Πρωτοφανές!

Πριν από λίγες μέρες δημοσιεύθηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση Φλωρίδη-Πλεύρη, που ρυθμίζει τη δωρεάν υποτιθέμενη «νομική καθοδήγηση» των αιτούντων άσυλο από δικηγόρους. Καταρχάς, η φοβερή αυτή «καθοδήγηση» περιορίζεται στην ενημέρωση για τη διαδικασία, τα δικαιώματα και τις προθεσμίες της διαδικασίας, δηλαδή στην ουσία εξαντλείται στην απαρίθμηση διατάξεων, καθιστώντας το ρόλο του δικηγόρου σε πρώτο επίπεδο διακοσμητικό. Ο δικηγόρος δεν προετοιμάζει τη συνέντευξη, δεν συντάσσει έγγραφα, δεν αποκτά πρόσβαση στον φάκελο, δεν εκπροσωπεί τον αιτούντα. Οι συνεδρίες γίνονται μαζικά -ακόμα και με … 50 άτομα- διαρκούν το πολύ δύο ώρες και πραγματοποιούνται άπαξ.

Όμως, το πιο επαίσχυντο σημείο αυτής της περιβόητης ΚΥΑ δεν είναι καν ότι ο αιτών στερείται στην πράξη τη δυνατότητα να ασκήσει αποτελεσματικά τα διαδικαστικά του δικαιώματα χωρίς εξατομικευμένη νομική συμβουλευτική ή εκπροσώπηση, το οποίο από μόνο του θα ήταν αρκετό για να ασκηθεί η πιο σκληρή κριτική σε αυτήν, αλλά ότι προβλέπεται ειδικό μπόνους –δωροδοκία 250 ευρώ– κατά τα δύο τρίτα υψηλότερο από την ίδια την αμοιβή για την «καθοδήγηση»— κάθε φορά που ένας αιτών άσυλο χωρίς «ισχυρό προσφυγικό προφίλ», «πείθεται» από το δικηγόρο (!) να επιστρέψει στην χώρα καταγωγής του εντός δύο μηνών, δηλαδή πριν καν εξεταστεί το αίτημα του.

Ο δικηγόρος μετατρέπεται στην πραγματικότητα σε έναν απάνθρωπο εκβιαστή των κατατρεγμένων που καταφέρνουν να φτάσουν ζωντανοί στην χώρα, σε ένα εξαγορασμένο εργαλείο της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης και σε φορέα υλοποίησης της κρατικής πολιτικής απέναντι στον ίδιο τον άνθρωπο που ζήτησε την προστασία του, ανατρέποντας τη θεμελιώδης αρχή -ακόμα και για τα αστικά πλαίσια- ότι ο δικηγόρος υπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα του εντολέα του.

Αυτή η θεσμοθετημένη προσπάθεια εκφοβισμού και απειλής απέναντι σε χιλιάδες κατατρεγμένους φυσικά και δεν αποτελεί φαεινή σύλληψη των κυβερνώντων, αλλά αποτελεί την ελληνική εφαρμογή του νέου βάρβαρου και ρατσιστικού Συμφώνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, το οποίο δίνει έμφαση στην ταχεία απόρριψη των αιτήσεων ασύλου και επιστροφή των αιτούντων, αξιοποιώντας και τέτοιες μεθόδους.

Προφανώς, η εργαλειοποίηση αυτή των δικηγόρων προκάλεσε αντιδράσεις, ακόμα και από τους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας, οι οποίοι αναγκάστηκαν να ψελλίσουν ταπεινά αντιρρήσεις μπροστά στον κίνδυνο να μείνουν εκτεθειμένοι στην κατακραυγή, παρότι κατά τ’ άλλα μέχρι πρότινος πανηγύριζαν για την νέα δικηγορική ύλη που εξασφάλισαν στον κλάδο, οδηγώντας τον Πλεύρη σε αναδίπλωση με δηλώσεις ότι η συγκεκριμένη αμοιβή θα καταβάλλεται μόνο εάν υπάρξει σύμφωνη απόφαση της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων.

Προφανώς, μόνο η μερική υποχώρηση δεν αρκεί, ούτε αίρει όλο το αντιμεταναστευτικό και εγκληματικό πλαίσιο, με το οποίο αντιμετωπίζονται οι κατατρεγμένοι πρόσφυγες σαν κοινοί εγκληματίες. Αποτελεί απλώς μόνο το τελευταίο επεισόδιο μίας μακροχρόνιας τραγωδίας.