Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Την Τετάρτη 24 Ιούνη 2026 εκδικάζεται στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Περιφερειακής Εκπαίδευσης Αττικής η πειθαρχική δίωξη των Ζήση Γκέρτσου και Παναγιώτη Χουντή, αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών μελών τηςΕνότητας Αντίστασης Ανατροπής με την κατηγορία της «αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας». Ποια ήταν η «αναξιοπρεπής συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας»;

Συμμετείχαν το 2020 (!) στην κινητοποίηση  για την επέτειο από την δολοφονία του 15χρονου Α. Γρηγορόπουλου. Στην κινητοποίηση συνελήφθησαν μαζί με άλλα 62 άτομα που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις σε διάφορα σημεία της Αθήνας, με πρόφαση τις απαγορεύσεις λόγω covid-19. Η παραπομπή τους στο Πειθαρχικό Συμβούλιο έγινε τον Ιούνιο του 2023 με υπογραφή του ΔΔΕ Πειραιά με πρόσχημα ότι για τους συναδέλφους εκκρεμούσε ποινικό δικαστήριο. Στην πραγματικότητα στόχος είναι η συνδικαλιστική και πολιτική δράση. Στο όνομα της «νομιμότητας» η προσωπική αυθαιρεσία και εκδικητικότητα παραβαίνει και τον αντιδραστικό δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα που αναφέρει ότι «Σε καμία περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή η άσκηση συνδικαλιστικής, πολιτικής ή κοινωνικής δράσης». Στη συνέχεια, όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση της ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ «η ΔΙΔΕ διεύρυνε τον «κύκλο των διωκόμενων» με ακόμη 5 μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά (αλλά 4 μέλη της ΕΑΑ και 1 της ΑΣΕ), για κινητοποίηση ενάντια στις εξετάσεις PISA και για γνώμη που εκφράστηκε στο διαδίκτυο. «Εγκαινιάζοντας» έτσι τη βιομηχανία διώξεων ενάντια στον κλάδο που απλώνεται σήμερα σε όλη την Ελλάδα.»

Μετά από δικαστική ομηρία τεσσάρων χρόνων το ποινικό δικαστήριο αθώωσε πανηγυρικά όλους τους συλληφθέντες και, προφανώς, και τους συνάδελφους Ζήση Γκέρτσο και Παναγιώτη Χουντή. Παρ' όλα αυτά, η πειθαρχική δίωξη παρέμεινε ενεργή και στις 24/6/2026, εκδικάζεται με βάση την -κατ’ επιλογή και όχι «κατά καθήκον» - δίωξη που είχε ασκήσει η ΔΙΔΕ Πειραιά το 2023. Παράλληλα, εκκρεμούν πλήθος άλλων εκδικάσεων και αποφάσεων πειθαρχικών, όπως η παράταση ή μη της δυνητικής αργίας της Χ. Χοτζόγλου και το ερώτημα της αργίας για τον Δ. Χαρτζουλάκη.

Την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026 και ώρα 9:00 πμ τέσσερις εκπαιδευτικοί, μέλη της ΕΛΜΕ Εύβοιας έχουν κληθεί να παρουσιαστούν στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας στη Λαμία και να απολογηθούν επειδή άσκησαν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία."

Πρόσφατα κατατέθηκε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση που κατατέθηκε σε βάρος της προέδρου του ΣΕΠΕ «Αριστοτέλης», Ντίνας Ρέππα, με αφορμή ανακοίνωση του σωματείου σχετικά με υπόθεση σε δημοτικό σχολείο της Αθήνας. Η νέα δικαστική δίωξη σε βάρος της δασκάλας, –σύμφωνα με τις ανακοινώσεις εκπαιδευτικών φορέων– σχετίζεται με ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου και παρεμβάσεις για ζητήματα λειτουργίας σχολικής μονάδας και διαδικασιών αξιολόγησης.

Το προηγούμενο διάστημα είχε ασκηθεί αγωγή από διευθυντή σχολείου στον Πρόεδρο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Αμαρουσίου Δημήτρη Πολυχρονιάδη για συκοφαντική δυσφήμιση,εξαιτίας ανακοίνωσης που εξέδωσε ομόφωνα το ΔΣ του Συλλόγου και κατήγγειλε τις πρακτικές του και τον διέγραψαν από το μητρώο του ομώνυμου σωματείου.

Αυτή την περίοδο έχουν γίνει μηνύσεις – πειθαρχικές διώξεις – αναφορές απέναντι σε ΣΕΠΕ Νέας Σμύρνης, ΣΕΠΕ Ζακύνθου και στην πρόεδρό του, Έφη Λάζου, στην ΕΛΜΕ Πειραιά, Φθιώτιδας, Β΄ Έβρου, ενώ η ΕΛΜΕ Κέρκυρας δικαιώθηκε στο εφετείο ύστερα από δικαστική μάχη απέναντι σε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση που είχε δεχθεί από στέλεχος εκπαίδευσης.

Από τις παραπάνω διώξεις μέχρι τις 2.500 και πλέον πειθαρχικές παραπομπές νεοδιόριστων εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στην απεργία – αποχή φαίνεται καθαρά ότι η μαχόμενη εκπαίδευση βρίσκεται υπό διωγμόν. Οι συνδικαλιστικές - πολιτικές διώξεις συνιστούν κεντρική επιλογή της κυβέρνησης, στέλνοντας «μήνυμα» τόσο στους εκπαιδευτικούς όσο και στους μαθητές στοχεύοντας στη δημιουργία σχολείων-νεκροταφείων δικαιωμάτων. Η συμμετοχή σε κινητοποίηση βαφτίζεται και τιμωρείται ως «ανάρμοστη συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας» ή «διατάραξη της σχολικής ειρήνης» και η δημόσια έκφραση άποψης «κακόβουλη κριτική κατά της προϊστάμενης αρχής», το σύνθημα «φωνασκία» που τιμωρείται, η φωνή της διαφωνίας βαφτίζεται «απειλή για το δημόσιο συμφέρον». 

Το «έγκλημα», λοιπόν, των διωκόμενων εκπαιδευτικών είναι ότι ως παιδαγωγοί θέλουν να είναι ενεργοί πολίτες, να συμμετέχουν και να υλοποιούν τις αποφάσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών. Το  νέο δόγμα  —ότι δηλαδή όποιος «δημόσιος λειτουργός δε συμμορφώνεται, θα διώκεται ή θα απομακρύνεται»— αποκαλύπτεται στην πράξη ως μια επίθεση στον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατίας: την ελευθερία έκφρασης, της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης και της επαγγελματική ς αξιοπρέπειας. Είναι πια απροσχημάτιστη η στοχοποίηση της αντίστασης των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών.

Οι διώκτες των εκπαιδευτικών είναι στελέχη του διοικητικού μηχανισμού που προσχηματικά χρησιμοποιούν εκπαιδευτικούς τίτλους υλοποιώντας την κυβερνητική πολιτική, υιοθετώντας  τις αντιδραστικές πρακτικές του εκφοβισμού, της τρομοκράτησης και των απειλών  και της ποινικοποίησης των αγώνων με τα χουντικής κοπής μέτρα των πειθαρχικών διώξεων. Με ψέματα, σκευωρίες και πανάθλιες  μεθόδους  που θυμίζουν τα πιο σκοτεινά χρόνια στην Ελλάδα, απαξιώνουν  και τις συνταγματικά κατοχυρωμένες συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες!