Με προσδοκίες «χαμηλής πτήσης» αναμένονται οι εξαγγελίες του Μητσοτάκη από το βήμα της ΔΕΘ σήμερα στο Βελίδειο σε ό,τι αφορά τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους.

Και αυτό γιατί όλο το προηγούμενο διάστημα καλλιεργήθηκαν από δημοσιεύσεις ελπίδες για την κατάργηση, μερική περισσότερο ή λιγότερο, της εκμαρκτής φορολόγησής τους που θεσπίστηκε το 2023 με υπουργό Οικονομικών τον Χατζηδάκη.

Ωστόσο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε με δηλώσεις του να περιορίσει το κλίμα μιας έτσι κι αλλιώς περιορισμένης ευφορίας, θέτοντας προϋποθέσεις και περιορισμούς στο ζήτημα. Κάτι που είναι σύνηθες στην πολιτική της διακυβέρνησης της ΝΔ, να ανακοινώνει δηλαδή με επικοινωνιακές φανφάρες σειρά μέτρων ελαφρύνσεων ή ενισχύσεων, και όταν εξειδικεύονται αυτά, να τίθενται περιορισμοί και απαιτήσεις που να καθιστούν ανενεργές τις διευκολύνσεις ή να περιορίζουν το εύρος των ωφελούμενων.

Έτσι λοιπόν, θα τεθούν -από ό,τι λέγεται- περιορισμοί που αναφέρονται σε συνεπείς ως προς τις υποχρεώσεις τους φορολογικές και ασφαλιστικές, ατομικές επιχειρήσεις και δεκτικές της βίαιης ψηφιοποίησης.

Λένε λοιπόν οι πληροφορίες για νέο μοντέλο από το 2027, που θα υπάρχει ή θα λειτουργεί θετικά η συμμόρφωση με το myDATA, τα POS, τα ψηφιακά δελτία αποστολής, τα ηλεκτρονικά τιμολόγια και τις ρυθμίσεις οφειλών ώστε να είναι εφικτή η μείωση της επιβάρυνσης για επαγγελματίες και ατομικές επιχειρήσεις.

Να σημειώσουμε εδώ πως για τις ατομικές επιχειρήσεις, ελεύθερους επαγγελματίες ή οντότητες, από την επιβολή των τεκμηρίων και μετά, έχει απαγορευτεί πρακτικά η ύπαρξη ζημιάς σε ό,τι αφορά στα αποτελέσματά τους. Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πληθώρα από παραδείγματα μηδενικού ή περιορισμένου τζίρου και τα τεκμήρια να εμφανίζουν εικονικά έσοδα τουλάχιστον 15.000 και πλέον ευρώ με αντίστοιχη φορολογική επιβάρυνση.

Τα ψεύδη Χατζηδάκη και η έκθεση Πισσαρίδη

Είναι αναγκαίο να διευκρινίσουμε πως ο Χατζηδάκης, ως υπουργός Οικονομικών, πριν από 3 χρόνια στην προσπάθειά του να προπαγανδίσει την αναγκαιότητα της επαχθούς τεκμαρτής φορολόγησης για τις ατομικές επιχειρήσεις και τους αυτοαπασχολούμενους, κατέφυγε σε ψεύδη και την απόκρυψη στοιχείων.

Και η απόκρυψη ήταν πως με βάση τα στοιχεία των φορολογικών δηλώσεων του 2023, το 73,7% των εταιρειών ΑΕ, ΕΠΕ, ΟΕ,ΕΕ, ΙΚΕ είχαν μηδενικά ή και αρνητικά αποτελέσματα σε σχέση με τις ατομικές επιχειρήσεις.

Δηλαδή 3 στις 4 επιχειρήσεις δήλωσαν ζημιές ή μηδενικά αποτελέσματα ή πολύ μικρά κέρδη, σύμφωνα με το επιχείρημα που έπαιξε πολύ στα ΜΜΕ «πως δεν μπορεί να δηλώνονται κέρδη χαμηλότερα από όσα δηλώνει ο υπάλληλος της εταιρείας».

Αθροιστικά, ο συνολικός αριθμός των εταιρειών που δήλωσαν το 2023 είτε ζημιές είτε μηδενικά κέρδη είτε κέρδη έως 10.000 ευρώ -και ουσιαστικά εμφανίστηκαν να είναι πιο… φτωχές κι από τον πιο χαμηλόμισθο υπάλληλό τους- ανήλθαν σε 246.082 και αντιστοιχούνσε ποσοστό 73,7% του συνόλου των 333.358!

Όμως η πολιτική αυτή της εξόντωσης των μικρών επιχειρήσεων ήταν σύμφωνη με την κακόφημη έκθεση Πισσαρίδη πριν δύο χρόνια που μιλούσε για την ανάγκη αλλαγής του μεγάλου αριθμού ατομικών επιχειρήσεων στη χώρα μας και ζητούσε αλλαγή της κατανομής στην οικονομία είτε με συγχωνεύσεις, εξαγορές κλπ είτε με λουκέτα, οπότε να και ο λόγος που ο Χατζηδάκης κατέφυγε στην απόκρυψη των στοιχείων.

Δύο ακόμη θέματα που ενδέχεται να ανακοινωθούν είναι ο περιορισμός για το χαράτσι που λέγεται τέλος επιτηδεύματος που καλά κρατεί από την περίοδο των μνημονίων, αλλά και η προκαταβολή φόρου για το επόμενο έτος σε ποσοστό 80% και 55% και είναι ελληνική πατέντα δεκαετιών.
Προσοχή λοιπόν! Όχι, κατάργηση, αλλά μείωση, ελάφρυνση ή ό,τι άλλο πουν για να χρυσώσουν το χάπι…

Και κάνοντας λόγο για τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή που στη δημόσια σφαίρα σχεδόν εμμονικά προσδιορίζεται στους μικρομικρούς και μικρομεσαίους, ενώ για το λαθρεμπόριο καυσίμων και καπνικών, τις offshore, τις ενδοομιλικές συναλλαγές και τους μηχανισμούς μεταφοράς κερδών, την εθελοντική συνεισφορά των εφοπλιστών, την αναβαλλόμενη φορολογία των τραπεζών η συζήτηση περιορίζεται αισθητά, παρότι χάνονται δισεκατομμύρια.

Η διαρκής υποχρεωτική ψηφιοποίηση και οι συνέπειες

Επίσης, καλλιεργείται ένα αφήγημα: ότι η διαρκής «ψηφιοποίηση» της οικονομικής δραστηριότητας αποτελεί το μεγάλο όπλο για την πάταξη της φοροδιαφυγής. myDATA, POS, διασυνδέσεις ταμειακών μηχανών, Ψηφιακό Πελατολόγιο, Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, Ψηφιακό Δελτίο Αποστολής.

Ένα ατελείωτο ψηφιακό γαϊτανάκι, στο οποίο κάθε νέα υποχρέωση συνοδεύεται από αναβαθμίσεις λογισμικού, τεχνική υποστήριξη, νέες διαδικασίες και, φυσικά, νέο κόστος το οποίο βαραίνει τις μικρές επιχειρήσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εστίαση, όπου επιχειρήσεις αναγκάστηκαν μέσα σε λίγα χρόνια να αλλάξουν ή να αναβαθμίσουν επανειλημμένα τις ταμειακές τους μηχανές.

Ποιος κερδίζει λοιπόν από αυτή τη διαρκή και υποχρεωτική ψηφιοποίηση;

Μα προφανώς οι εταιρείες πληροφορικής και οι πάροχοι υπηρεσιών αποκτούν μια τεράστια, ουσιαστικά υποχρεωτική αγορά, καρπούμενοι σημαντικές υπεραξίες από υποχρεώσεις που επιβάλλονται νομοθετικά στις επιχειρήσεις.

Όσο, λοιπόν, η «μάχη κατά της φοροδιαφυγής» εξαντλείται σε περισσότερες πλατφόρμες, περισσότερες διασυνδέσεις, περισσότερα πρόστιμα και περισσότερα έξοδα για τους ίδιους και τους ίδιους, τόσο θα γεννάται ένα εύλογο ερώτημα και το συνακόλουθο συμπέρασμα.

Μήπως τελικά δεν ψηφιοποιείται η φορολογική δικαιοσύνη, αλλά απλά ψηφιοποιείται η ανισότητα;

πηγή: Λαϊκός Δρόμος