Δημήτρης Τσιριγώτης

Αλλά εσύ δεν πρέπει να μιλάς αφού κάνεις λειτούργημα!!

Σου είπαν να βάλεις πλάτη: σου αυξήσανε το ωράριο, σου ψαλίδισαν το μισθό, τα δώρα , τα επιδόματα, σου αυξήσανε τα καθήκοντα και σου είπαν πως όταν τα πράγματα φτιάξουν θα τα πάρουν πίσω όλα αυτά. Τα πράγματα έχουν φτιάξει εδώ και πολύ καιρό- μόνο τα πράγματα- αλλά εσύ δεν πρέπει να μιλάς αφού κάνεις λειτούργημα. 

Πέρασαν νόμους, πήγανε στα δικαστήρια, φτιάξανε πλατφόρμες, τα πειθαρχικά και οι ΕΔΕ βροχή. Απέκτησες μανία καταδίωξης ότι κάτι θα γίνει και θα βρεις το μπελά σου. Δεν κάνεις πια τη δουλειά σου απρόσκοπτα, απλά καλύπτεις τα νώτα σου γιατί δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. Εσύ ο υπεύθυνος για τα πάντα και ο παντοτινός φταίχτης για ό,τι συμβεί στο σχολείο. Άκου τώρα και αυτό: Από τώρα και στο εξής πλέον είσαι υπεύθυνος και για ό,τι κάνει ή πάθει ένας μαθητής σου και έξω από το σχολείο όπως ένα βράδυ μίας μέρας των θερινών σου διακοπών. Για αυτό λοιπόν καταγράφεις, παρατηρείς, επεμβαίνεις, προστρέχεις στον εισαγγελέα, στη δίωξη του ηλεκτρονικού εγκλήματος, στην αστυνομία, παντού. Σου λένε ότι είναι όλη δική σου η ευθύνη, πρέπει να προλάβεις το κακό. Μα υπάρχει όμως μεγαλύτερο κακό από τον τρομοκρατημένο δάσκαλο;    

Αισθάνεσαι ότι κάποιοι σε βλέπουν, κάποιοι σε μετράνε. Κάποιοι ειδικοί. Και πώς για τους μαθητές σου να σκύψεις όταν στο  μέτρημα θα φαίνεσαι λίγος και μικρός; Οπότε τανύσου να φαίνεσαι πιο ψηλός από αυτό που είσαι, ξεχώρισε και δείξε την αξία σου. Οι άλλοι, μην ακούς, δεν είναι συνάδελφοί σου, είναι αντίπαλοι και εσύ είσαι καλύτερος από αυτούς. Ας πάρει λοιπόν ο καθένας αυτό που του αξίζει. Τι και αν όλοι είστε μη προαγωγίσιμοι υπάλληλοι του χιλιάρικου;  

Σού δώσανε ψευδορόλους εκτός της τάξης και εσύ νόμισες πως αναβαθμίστηκες. Αλήθεια τους πίστεψες; Δεν κατάλαβες ότι το μόνο που ήθελαν ήταν να σε τραβήξουν από το διδακτικό σου ρόλο; Να σε κάνουν τεχνοκράτη, γραφειοκράτη και τέλος πάντων κάτι που αυτούς θυμίζει.

Και ο σύλλογος; Ο σύλλογος διδασκόντων τι απέγινε; Αυτός που ήταν πάνω από και από τον διευθυντή τώρα απλά του επικυρώνει τις υπερεξουσίες που του έχουν δοθεί. Το όργανο που κάποτε διασφάλιζε τη δημοκρατία πολεμήθηκε και τραυματίστηκε βαριά από τα ίδια όπλα που έβαλλαν και εναντίον και τόσων άλλων δημοκρατικών κεκτημένων. Είναι όμως ακόμα εδώ, ζωντανός. Απλά χρειάζεται φροντίδα, την αλήθειά σου. Να μη μιλάς μόνο για αυτά που σε κουρδίζουν να σε απασχολούν αλλά και για αυτά που πραγματικά σε καίνε.   

Απαξίωσες τα σωματεία σου και κλείνεις τα αυτιά σου όταν οι Σειρήνες τους ζητάνε την συμμετοχή σου. Είναι λες κομματικά λες και υπάρχουν πουθενά απολιτίκ σωματεία. Τι κάνει η ΟΛΜΕ τι κάνει η ΔΟΕ φωνάζεις, λες και τα σωματεία είναι μόνο τα προεδρεία τους. Όλοι μας είμαστε το σωματεία μας και όσο το ξεχνάς αυτό θα το πληρώνεις πολύ ακριβά. Και μάντεψε τι ακολουθεί την απαξίωση των σωματείων μας; Το καθόλου σωματεία! Καράβι χωρίς πηδάλιο.   

Σου λένε κάνε δράσεις αλλά χωρίς αυτές να έχουν επιδράσεις γιατί μετά μπορεί έχουμε αντιδράσεις. Δεν είναι ώρα να ξυπνάμε κόσμο τώρα. Αποβλακώστε τα παιδιά, τα κινητά και τα social δεν μπορούν να κάνουν όλη τη δουλειά από μόνα τους. Πρέπει να βοηθήσει και η αμάθεια. Και η καλύτερη αμάθεια είναι εκείνη που να είναι μασκαρεμένη ως μάθηση.  

Σε σπάσανε σε κομματάκια: μόνιμος, νεοδιόριστος, αναπληρωτής, ωρομίσθιος, παλιός , νέος, με ασεπ, με επετηρίδα, η τάδε ειδικότητα, η δείνα ειδικότητα, απλός εκπαιδευτικός ή με θέση ευθύνης. Και σε πείσανε να νοιάζεσαι μόνο για το κομματάκι σου χάνοντας τη δύναμη του όλου. Άκου σε το και εσύ παλαιότερε που ψάχνεις τρόπο για να φύγεις αλλά και εσύ νεότερε που ψάχνεις τρόπο για να έλθεις στη θέση του. Το να φεύγεις σαν κυνηγημένος και το να έρχεσαι σαν απελπισμένος δεν έχουν μεγάλη διαφορά. Αυτό θέλουν, να νιώθεις αδύναμος. Μην τους κάνεις τη χάρη. Το δρόμο τον έδειξε η τελευταία μέρα του Φλεβάρη που μας πέρασε. Μην τη ξεχάσεις ποτέ αυτή τη μέρα που τα κομματάκια γίνανε όλον.      

Σε έχουν ναρκώσει, είσαι ένας κοιμισμένος γίγαντας. Παραμένεις όμως γίγαντας. Απόδειξη; Αν δεν ήσουν γιατί να μεθοδεύουν όλα τα προηγούμενα; Αν δεν ξυπνήσεις δεν υπάρχει κανείς άλλος για να βρει τροφή για την Παιδεία. Καλώς ή κακώς μόνο εσύ της έχεις μείνει.