Όσο η κυβέρνηση «αρίστων» της ΝΔ στριμώχνεται και ασφυκτιά κάτω από το βάρος εγκλημάτων όπως των Τεμπών, σκανδάλων της εξαετούς θητείας της που αναδύουν απεριόριστη δυσωδία, όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ, της εξαγοράς των ΜΜΕ με τις λίστες Πέτσα, των υποκλοπών κ.α. τόσο οξύνει την αντιλαϊκή πολιτική της.

Σε ένα άκρως πλεονεκτικό για την ίδια περιβάλλον, με απουσία αντιπολίτευσης και με τη στήριξη των κυρίαρχων ΜΜΕ, συνεχίζει απτόητη το αντιδραστικό πρόγραμμά της. Δεν είναι τυχαίος άλλωστε ο χρόνος, εν μέσω καλοκαιριού, που επέλεξε να περάσει άλλο ένα αντεργατικό νομοθέτημα, όπως το νέο πειθαρχικό δίκαιο των εργαζομένων στο δημόσιο.

Οι προθέσεις της είναι απολύτως σαφείς. Πρώτα και κύρια η καλλιέργεια του φόβου στους εργαζόμενους ώστε να σκύψουν το κεφάλι στην αντιδραστική κυβερνητική πολιτική. Δεν είναι τυχαίος ούτε και ο κλάδος εργαζομένων – των εκπαιδευτικών – στον οποίο επιχειρεί να κηρύξει, ακόμη και άτυπα, την έναρξη εφαρμογής του νέου πειθαρχικού δικαίου, επιδεικνύοντας μια αταλάντευτα σκληρή και αυταρχική στάση με την οποία, αν μη τι άλλο, στέλνει μήνυμα πως θέλει να ξεμπερδεύει με αγωνιστικές διαθέσεις και διεκδικήσεις δικαιωμάτων.

Με το νομοσχέδιο επιχειρείται η μετατροπή του πειθαρχικού δικαίου σε εργαλείο επιβολής σιωπής στους εργασιακούς χώρους, με στόχο την καλλιέργεια φόβου, την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης και την τρομοκράτηση κάθε φωνής αντίστασης.

Συγκεκριμένα, ανάμεσα σε άλλα προβλέπει: 


