"Η κοινωνική πλειοψηφία, οι σύλλογοι και η ΔΟΕ βρίσκονται απέναντι στην συστηματική απουσία της Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης σε όλο το εύρος της χώρας και στην υποβάθμισή της στα υφιστάμενα 13 Πειραματικά Δημοτικά Σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που ιδρύθηκαν αρχικά με τον τίτλο Διαπολιτισμικά Σχολεία για να καλύψουν υπαρκτές κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανάγκες μαθητών/-τριών με διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό ή κοινωνικό υπόβαθρο."

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

Για τη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση και τα Πειραματικά Σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης

Η κοινωνική πλειοψηφία, οι σύλλογοι και η ΔΟΕ βρίσκονται απέναντι στην συστηματική απουσία της Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης σε όλο το εύρος της χώρας και στην υποβάθμισή της στα υφιστάμενα 13 Πειραματικά Δημοτικά Σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που ιδρύθηκαν αρχικά με τον τίτλο Διαπολιτισμικά Σχολεία για να καλύψουν υπαρκτές κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανάγκες μαθητών/-τριών με διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό ή κοινωνικό υπόβαθρο.

Τα 13 Διαπολιτισμικά ΔΣ απουσιάζουν ξανά από την ηλεκτρονική πλατφόρμα εγγραφών της Α’ Δημοτικού παρά το γεγονός πως δέχονται κανονικά την πραγματοποίηση εγγραφών αλλά μόνο με φυσική παρουσία των γονέων.

Το υπουργείο αμφισβητεί έτσι έμμεσα την ίδια τη χωροταξική κατανομή, τα γεωγραφικά όρια των σχολείων και κάνει διαχείριση μαθητικού πληθυσμού καθώς δυσχεραίνεται η εγγραφή παιδιών της περιοχής των Διαπολιτισμικών σχολείων στο σχολείο της γειτονιάς τους και δίνεται η δυνατότητα εγγραφής των παιδιών αυτών σε άλλα σχολεία ή και η φοίτηση στα Διαπολιτισμικά παιδιών από περιοχές άλλων σχολείων που θα κατευθυνθούν εκεί από τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης. Γίνεται έτσι ορατό το ενδεχόμενο να μετατραπούν τα Διαπολιτισμικά σε σχολεία όπου θα φοιτούν συγκεκριμένες μόνο ομάδες μαθητικού πληθυσμού αίροντας έτσι τις ίδιες τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.

Βέβαια το ζήτημα των εγγραφών είναι μόνο ένα από το σύνολο των ζητημάτων που αντιμετωπίζει η διαπολιτισμική εκπαίδευση. Παρόλο που η χώρα μας αποτελεί αφενός χώρα υποδοχής για χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες αφετέρου στη Θράκη αλλά και αλλού εντός της χώρας ως εσωτερικοί μετανάστες φοιτούν στα δημόσια σχολεία παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας δεν υπάρχει καμία μέριμνα με μόνιμο τρόπο δεν υπάρχει για την ουσιαστική ένταξη των παιδιών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Στα σημερινά Πειραματικά Σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης το ωρολόγιο πρόγραμμα αλλά και το περιεχόμενο του αναλυτικού προγράμματος δεν διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα σχολεία. Λόγω ελλείψεων μέσων, προσωπικού, υλικοτεχνικής υποδομής, επιμόρφωσης και χρηματοδότησης, συμπτύξεων και υπερμεγεθών τμημάτων και των περικομμένων ΖΕΠ δεν αναδεικνύεται η αξία όλων των διαφορετικών πολιτισμών και γλωσσών που κουβαλούν τα παιδιά που φοιτούν στα σχολεία αυτά ούτε όντως εφαρμόζονται συστηματικά ή αναπτύσσονται νέες διαπολιτισμικές πρακτικές στην παιδαγωγική διαδικασία. Το ίδιο φυσικά ισχύει και σε όλα τα υπόλοιπα σχολεία. Γιατί μαθητές-τρίες με διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό ή κοινωνικό υπόβαθρο φοιτούν σε όλο το εύρος της χώρας και το επίδικο είναι η κάλυψη των μορφωτικών τους αναγκών τους στο δημόσιο και δωρεάν σχολείο της γειτονιάς τους.

Η υποβάθμιση της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης σε όλα τα σχολεία βάλλει άμεσα τα μορφωτικά δικαιώματα και ανάγκες των μαθητών/-τριών. Η μεταναστευτική πολιτική και οι δημοσιονομικοί κόφτες που επικαλούνται συστηματικά το ΥΑΠΙΘΑ και η κυβέρνηση λειτουργούν ως φίλτρο ταξικού αποκλεισμού σε βάρος των παιδιών με μειονοτικό, μεταναστευτικό, προσφυγικό υπόβαθρο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα της υποβάθμισης είναι ότι μόνο σε 5 νομούς της χώρας υπάρχουν σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης. Στην Αττική, μετά την αναστολή του Διαπολιτισμικού Δ.Σ. στο Παλαιό Φάληρο, λειτουργούν μόλις δύο Διαπολιτισμικά Δ.Σ. Στη Ροδόπη μειονοτικοί μαθητές-τρίες ορεινών που θα επιλέξουν να φοιτήσουν σε Διαπολιτισμικό σχολείο που είναι μάλιστα το μόνο δημόσιο δημοτικό στην περιοχή τους σε απόσταση ακόμα και πάνω από 50 χιλιόμετρα από τον οικισμό διαμονής τους μπορεί να φεύγουν από το σπίτι 06:00 το πρωί και να γυρνούν 16:00 το απόγευμα. Παρά τις διαβεβαιώσεις του ΥΠΑΙΘΑ δεν υπάρχει καμιά κίνηση προς την επέκταση της διαπολιτισμικότητας σε όλα τα σχολεία γιατί θεωρείται κόστος και όχι ανάγκη.

Επιδίωξη του εκπαιδευτικού κινήματος ήταν πάντα η εγγραφή μαθητών/τριών με διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό, κοινωνικό υπόβαθρο σε όλα τα σχολεία και όχι σε συγκεκριμένα που θα οδηγήσει σε άρση της ίδιας της λογικής της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Στόχος του κινήματος πρέπει να είναι η στελέχωση, χρηματοδότηση, εξοπλισμός με κατάλληλα υλικά κάθε σχολείου της γειτονιάς ώστε αυτό να λειτουργεί με διαπολιτισμική επάρκεια και να είναι στελεχωμένο με εκπαιδευτικούς που διαθέτουν διαπολιτισμική ετοιμότητα.

Τέτοια δημόσια σχολεία μπορούν να γίνουν χώροι αδελφοσύνης και φιλίας μεταξύ των λαών και κοινοτήτων, να αποτελέσουν παραδείγματα και ασπίδες ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό.

Η ανακοίνωση της ΔΟΕ που πάρθηκε από την πλειοψηφία των ΑΣΕ/ΔΑΚΕ/ΔΗΣΥ/ΔΙΚΤΥΟΥ απορρίπτοντας τη λογική και το διεκδικητικό πλαίσιο που θέσαμε ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ είναι τουλάχιστον ελλιπής και αναντίστοιχη.

Απαιτούμε άμεσα από το ΥΠΑΙΘΑ:

Α) Για όλα τα σχολεία

ü Μόνιμες οργανικές θέσεις που αντιστοιχούν σε τμήματα ΖΕΠ σε κάθε σχολείο όπου υπάρχει μαθητικός πληθυσμός με μειονοτικό, μεταναστευτικό, προσφυγικό υπόβαθρο. Λογισμός τους ως τμήμα και ανάληψή τους με απόφαση των Συλλόγων Διδασκόντων.

ü Συγγραφή, κατασκευή, σύνθεση διαφοροποιημένου υλικού για τα τμήματα ΖΕΠ (και ανάλογα τον πληθυσμό απεύθυνσης έστω ομαδοποιημένα).

