Δήλωση του Δημήτρη Ζιαζιά, γιατρού του Κρατικού Νίκαιας

Για τα χθεσινά γεγονότα στο Κρατικό Νίκαιας, έχω να δηλώσω τα παρακάτω.

Αυτά που ο Α. Γεωργιάδης δήλωσε σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ ότι “ο γιατρός που κρατήθηκε με χειροπέδες, με έδειρε, με έφτυσε και με έβρισε”, δηλαδή ο υποφαινόμενος, δεν είναι απλά ψέματα αλλά χυδαία συκοφαντία προς το πρόσωπό μου. Προκαλώ την ομάδα επικοινωνίας του να βρει ένα βίντεο ή κάποιο άλλο σχετικό ντοκουμέντο από όλα όσα κυκλοφορούν που να αποδεικνύει έστω έναν από αυτούς τους αβάσιμους ισχυρισμούς. Εκτός εάν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στη διαμαρτυρία προς έναν υπουργό ή την κυβέρνηση ταυτίζεται πλέον με το αδίκημα της εξύβρισης, του φτυσίματος και της βιαιοπραγίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο υπουργός Υγείας συλλαμβάνεται να ψεύδεται, να διαστρέφει την πραγματικότητα, να τερατολογεί, να βγάζει πράγματα από το μυαλό του προς τέρψη της καθυστερημένης ακροδεξιάς πελατείας του, όμως οφείλω να πω τι ακριβώς συνέβη και ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του.

Κατά τη διάρκεια της ειρηνικής μας διαδήλωσης και ενώ οι αστυνομικοί και τα ΜΑΤ μας απωθούσαν βίαια για να ανοίξουν δρόμο στον Α.Γεωργιάδη, ένιωσα ότι κάποιος με τραβάει από πίσω και σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκα μέσα στο χώρο που ήταν μαζεμένοι οι επίσημοι. Συνειδητοποίησα ότι αυτοί που με τραβούσαν και με προπηλάκιζαν ήταν αστυνομικοί με πολιτικά, πιθανά της ασφάλειας (4 ή 5) και σε λίγο περικυκλώθηκα και από αστυνομικούς των ΜΑΤ, καθώς και τον Α.Γεωργιάδη και Δ.Μαρκόπουλο, βουλευτή της ΝΔ.

Ούρλιαζαν σε έξαλλη κατάσταση ότι έφτυσα τον υπουργό και αυτό θα το πληρώσω. Μου πέρασαν χειροπέδες πισθάγκωνα με εντολή Γεωργιάδη και Μαρκόπουλου («συλλάβετέ τον αυτόν»). Με οδήγησαν σε ένα πλαϊνό χώρο για να μη με βλέπουν οι επίσημοι και τα κανάλια (είναι ο χώρος όπου εκτυλίσσεται το αναρτημένο βίντεο). Το βίντεο κόβεται στο σημείο όπου ο Α.Γεωργιάδης σε έξαλλη κατάσταση με απειλεί προσωπικά ότι θα με απολύσει. Όλο το βίντεο το έχει στην κατοχή του ο κύριος που τον συνόδευε και βιντεοσκοπούσε τα πάντα. Τον προκαλώ κι αυτόν να το δημοσιεύσει για να δει ο κόσμος τι απειλές εκστόμισε ο Α.Γεωργιάδης εναντίον μου.

Μαθημένος να μη λογοδοτεί και να παραβιάζει καθημερινά τους νόμους (μόλις την περασμένη εβδομάδα ομολόγησε μόνος του παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου στην υπόθεση του Α.Τ. Εξαρχείων), ο υπουργός αποδεικνύει σε κοινή θέα ότι έχει ξεφύγει. Το «θα σε απολύσω» έρχεται από άλλες εποχές, ειδικά όταν απευθύνεται από έναν ημιμαθή, σε μόνιμη κατάσταση έξαλλο και χυδαιολογούντα υπουργό προς ένα γιατρό σε μάχιμη θέση σε δημόσιο νοσοκομείο που τιμά τον όρκο του και ασκεί το αναφαίρετο δικαίωμα της διαμαρτυρίας.

Στη συνέχεια, με μετέφεραν σε άλλο χώρο των ΤΕΠ δεμένο με χειροπέδες όπου έμεινα φρουρούμενος από αστυνομικούς μέχρι το τέλος της φιέστας.

Τότε ο Α. Γεωργιάδης ήρθε με δήθεν συγκαταβατικό ύφος να μου πει ότι δεν θέλει να δώσει συνέχεια στο περιστατικό, δεν θέλει να με στείλει στο κρατητήριο κτλ απαιτώντας να του πω συγγνώμη. Του απάντησα ότι δεν πρόκειται να πω συγνώμη για κάτι που δεν έκανα και ότι αυτός που δέχτηκε τη μεγαλύτερη βία ήμουν εγώ. Συγγνώμη πρέπει να ζητήσει ο ίδιος για τον τρόπο με τον οποίο μπήκε στο νοσοκομείο, ως στρατός κατοχής. Το βράδυ με ειδοποίησαν φίλοι ότι βγήκε στα κανάλια και είπε ότι “μου τη χάρισε γιατί θα μπορούσε να με στείλει στο κρατητήριο”.

