Σήμερα η χώρα θρηνεί τρεις πυροσβέστες που έχασαν τη ζωή τους δίνοντας τη μάχη με τις φλόγες. Δύο στην Κρήτη και έναν στην Πελοπόννησο.

Αύριο θα ακουστούν τα γνωστά λόγια περί «ηρώων», θα κατατεθούν στεφάνια, θα εκφωνηθούν βαρύγδουπες δηλώσεις για την αυτοθυσία τους και θα ζητηθεί από όλους μας να χειροκροτήσουμε.

Αξίζει όμως να θυμηθούμε ότι το ελληνικό κράτος δεν θυμάται τους πυροσβέστες μόνο όταν πεθαίνουν. Τους θυμάται και όταν διεκδικούν.

Στις αρχές Νοέμβρη του 2021, ο τότε υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» – στην πραγματικότητα υπουργός της κρατικής καταστολής – Τάκης Θεοδωρικάκος έδωσε εντολή στα ΜΑΤ να επιτεθούν αναίτια στους εποχικούς πυροσβέστες που διαδήλωναν έξω από το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης.

Όχι σε «μπαχαλάκηδες». Όχι σε «γνωστούς-αγνώστους».

Σε ανθρώπους που λίγους μήνες πριν είχαν ριχτεί στις φλόγες για να σώσουν ζωές, σπίτια και δάση. Σε αυτούς που οι ίδιοι κυβερνητικοί παράγοντες αποκαλούσαν τότε «ήρωες».

Το «έγκλημά» τους ήταν ότι ζητούσαν τα αυτονόητα: περισσότερους πυροσβέστες, μόνιμες προσλήψεις, οργανικές θέσεις, επαρκή στελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος. Ζητούσαν, με άλλα λόγια, να πάψει η πυροπροστασία να αντιμετωπίζεται ως κόστος και να γίνει κοινωνική προτεραιότητα.

Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν τα γκλομπ, τα χημικά και οι χειροβομβίδες κρότου-λάμψης.

Ένας 28χρονος εποχικός πυροσβέστης από το Αγρίνιο τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης και οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Αυτό ήταν το πραγματικό «ευχαριστώ» του κράτους προς τους ανθρώπους που έσβηναν τις φωτιές.

Σήμερα οι ίδιοι μηχανισμοί εξουσίας θα μιλήσουν για ηρωισμό.

Όμως ο πραγματικός σεβασμός προς τους πυροσβέστες δεν μετριέται με συλλυπητήρια και σημαίες μεσίστιες. Μετριέται με μόνιμο προσωπικό, επαρκή χρηματοδότηση, σύγχρονο εξοπλισμό, ασφαλείς συνθήκες εργασίας και με την αντιμετώπιση όσων δίνουν τη μάχη με τις φωτιές ως εργαζομένων με δικαιώματα – όχι ως αναλώσιμων που χειροκροτούνται όταν πεθαίνουν και ξυλοκοπούνται όταν διεκδικούν.

Τιμή στους τρεις πυροσβέστες που έπεσαν στην πρώτη γραμμή.

Και ας μην ξεχάσουμε ποτέ ότι οι ίδιοι που σήμερα τους αποκαλούν “ήρωες”, χθες έστελναν τα ΜΑΤ να τους χτυπήσουν επειδή ζητούσαν να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους με αξιοπρέπεια.