ü Μόνιμες οργανικές θέσεις ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε κάθε σχολείο και εξάντληση του ωραρίου τους σε αυτό χωρίς μετακινήσεις.

ü Διαμεσολαβητής/τρία από και με την κοινότητα σε κάθε σχολείο μη γονέας μαθητή-τρίας του σχολείου κατά προτίμηση με σπουδές παιδαγωγικής και ιδανικά εκπαιδευτικός που προέρχεται από την κοινότητα.

ü Δωρεάν επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στις μητρικές γλώσσες των παιδιών σε όλα τα σχολεία. Είναι στέρεα τεκμηριωμένο επιστημονικά πως η γνώση της μητρικής γλώσσας του παιδιού διευκολύνει κάθε παιδαγωγική πράξη.

ü Δωρεάν ετήσια επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στη διαπολιτισμική εκπαίδευση με άδεια από τα διδακτικά καθήκοντα και ταυτόχρονη πρακτική σε υφιστάμενα Πειραματικά σχολεία Δ. Εκπαίδευσης με πρόγραμμα που θα ιδρυθεί και θα επιβλέπεται από τις δημόσιες Σχολές Επιστημών της Αγωγής.

ü Διδασκαλία των μητρικών γλωσσών των παιδιών ως επιπλέον δραστηριότητα στο ολοήμερο ή ως επιλογή Β ξένης γλώσσας στην Ε και Στ Δημοτικού.

ü Ίδρυση και λειτουργία δημόσιων σχολείων σε τέτοια πυκνότητα ώστε να διευκολύνεται η πρόσβαση όλων των παιδιών. Όχι στις καταργήσεις υποβαθμίσεις σχολείων / συγχωνεύσεις τμημάτων.

ü 15 παιδιά το μέγιστο ανά τμήμα. Σε τμήματα ΔΣ ή Ν/Γ όπου παιδιά μη φυσικοί ομιλητές-τριες της ελληνικής αποτελούν την πλειοψηφία του μαθητικού δυναμικού 2 εκπαιδευτικοί ανά τμήμα και παιδαγωγικό κριτήριο στους Σ. Δ. η γνώση της μητρικής γλώσσας των παιδιών για την ανάληψη των τμημάτων αυτών.

ü Δημόσιες δωρεάν σχολές γονέων με προτεραιότητα στις περιοχές όπου διαμένει μόνιμα πληθυσμός με μειονοτικό, μεταναστευτικό, προσφυγικό υπόβαθρο.

Β) Για τα υφιστάμενα διαπολιτισμικά σχολεία

Ø Ένταξη των σχολείων στην πλατφόρμα εγγραφών και διατήρηση των γεωγραφικών ορίων τους.

Ø Ενημέρωση των γονέων και κηδεμόνων για τη δυνατότητα εγγραφής στα διαπολιτισμικά σχολεία.

Ø Ουσιαστική ενίσχυση των πειραματικών σχολείων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και άμεση επίλυση των διαχρονικών προβλημάτων τους (μεταφορά μαθητών/-τριών, ελλιπές παιδαγωγικό υλικό, απουσία διερμηνέων, ανυπαρξία μέριμνας για τη διδασκαλία των μητρικών γλωσσών κ.λπ.) και λειτουργία τους ως πραγματικά πειραματικά όπου θα γίνεται η πρακτική των επιμορφούμενων εκπαιδευτικών και θα αναπτύσσονται νέες παιδαγωγικές πρακτικές.

Ø Έναρξη συζήτησης για την τροποποίηση του χωριστού πλαισίου υπηρεσιακών μεταβολών για τα διαπολιτισμικά σχολεία καθώς πλέον το περιβάλλον και η σύνθεση μαθητικού πληθυσμού σε αυτά απαντάται σε μεγάλο αριθμό σχολείων.

Τα μορφωτικά δικαιώματα και ανάγκες των παιδιών δεν μπορούν να λογαριάζονται ως κόστος.