«Για να γίνει η 29η Απρίλη, αυτό που έχει ανάγκη ο κλάδος μας, μια μεγάλη απεργιακή ΜΑΧΗ!»

Την Τετάρτη που συνεδριάζει το Πειθαρχικό με το ερώτημα της συνέχισης της Υπουργικής Απόφασης για τη δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου για δεύτερη χρονιά, θα τεθεί το ίδιο ερώτημα, της δυνητικής αργίας, και για τον εκπαιδευτικό Δημήτρη Χαρτζουλάκη (πρώην μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά)! Ενώ λίγο αργότερα εκδικάζονται υποθέσεις εκπαιδευτικών για τη συμμετοχή στην απεργία-αποχή! Η Χρύσα Χότζογλου, ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης διώκονται και πειθαρχικά για το «έγκλημα» να ενημερώσουν και να ευαισθητοποιήσουν τους συναδέλφους τους και μαθητές για να μην πραγματοποιηθεί αξιολόγηση νεοδιόριστης εκπαιδευτικού σύμφωνα με τις αποφάσεις της ΕΛΜΕ Πειραιά και της ΟΛΜΕ. Σε μια περίοδο σφοδρής επίθεσης του ΥΠΑΙΘ και της κυβέρνησης που λαμβάνει διαστάσεις πογκρόμ ενάντια στον κλάδο και απέναντι σε όσους αντιστέκονται στα σχέδια παράδοσης της εκπαίδευσης στα συμφέρονται του κεφαλαίου και στην υπηρεσία του συστήματος. Με πάνω από 2.500 πειθαρχικά ενάντια σε εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση, με καθημερινές απειλές και εκφοβισμούς για διώξεις απέναντι σε εκπαιδευτικούς, μαθητές αλλά και γονείς!

Την ίδια ώρα οι συνδιακαλιστικές ηγεσίες αντί να σημάνουν συναγερμό με απεργία και αγώνα διαρκείας, αφού για πρώτη φορά μετά τη χούντα απειλούνται εκπαιδευτικοί με απόλυση, επιχειρούν να καλύψουν τη γύμνια τους με μια τρίωρη στάση εργασίας και ένα τυπικό κάλεσμα σε συγκέντρωση διαμαρτυρίς έξω από την ΠΔΕ Αττικής. Πολύ χειρότερα καλύπτουν και ανέχονται στα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος στελέχη της εκαπίδευσης και κυβερνητικούς συνδικαλιστές που έχουν πρωτοστατήσει σε διώξεις και σκευωρίες εναντίον αγωνιστών εκπαιδευτικών.

Η συνένετευξη της Χρύσας Χοτζόγλου στο drepani.gr έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον

Γιώργος Καββαδίας: Μετά από 1 χρόνο και 2 μήνες περίπου που είχατε τεθεί σε δυνητική αργία από τον υπουργό παιδείας σε αντίθεση με την ομόφωνη απόφαση (5-0) του πειθαρχικού συμβουλίου, θα βρεθείτε ξανά στο πειθαρχικό συμβούλιο στις 29/4 με το ερώτημα της «δυνητικής αργίας». Για ποιους λόγους και με ποιες κατηγορίες;

Χρύσα Χοτζόγλου: Το υπουργείο επικαλείται «λόγους δημόσιου συμφέροντος» και κινεί διαδικασίες ανανέωσης του εξοβελισμού μου από την εργασία μου, τους συναδέλφους και τους μαθητές μου για έναν ακόμη χρόνο και μέχρι να γίνει το κανονικό πειθαρχικό. Επειδή εξέφρασα τη διαφωνία μου με τον θεσμό της αξιολόγησης με βάση τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Επειδή στάθηκα στο πλάι των μαθητών του τμήματος που συλλογικά και ομόφωνα αποφάσισε να απέχει από την συγκεκριμένη «διδασκαλία». Επειδή απευθύνθηκα στο σωματείο μου ζητώντας στήριξη.

Η κυβέρνηση ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση απειλώντας με παράταση της αργίας και απόλυση εμένα, απειλώντας να θέσει σε αργία και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη( μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά την περίοδο που πραγματοποιήθηκε η διαμαρτυρία στο σχολείο μου) λόγω της παρουσίας του στην κινητοποίηση στο σχολείο μου.

Γιώργος Καββαδίας: Πώς εξηγείται το γεγονός ότι συνεχίζεται η δίωξή σας παρά την ομόφωνη και ειδικά αιτιολογημένη γνώμη (23/10/2024), απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου να μην τεθείτε σε δυνητική αργία. Και παρά την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά στις 9/5/2025 που έκανε δεκτή την αίτηση σας και εξέδωσε προσωρινή διαταγή αναστολής της απόφασης Πιερρακάκη με αποτέλεσμα να γυρίσετε στο σχολείο. Υπήρξαν παρεμβάσεις που ανέτρεψαν αυτές τις αποφάσεις;

Χρύσα Χοτζόγλου: Το υπουργείο είναι αποφασισμένο να περάσει την αξιολόγηση – πειθάρχηση – χειραγώγηση. Γι’ αυτό απειλεί με διώξεις τους απεργούς αλλά και όσους διεκδικούν καλύτερες συνθήκες μέσα στις σχολικές αίθουσες για τους μαθητές και τις μαθήτριές τους.

Αυτό που τους ενόχλησε στη δική μου περίπτωση ήταν ο κοινός αγώνας μαθητών – εκπαιδευτικών. Με την θέση μου σε αργία στέλνει σαφές μήνυμα ότι αυτός αποτελεί «κόκκινη γραμμή» για την κυβέρνηση και δεν θα γίνει ανεκτός.