Ποιο είναι το δικό μου συμπέρασμα; Ο Α.Γεωργιάδης, ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, χθες ήρθε σε πολύ δύσκολη θέση γιατί απέναντί του δεν είχε απλά τη μαζικότερη και δυναμικότερη “υποδοχή” από οποιοδήποτε άλλο νοσοκομείο αλλά γιατί ανάμεσα στους διαδηλωτές ήταν και πάρα πολλοί ασθενείς μας και δεν βρέθηκε κανείς να του πει “μπράβο, συνεχίστε”. (Το γιατί ήταν τόσο θερμή η υποδοχή ας το αναζητήσει κανείς στα μέτρα που μετατρέπουν τη Νίκαια από νοσοκομείο των φτωχών σε φτωχό και διαλυμένο νοσοκομείο των φτωχών. Περιμένει κανείς εκπρόσωπος της κυβέρνησης υποδοχή με ροδοπέταλα; ) Οπότε αποφάσισε να παρουσιάσει το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης. Αυτό της καταστολής και της βίας, με τις δυνάμεις των ΜΑΤ να συμπεριφέρονται σαν στρατός κατοχής μέσα στο νοσοκομείο. Όμως ούτε αυτό μπόρεσε να διαλύσει τη συγκέντρωση. Έτσι, έδρασε ακόμα πιο επιθετικά, συλλαμβάνοντας – τυχαία ή μπορεί όχι και τόσο τυχαία- εμένα από το σωρό με όλα όσα περιέγραψα παραπάνω να ακολουθούν. Πρώτον, για να με εκφοβίσει και να με εξευτελίσει, ώστε να παραδειγματιστούν και όσοι συνάδελφοι αγωνίζονται και διεκδικούν. Δεύτερον, για να παρουσιάσει ένα στημένο σκηνικό δήθεν “απειλής της σωματικής του ακεραιότητας από γιατρό του ΕΣΥ”, γιατί κανένα άλλο σχέδιο δεν είχε πετύχει ως τότε.

Θα μπορούσε να βρίσκεται κάποιος άλλος συνάδελφος στη θέση μου. Δεν έχει τόσο σημασία το ποιος. Σημασία γι’ αυτούς είχε να σταλεί το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση. Αν διαμαρτύρεστε, αν μας χαλάτε τις φιέστες, από εδώ και στο εξής θα σας περνάμε επιτόπου χειροπέδες, θα πηγαίνετε φυλακή, θα απολύεστε, θα σας σπάμε τα κεφάλια. ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ απαντώ εγώ και απαντάμε ΕΜΕΙΣ.

Το ερώτημα δεν είναι αν σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου έχουν γίνει ποτέ τα παραπάνω. Σε καμία προφανώς. Ούτε στη δική μας είχαν γίνει μέχρι χθες. Το ερώτημα είναι αν μπορούμε να βάλουμε ως κοινωνία, ως εργαζόμενοι, ως λαός ένα φρένο στον κατήφορο. Για παράδειγμα στην υγεία. Πριν κάποια χρόνια στη σημερινή περιοχή του Ιράκ ανακαλύφθηκαν νεάντερταλ που είχαν ζήσει 200.000 χρόνια πριν με κατάγματα οστών, τα οποία όμως είχαν επουλωθεί πιθανά χάρη στη χρήση κάποιου είδους νάρθηκα. Αυτή η ανακάλυψη ήταν μια απ’ τις πρώτες ενδείξεις πολιτισμού γιατί ο μακρινός μας πρόγονός που έσπαγε το πόδι του, δεν καταδικαζόταν σε βέβαιο θάνατο και κάποιος τον φρόντιζε μέχρι να μπορέσει να ξανακυνηγήσει και να τραφεί. Σήμερα εν έτει 2026, στη χώρα μας, αν κάποιος φτωχός ή ανασφάλιστος νοσήσει βαριά και χρειαστεί το δικό του “νάρθηκα”, το σημερινό σύστημα θα του τον προσφέρει; Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα των πολιτικών του νεοφιλευθερισμού. Ειδικότερα των ερειπίων που άφησαν τα Μνημόνια και τα “μετα”Μνημόνια του ΣΥΡΙΖΑ, της εφιαλτικής διαχείρισης της πανδημίας, της πολιτικής να “γκρεμίσουμε τα μισά νοσοκομεία με μπουλντόζες” που εφαρμόζει τώρα η ΝΔ και ο Α.Γεωργιάδης. Μπορούμε να πάμε τον τροχό της ιστορίας προς τα μπρος αντί να τον αφήσουμε να τον κινούν διαρκώς προς τα πίσω;

Αναζητείται διέξοδος. Υπάρχει ελπίδα.

Δημήτρης Ζιαζιάς

Ο Δημήτρης Ζιαζιάς είναι γιατρός στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας και μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ.

https://www.antapocrisis.gr