• Τη μετατροπή των Πειθαρχικών Συμβουλίων σε πλήρως ελεγχόμενα ποινικά δικαστήρια για τους δημοσίους υπαλλήλους. Καταργεί τη στοιχειώδη εκπροσώπηση αιρετών των εργαζομένων στα Πειθαρχικά Συμβούλια και τα συγκροτεί αποκλειστικά με μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Δηλαδή με διορισμένους από την κυβέρνηση συμβούλους που θα υπερασπίζονται νομικά τις αποφάσεις της. Πλάι σε αυτούς, σαν δημαγωγική «διακόσμηση», θα δίνεται η δυνατότητα να παραστεί, χωρίς δικαίωμα ψήφου, εκπρόσωπος τριτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης ύστερα από αίτηση του διωκόμενου.
• Συνοπτικές διαδικασίες εκδίκασης υποθέσεων με ασφυκτικές προθεσμίες καταργώντας ενδιάμεσα βήματα. Προβλέπει ακόμα και ομαδική εκδίκαση υποθέσεων που έχουν συνάφεια.
• Καταργεί τη δυνατότητα άσκησης ένστασης κατά των αποφάσεων των Πειθαρχικών Συμβουλίων.
• Θεσμοθετεί για πρώτη φορά την «πειθαρχική συνδιαλλαγή», μέσω της οποίας ο διωκόμενος υπάλληλος θα πιέζεται να ομολογήσει την «ενοχή» του για να υποστεί ηπιότερη ποινή. Πρόκειται για ένα νέο μέσο ωμού εκβιασμού προσβολής κάθε ίχνους αξιοπρέπειας και υποταγής των δημόσιων υπαλλήλων, που θυμίζει τις άλλοτε επαίσχυντες δηλώσεις μετάνοιας.
• Εξομοιώνει κατηγορίες που προσάπτονται κυρίως για συνδικαλιστική δράση και απεργία, (όπως απείθεια, αναξιοπρεπής συμπεριφορά, άρνηση αξιολόγησης) με αδικήματα κοινού ποινικού δικαίου (όπως υπεξαίρεση, διαφθορά, πλαστογραφία, πράξεις κατά της γενετήσιας ελευθερίας) με στόχο την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης. Αν μη τι άλλο, αποτελεί μεγάλη πρόκληση να έρχονται σήμερα να ποινικοποιήσουν τη συνδικαλιστική δράση ή την απεργία, όταν έχουν θαφτεί και θάβονται χωρίς καμία απολύτως συνέπεια υποθέσεις διαφθοράς, χρηματισμού και εγκληματικές πράξεις, υποθέσεις δηλαδή με ποινικά αδικήματα στα οποία έχουν εμπλακεί υπουργοί και κρατικά στελέχη, που στον έναν ή στον άλλο βαθμό συνδέονται με την κυβέρνηση.
• Προβλέπει διευρυμένες και αυστηρότερες πειθαρχικές ποινές, όπως η αφαίρεση έως 4 μισθολογικών κλιμακίων και η στέρηση μισθολογικής εξέλιξης έως 5 έτη. Αυξάνει τα πρόστιμα στέρησης μισθού έως 5 μήνες, ενώ ανοίγει η βεντάλια για περιπτώσεις που μπορούν να επιβληθούν διοικητικά πρόστιμα από 3.000 έως και 30.000 ευρώ ή ακόμη και 100.000 ευρώ όπως και ποινές υποβιβασμού, απαγόρευση προαγωγής και παύσης (απόλυσης του εργαζόμενου).
• Κάνει ιδιώνυμο αδίκημα την «άρνηση υπαλλήλου να λάβει μέρος, να διευκολύνει ή να προβεί στη διαδικασία αξιολόγησης», που αντικαθιστά το πειθαρχικό αδίκημα της «αδικαιολόγητα μη έγκαιρης σύνταξης έκθεσης αξιολόγησης» ή παράλειψης αξιολόγησης με όποιο τρόπο. Η κυβέρνηση, με αυτή τη διάταξη, ομολογεί την αποτυχία της να επιβάλει την αξιολόγηση, συνέπεια του μακρόχρονου αγώνα των εργαζομένων.

Ο νέος πειθαρχικός κανονισμός για τους δημοσίους υπαλλήλους σηματοδοτεί την επιδίωξη της γενίκευσης του εκφοβισμού και της τρομοκράτησής τους με σκοπό να γίνουν πειθήνια όργανα της κυβέρνησης και της κρατικής διοίκησης. Στρώνει το έδαφος για την επιβολή βαριών ποινών σε απεργούς που φτάνουν μέχρι το σημείο της επιβολής της ποινής για οριστική παύση-απόλυση του δημοσίου υπαλλήλου που είναι και αντισυνταγματική εκτροπή καθώς παραβιάζει τη συνταγματική διάταξη για τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς καν να προηγηθεί η αναθεώρηση του άρθρου του Συντάγματος που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση. Με πλάγιο τρόπο, όπως έκανε και με την παράκαμψη της συνταγματικής διάταξης για τα δημόσια πανεπιστήμια, μέσω της νομοθέτησης των «μη κρατικών πανεπιστημίων», επιχειρεί να σπάσει το δικαίωμα της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Παρά τη σοβαρότητα του νομοσχεδίου που ετοιμάζει η κυβέρνηση το συνδικαλιστικό κίνημα, με ευθύνη των ηγεσιών των οργάνων του, στέκεται μέχρι στιγμής επί της ουσίας άπραγο. Η ΑΔΕΔΥ πραγματοποίησε μόλις μια στάση εργασίας την Τετάρτη 16 Ιουλίου έξω από το υπ. Εσωτερικών, η οποία μάλιστα αφορούσε μόνο τους εργαζόμενους στην Αττική. Η ανάγκη να ξεπεραστεί αυτή η αδράνεια και να γίνουν έγκαιρα πανδημοσιοϋπαλληλικές κινητοποιήσεις για την απόκρουση του κυβερνητικού πειθαρχικού εκτρώματος προβάλλει επιτακτική.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος