμένη κυβέρνηση.

Ούτε καν απέναντι στην ψήφιση της συμφωνίας Mercosur της ΕΕ, με την οποία συντάχθηκε πλήρως η κυβέρνηση της ΝΔ, δεν βρήκαν να ψελλίσουν το παραμικρό. Μια συμφωνία της οποίας οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές όχι μόνο για έναν μεγάλο αριθμό αγροτών, αλλά θα τις υποστεί όλος ο ελληνικός λαός.

Όσο για το θέμα της Βενεζουέλας και του Ιράν, η ηγεσία της ΓΣΕΕ απόφυγε να εκδώσει δικές της ανακοινώσεις (στάση ενδεικτική για το πώς στέκεται η ηγεσία της ΓΣΕΕ απέναντι σε τόσο σοβαρά γεγονότα) και αρκέστηκε στην αναπαραγωγή των σχετικών ανακοινώσεων της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC), της οποίας είναι μέλος. Για τη μεν Βενεζουέλα, στην ανακοίνωση καταδικάζεται η «στρατιωτική επέμβαση και η κατάλυση του Διεθνούς Δικαίου…». άλλα η διέξοδος που προτείνεται είναι μια θέση ίσων αποστάσεων μεταξύ θύτη και θύματος καθώς καλεί «όλα τα μέρη να επιστρέψουν στη διπλωματία και τον διάλογο…»(!)

Η δε ανακοίνωση για το Ιράν, την οποία συνυπογράφει επίσης η ηγεσία της ΓΣΕΕ αποτελεί πιστή αντιγραφή της δυτικής προπαγάνδας: «καταγγέλλει τη συνεχιζόμενη και βάρβαρη κρατική καταστολή σε βάρος των εργαζομένων, των συνδικάτων και συνολικά του ιρανικού λαού…» χωρίς να καταγγέλλει ή να λέει κουβέντα για τον ρόλο των ΗΠΑ και την απειλή ωμής παρέμβασής τους.

Οι ανακοινώσεις αυτές για τη Βενεζουέλα και το Ιράν, τις οποίες συνυπογράφει η ΓΣΕΕ αποτελούν υπόκλιση στον ιμπεριαλισμό και, στην ουσία, ευθυγραμμίζονται με τη δυτική προπαγάνδα κυβέρνησης και ΕΕ.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος