Ενώ κλιμακώνεται η αντιυγειονομική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και τα συσσωρευμένα προβλήματα επιδεινώνουν τη δραματική κατάσταση στην οποία παραδέρνει το ΕΣΥ, προκαλώντας τη γενικευμένη δυσαρέσκεια και αγανάκτηση των εργαζομένων στα νοσοκομεία και κέντρα υγείας αλλά και των ευρύτατων εργατολαϊκών στρωμάτων και ενώ προβάλλεται επιτακτικά η ανάγκη ενός μαζικού, ενωτικού, μαχητικού και ανυποχώρητου πανυγειονομικού αγώνα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, οι ηγεσίες των ανώτερων συνδικαλιστικών οργανώσεων ΟΕΝΓΕ και ΠΟΕΔΗΝ κινούνται σε μια κατεύθυνση που κάθε άλλο παρά συμβάλλει στη συσπείρωση και την πιο αποτελεσματική κινητοποίηση των εργαζόμενων στα νοσοκομεία και στα κέντρα υγείας.

Για μια ακόμα φορά οι τελευταίες προέβησαν στην προκήρυξη χωριστών απεργιακών κινητοποιήσεων (18 Μάρτη η ΟΕΝΓΕ, 19 Μάρτη η ΠΟΕΔΗΝ), αρνούμενες τον ενιαίο αγωνιστικό βηματισμό. Με αυτήν τη διασπαστική τακτική αποδυναμώνεται η μαζικότητα των κινητοποιήσεων των υγειονομικών, συντηρείται ένα κλίμα αρνητικό για μια ευρύτερη συμμετοχή των εργαζομένων στον αγώνα και μειώνεται η δυνατότητα άσκησης της μέγιστης δυνατής πίεσης στην κυβέρνηση για την ικανοποίηση των υγειονομικών αιτημάτων.

Χαρακτηριστικό της υπονομευτικής πολιτικής της ηγεσίας της ΠΟΕΔΗΝ αποτελεί το γεγονός πως για άλλη μια φορά στην Αττική, σε αντίθεση με την υπόλοιπη επικράτεια, προκήρυξε στάση εργασίας μόνο(!) κατά την πρωινή βάρδια, αποκλείοντας και με τη βούλα τους εργαζόμενους των υπόλοιπων βαρδιών στα νοσοκομεία του λεκανοπεδίου από την απεργιακή κινητοποίηση. Έκφραση του διασπαστισμού που ταλαιπωρεί και το κίνημα των υγειονομικών αποτελεί αναμφίβολα και η αναγγελία κι άλλου ξεχωριστού συλλαλητηρίου από τα «16 πρωτοβάθμια σωματεία νοσοκομείων» που ελέγχει το ΠΑΜΕ την Κυριακή 15 Μαρτίου και μόνο(!) για τους νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, βοηθούς θαλάμου, μαίες .

Η ΕΡΓΑΣ συμμετείχε στην απεργία και τη συγκέντρωση της ΠΟΕΔΗΝ στις 19 Μάρτη έξω από το υπουργείο Υγείας και στην πορεία που ακολούθησε προς το υπουργείο Οικονομικών διακινώντας πλατιά την προκήρυξή της που δημοσιεύεται παρακάτω:

Πανυγειονομικό μέτωπο αντίστασης στην κυβερνητική πολιτική ιδιωτικοποίησης-διάλυσης της δημόσιας υγείας

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις στις 18 και 19 Μάρτη πραγματοποιούνται σε συνθήκες δραματικής υποβάθμισης του παραπαίοντος ΕΣΥ, συνέπεια της διαχρονικής αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής εγκατάλειψης-απαξίωσης-διάλυσης της δημόσιας υγείας, με διακηρυγμένο από τα κυρίαρχα μνημονιακά κόμματα στόχο την περαιτέρω εμπορευματοποίηση-ιδιωτικοποίησή της.

Αυτή η αντιδραστική πολιτική ξεχαρβαλώματος των δημόσιων κοινωνικών αγαθών, πρώτα-πρώτα της υγείας και της παιδείας, απογειώνεται βέβαια με την κυβέρνηση της Δεξιάς του Μητσοτάκη, που θέλει να σαρώσει όλες τις μεταπολιτευτικές κατακτήσεις του λαϊκού κινήματος.

Πιο συγκεκριμένα, στον αντίποδα της μεθοδευμένης προπαγανδιστικής κυβερνητικής επιχείρησης αντιστροφής της πραγματικότητας και διαστροφής της κοινής λογικής, στην οποία πρωτοστατεί ο υπουργός Υγείας που περιδιαβαίνει τα νοσοκομεία, συνοδεία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων, πρωταγωνιστώντας σε φτηνές επικοινωνιακές φιέστες και επιθέσεις κατά υγειονομικών, οι δείκτες κατεδάφισης του ΕΣΥ βοούν: η χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία θέση στην ΕΕ στην αναλογία νοσηλευτών προς τον πληθυσμό. Το ΕΣΥ λειτουργεί με 15.000 λιγότερους νοσηλευτές από όσους απαιτούνται.

Ακόμα χειρότερα από το 2009 και έπειτα σε συνθήκες μνημονιακής υποδούλωσης του λαού (που μετατράπηκε ως γνωστόν σε ατέρμονη «μεταμνημονιακή» εποπτεία από το καλοκαίρι του 2018), η δημόσια δαπάνη υγείας μειώθηκε κατά 43%, η χρηματοδότηση των νοσοκομείων κατά 36%. Παράλληλα το ΕΣΥ απώλεσε το 13,6% των νοσοκομείων του, το 23,5% των νοσοκομειακών κλινών, το 12,9% των εργαζομένων στα νοσοκομεία και το 11,2% των εργαζομένων στα Κέντρα Υγείας.

Το 2023 το ΕΣΥ (μετά τις προσπάθειες του Γεωργιάδη που ως υπουργός το 2013-2014 έκλεισε 7 νοσοκομεία) διέθετε 128 νοσοκομεία 33.802 κλινών που αντιστοιχούσαν στο 69,8% των νοσοκομειακών κλινών πανελλαδικά. Την περίοδο 2009-2019 μέσω του κλεισίματος ή συγχωνεύσεων νοσοκομείων οι διαθέσιμες κλίνες μειώθηκαν κατά 25%. Την ίδια περίοδο ο γαλαντόμα πριμοδοτούμενος ιδιωτικός τομέας αύξησε το μερίδιό του στον συνολικό αριθμό των νοσοκομειακών κλινών στη χώρα (30,2% το 2023 έναντι 27,8% το 2009). Χάρη στην ακραία νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική της ΝΔ οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία ξεπερνούν πλέον το 30%.

Μπροστά σε αυτήν τη γενικευμένη κυβερνητική επίθεση κατά του δημόσιου συστήματος υγείας προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη οικοδόμησης ενός ενωμένου μαζικού διεκδικητικού πανυγειονομικού μετώπου αντίστασης και πάλης με βάση την ενότητα – συσπείρωση στους χώρους δουλειάς.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος