Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμα και την πιο αιχμηρή πολιτική σάτιρα. Και η αποκάλυψη που έφερε στη δημοσιότητα ο δημοσιογράφος της Εφημερίδας των Συντακτών μέσω του λογαριασμού του στο Χ είναι μία από αυτές.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η πλατφόρμα PosoKaneis κόστισε στο ελληνικό δημόσιο περίπου 370.000 ευρώ. Την ίδια στιγμή, η ίδια η εταιρεία που υποστηρίζει τεχνικά την πλατφόρμα δηλώνει ότι θα μπορούσε να κατασκευάσει ακριβώς το ίδιο έργο με μόλις 15.000 ευρώ.

Αν τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται, δεν μιλάμε απλώς για μια ακόμα περίπτωση κρατικής σπατάλης. Μιλάμε για μια πρόκληση απέναντι σε μια κοινωνία που στενάζει από την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς και τη διαρκή φορολογική αφαίμαξη.

Το πιο εξοργιστικό, όμως, δεν είναι μόνο η πιθανή υπερκοστολόγηση. Είναι η αίσθηση ατιμωρησίας που αποπνέει η υπόθεση. Σαν κάποιοι να πιστεύουν ότι μπορούν να μοιράζουν δημόσιο χρήμα κατά βούληση χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Σαν να θεωρούν δεδομένο ότι η αποκάλυψη ενός ακόμη σκανδάλου δεν θα έχει καμία συνέπεια.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο επικίνδυνο στοιχείο της εποχής μας. Δεν πρόκειται πλέον για «λάθη», για «αστοχίες» ή για «κακή διαχείριση». Πρόκειται για μια πολιτική κουλτούρα που αντιμετωπίζει το δημόσιο ταμείο ως λάφυρο και τους πολίτες ως θεατές που οφείλουν απλώς να πληρώνουν τον λογαριασμό.

Η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί οφείλουν άμεσα να δώσουν απαντήσεις. Ποιος αποφάσισε το κόστος; Με ποια κριτήρια; Ποια ήταν τα παραδοτέα; Υπήρξε διαγωνισμός και ποια ήταν τα συγκριτικά στοιχεία των προσφορών;

Γιατί όταν μια πλατφόρμα που –σύμφωνα με τους ίδιους τους τεχνικούς που την υποστηρίζουν– μπορεί να κατασκευαστεί με 15.000 ευρώ κοστίζει τελικά 370.000, τότε δεν μιλάμε για μια απλή λογιστική διαφορά. Μιλάμε για μια υπόθεση που απαιτεί πλήρη διαφάνεια και δημόσιο έλεγχο.

Και όσο οι απαντήσεις δεν δίνονται, τόσο θα ενισχύεται η πεποίθηση ότι κάποιοι έχουν αποθρασυνθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προχωρούν σε ολοφάνερες αρπαχτές αδιαφορώντας ακόμα και για το γεγονός ότι θα γίνουν αντιληπτοί την ίδια κιόλας μέρα.

Γιατί όταν η εξουσία πιστεύει ότι δεν λογοδοτεί, τότε η διαφθορά παύει να είναι εξαίρεση και μετατρέπεται σε κανονικότητα.

ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr