Άλλο ένα εγκληματικό βιομηχανικό περιστατικό έγινε την περασμένη βδομάδα, αυτή τη φορά στην περιοχή του Ασπρόπυργου, σε επιχείρηση ανταλλακτικών, ανακύκλωσης και συνεργείου. Ένας εργαζόμενος υπέκυψε ήδη στα βαριά εγκαύματα, ενώ άλλοι δύο νοσηλεύονται ακόμη. Οι δύο υπεύθυνοι της επιχείρησης έχουν συλληφθεί και βρίσκονται σε εξέλιξη οι έρευνες της Πυροσβεστικής για τα ακριβή αίτια της φονικής έκρηξης και πυρκαγιάς, ενώ κλιμάκια της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού πραγματοποιούν αυτοψίες στον χώρο, συλλέγοντας στοιχεία ώστε να αποσαφηνίσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε η έκρηξη.

Στην περιοχή που βρισκόταν το εργοστάσιο υπάρχουν διυλιστήρια, εργοστάσια υγραερίου καθώς και άλλες επιχειρήσεις με εύφλεκτα υλικά, όλα αυτά δίπλα στην οικιστική περιοχή! Παράλληλα δεν έχουν προβλεφθεί στοιχειώδη μέτρα προστασίας και διαφυγής, ούτε φυσικά υπάρχει κάποιο ολοκληρωμένο σχέδιο για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση παρόμοιων βιομηχανικών ατυχημάτων, αν και στην περιοχή του Θριάσιου Πεδίου είναι εγκατεστημένες πολλές βιομηχανίες που υπάγονται στις διατάξεις της Οδηγίας Seveso.

Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης είπε ότι «…Η νομοθεσία αλλά και οι έλεγχοι έχουν αυστηροποιηθεί τα τελευταία χρόνια […] αν παρατηρηθεί οτιδήποτε είτε μη τήρηση κανόνων ασφαλείας, είτε οποιαδήποτε παρατυπία από τους εργοδότες, προφανώς αυτοί οι οποίοι επιβάλλουν το νόμο πρέπει να είναι αμείλικτοι, αλλά πάντοτε μετά από έρευνα, έλεγχο και αξιολόγηση όλων των δεδομένων».

Δεν περιμέναμε βέβαια και κάτι διαφορετικό από την κυβέρνηση της ΝΔ κατόπιν …εορτής! Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα; Η υποστελέχωση και η υποβάθμιση της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας και η απουσία ελέγχων των εγκαταστάσεων, της Πυροπροστασίας κλπ είναι καθοριστικοί παράγοντες για το ξεσάλωμα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Η κυβέρνηση για μια ακόμη φορά προσπαθεί να βάψει το μαύρο άσπρο ώστε να αποποιηθεί την πολιτική ευθύνη για την αύξηση των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων. Αλλά είναι το αντεργατικό πλαίσιο που έχουν θεσπίσει οι νόμοι Χατζηδάκη και Κεραμέως και οι καθηλωμένοι μισθοί που δε φτάνουν ούτε καν για την επιβίωση, που γεννούν τα νέα θύματα της εργοδοσίας. Στον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα του 13ωρου, της διπλοβάρδιας, της εντατικοποίησης της εργασίας και της απουσίας ακόμη και των στοιχειωδών μέτρων ασφάλειας και υγιεινής, γεννιούνται οι θυσίες της εργατικής τάξης στον βωμό της ανεμπόδιστης κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Την ώρα που με τους νέους απεργοκτόνους νόμους, την απαγόρευση των διαδηλώσεων, την ποινικοποίηση των απεργιών και το φακέλωμα των σωματείων, τα συνδικάτα βρίσκονται υπό διωγμό, η εργοδοσία παραβιάζει και τα τελευταία ίχνη από το εργατικό δίκαιο. Μόνο οι διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος μπορούν να διασφαλίσουν πως δεν θα θρηνήσουμε άλλα θύματα για τα κέρδη των λίγων, όταν οι αγώνες της εργατιάς και του λαού μπορέσουν να βάλουν φραγμό στην αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης. Με γνώμονα τα ταξικά συμφέροντα του εργαζόμενου λαού οι δυνάμεις της πραγματικής Αριστεράς πρέπει να δώσουν μάχη για την ενότητα και τον αγωνιστικό προσανατολισμό του εργατικού και λαϊκού κινήματος, ενάντια στον εργοδοτικό συνδικαλισμό και τη δολοφονική πολιτική κυβέρνησης και εργοδοσίας, παραμερίζοντας τις δυνάμεις που διασπούν και υπονομεύουν το εργατικό κίνημα.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος