Οι δύο εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν κατηγορίες που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και στην οριστική παύση. Συνδικαλιστικές οργανώσεις ζητούν την πλήρη απαλλαγή τους και την απεργιακή κάλυψη της κινητοποίησης.

Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Για μία ακόμη φορά, οι αγωνιστές εκπαιδευτικοί Δημήτρης Χαρτζουλάκης και Χρύσα Χοτζόγλου σύρονται στο πειθαρχικό, με απόφαση του ΔΙΔΕ Πειραιά (και νυν ΠΔΕ Αττικής), αντιμετωπίζοντας βαρύ κατηγορητήριο, το οποίο επισύρει ακόμη και την ποινή της απόλυσης. Μοναδικό τους «έγκλημα» είναι η έκφραση διαφωνίας και διαμαρτυρίας, από κοινού με μαθητές και εκπαιδευτικούς, για την πραγματοποίηση αξιολόγησης σε σχολείο του Πειραιά. Δηλαδή, εξέφρασαν την αντίθεση του κλάδου στην αξιολόγηση, όπως αυτή αποτυπώνεται και στις συλλογικές αποφάσεις της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ!

Πρόκειται για έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των διώξεων των δύο εκπαιδευτικών και, συνολικά, των αγωνιστών εκπαιδευτικών και της ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ (9 από τους 11 εκπαιδευτικούς που διώκονται στον Πειραιά ανήκουν στην ΕΑΑ), η οποία έχει μπει στο στόχαστρο ως συνδικαλιστική παράταξη. Στις 30 Σεπτεμβρίου εκδικάστηκε στο πειθαρχικό η δίωξη πέντε ακόμη εκπαιδευτικών. Πρόκειται για έναν ακόμη κρίκο στη βιομηχανία των 2.500 διώξεων και στην επιχείρηση τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών που αγωνίζονται για ένα δημόσιο και δωρεάν σχολείο και συντάσσονται με τις συλλογικές αποφάσεις των σωματείων τους.

Για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση, το Υπουργείο Παιδείας, ο διοικητικός και ο παρα-διοικητικός μηχανισμός της εκπαίδευσης επιχείρησαν να ανοίξουν τον δρόμο για απολύσεις στο δημόσιο σχολείο για συνδικαλιστικούς λόγους. Αρχικά, το πειθαρχικό όργανο αποφάσισε ομόφωνα (5-0) κατά της θέσης της Χρ. Χοτζόγλου σε αργία. Ωστόσο, ο υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερρακάκης, με έγγραφό του έθεσε τη Χρύσα σε δυνητική αργία.

Αφού επιβλήθηκε το καθεστώς της δυνητικής αργίας στη Χρύσα για 18 μήνες, επιχειρήθηκε να γίνει το ίδιο και με τον Δημήτρη. Στις 29/4/2026 παραπέμφθηκαν με το ερώτημα της δυνητικής αργίας —και της συνέχισής της στην περίπτωση της Χρύσας—, κάτι που το Πειθαρχικό Συμβούλιο απέρριψε ομόφωνα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η υπουργός να λάβει την απόφαση, στις 25/8, για την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο, 18 μήνες μετά την απαράδεκτη απόφαση του πρώην ΥΠΑΙΘ για την επιβολή της αργίας.

Η βιομηχανία διώξεων που έχει στηθεί στοχεύει στην επιβολή του «νόμου και της τάξης» και στη μετατροπή των σχολείων σε νεκροταφεία δικαιωμάτων!

Στην πρώτη γραμμή των διώξεων βρίσκονται στελέχη του διοικητικού μηχανισμού, τα οποία προσχηματικά χρησιμοποιούν τους εκπαιδευτικούς τίτλους τους για να υλοποιήσουν την κυβερνητική πολιτική, υιοθετώντας αντιδραστικές πρακτικές εκφοβισμού, τρομοκράτησης, απειλών και ποινικοποίησης των αγώνων, με τα χουντικής κοπής μέτρα των πειθαρχικών διώξεων. Με ψέματα, σκευωρίες και πανάθλιες μεθόδους, που θυμίζουν τα πιο σκοτεινά χρόνια της ελληνικής ιστορίας, απαξιώνουν ακόμη και τις συνταγματικά κατοχυρωμένες συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες!

Για περίπου δύο χρόνια αναπτύχθηκε ένα ρωμαλέο κίνημα αντίστασης στις διώξεις και αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους αγωνιστές, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την παύση της δυνητικής αργίας και την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο. Οι αγώνες και οι συνεχείς μαζικές κινητοποιήσεις όλο αυτό το διάστημα απέδωσαν καρπούς: όχι μόνο με την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο και την αποτροπή της αργίας για τον Δημήτρη, αλλά και με τις πρώτες μαζικές δικαιώσεις εκπαιδευτικών για τη συμμετοχή τους στην απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση, καθώς και σε άλλες συνδικαλιστικές υποθέσεις. Πρόκειται για μια νίκη που φέρει έντονα τη σφραγίδα του κινήματος αλληλεγγύης και συμπαράστασης. Σε αυτό το πλαίσιο, έχει μεγάλη σημασία η αθώωση των «4» συνδικαλιστών στον Πειραιά (Ακρ. Καλούσης, Μ. Μπεκρής – πρόεδρος του ΕΚΠ, Η. Πατίδης και Π. Χουντής) από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά στις 7/10.

Στις 23 Οκτωβρίου, ο Δημήτρης και η Χρύσα σύρονται ξανά στο Πειθαρχικό, προκειμένου να κριθεί αν είναι ένοχοι ή όχι! Αν είναι ένοχη, δηλαδή —και μάλιστα με ποινή που μπορεί να φτάσει έως την οριστική παύση— η συμμετοχή στη συλλογική πάλη, η υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου και η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών!

Η συγκυρία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά τις πρόσφατες εξελίξεις. Το διακύβευμα δεν αφορά πλέον μόνο την προσωπική δικαίωση των δύο εκπαιδευτικών. Αφορά την ίδια τη σχέση της δημόσιας εκπαίδευσης με την ελευθερία της έκφρασης, τη συνδικαλιστική δράση και την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που κάθε πρωί βρίσκονται απέναντι στους μαθητές τους.

Οι εκπαιδευτικοί που διώκονται δεν θα μείνουν μόνοι – οι εκπαιδευτικοί που αγωνίζονται δεν θα σκύψουν το κεφάλι! Να μπει τέλος στις διώξεις για συνδικαλιστική και πολιτική δράση!

Γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία η στήριξη της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας στις 23/10, στις 09:00, στην οδό Ξενίας 24, με αίτημα την πλήρη απαλλαγή των δύο εκπαιδευτικών. Κεντρικά αιτήματα είναι να μην επιβληθεί καμία ποινή στους δύο εκπαιδευτικούς και να ανακληθούν οι διώξεις που, όπως καταγγέλλεται στο κάλεσμα, συνδέονται με τη συνδικαλιστική δράση και τη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στην αξιολόγηση.

Για τον λόγο αυτό, ζητείται από τις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και από την ΟΛΜΕ, τη ΔΟΕ και την ΑΔΕΔΥ, να λάβουν αποφάσεις για την απεργιακή κάλυψη της κινητοποίησης. Ως επιλογές προτείνονται τρίωρες συνδυασμένες στάσεις εργασίας «3+3» ή 24ωρη απεργία, με στόχο η 23η Οκτωβρίου να αποκτήσει χαρακτηριστικά πανελλαδικής ημέρας δράσης ενάντια στις διώξεις.