Η ομόφωνη απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου ΚΑΤΑ της θέσης μου σε δυνητική αργία καθώς «δεν συντρέχουν λόγοι επιτακτικού δημόσιου συμφέροντος» αγνοήθηκε επιδεικτικά από τον τότε υπουργό παιδείας Κ. Πιερρακάκη. Με πολιτική απόφαση της κυβέρνησης και την δική του υπογραφή τέθηκα σε αργία 5 μήνες αργότερα και αφού ασκούσα κανονικά τα καθήκοντά μου. Η αναγγελία της αργίας μου μάλιστα, στις 5 Μάρτιου του 2025, ήρθε ως συνέχεια των αντιδραστικών εξαγγελιών του πρωθυπουργού για Συνταγματική Αναθεώρηση, θεσμοθέτηση της Αξιολόγησης και άρση της

μονιμότητας, επιχειρώντας να στείλει ένα σαφές μήνυμα των αντιλαϊκών προθέσεων της κυβέρνησης μετά τις πρωτοφανείς απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο έγκλημα των Τεμπών.

Όταν το Διοικητικό Εφετείο ανακοίνωσε στους δικηγόρους μου την θετική για εμάς απόφαση που σήμαινε την επιστροφή μου στο σχολείο, στις 12 Μαΐου, υπήρξαν διαρροές στον τύπο ότι στο Μαξίμου ήταν εξοργισμένοι με το υπουργείο που δεν έστειλε δικηγόρο στη δίκη. Με «άνωθεν» λοιπόν παρέμβαση επιταχύνθηκαν οι εξελίξεις ενάντια στο θετικό αποτέλεσμα, οπότε μόλις σε διάστημα λίγων ωρών ανακοινώθηκε νέα ακροαματική διαδικασία, για τις 20 του ίδιου μήνα (!), η οποία ανέτρεψε την προηγούμενη απόφαση και συντάχτηκε με τις επιλογές του υπουργείου και της κυβέρνησης απομακρύνοντάς με εκ νέου από τη δουλειά μου. https://www.esos.gr/node/93327/printable/print?page=1

https://www.esos.gr/node/93346/printable/print

Γιώργος Καββαδίας: Κι εσείς προσωπικά και άλλα μέλη της ΕΛΜΕ, κυρίως της ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ αντιμετωπίζουν κι άλλες πειθαρχικές διώξεις από τον ΔιΔΕ Πειραιά. Έχει ενδιαφέρον να μας ενημερώσετε συνοπτικά και για αυτές.

Χρύσα Χοτζόγλου: Η κυβέρνηση και το υπουργείο θέλει να τελειώνει με τα σωματεία και την απεργία. Προσπαθεί να βάλει ταφόπλακα στις διεκδικήσεις των εργαζομένων ποινικοποιώντας και καταστέλλοντας κάθε μορφή συλλογικής δράσης. Το σχήμα της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής στον Πειραιά έχει πολλούς και πολλαπλά διωκόμενους. Είτε για συμμετοχή σε διαδήλωση, σε κινητοποίηση, σε στάση εργασίας, σε διαμαρτυρία. Ακόμη για κείμενα που έγραψαν και δημοσιοποίησαν σε ιστοσελίδα, ομάδα βάιμπερ, σε ανακοίνωση της παράταξης!

Αντιλαμβάνομαι ότι κάποιος που τα διαβάζει ίσως θεωρήσει ότι υπερβάλουμε. Δυστυχώς η επιβολή εργασιακού και κοινωνικού Μεσαίωνα που επιχειρούν οι διαχειριστές του συστήματος σε αυτή την ιστορική συγκυρία απαιτεί την επιβολή σιωπητηρίου και την αποδοχή. Με αυτό αναμετριόμαστε όλοι, είτε το θέλουμε είτε όχι. Η φρίκη δεν θα μας ρωτήσει. Ή θα την σταματήσουμε ή θα μας αλώσει.

Γιώργος Καββαδίας: Όλες αυτές οι διώξεις στον Πειραιά και γενικότερα στην εκπαίδευση πώς συνδέονται με την κυβερνητική πολιτική και με ποιους στόχους;

Χρύσα Χοτζόγλου: Νομίζω ότι η επιβολή ενός ιδιότυπου στρατιωτικού νόμου στην εκπαίδευση αποτελεί στόχο για την κυβέρνηση προκειμένου να επιβάλλει τα νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα σε εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς.

Η κυβέρνηση νομοθετεί διαρκώς σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων πλήττοντας το δικαίωμα των παιδιών να σπουδάσουν (βλ. Τράπεζα Θεμάτων, ΕΒΕ, εθνικό απολυτήριο, διαγραφές στα Πανεπιστήμια και ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, νέα ποινολόγια για

μαθητές, νέο πειθαρχικό «δίκαιο» για δημοσίους υπαλλήλους). Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε την φτώχεια, την εγκατάλειψη των δημόσιων αγαθών, τους αντεργατικούς νόμους (βλ. 13ωρο), την εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς των ισχυρών κρατών γίνεται φανερό το γιατί πρέπει να περάσει διά πυρός και σιδήρου η στρατιωτικού τύπου πειθαρχία σε σχολεία και σχολές.

Θέλουν οι εκπαιδευτικοί να γίνουμε αποτελεσματικοί προπαγανδιστές της κυβερνητικής πολιτικής. Διαφορετικά να σιωπούμε. Αυτόν τον ρόλο μας επιφυλάσσουν απέναντι στη νεολαία και τις λαϊκές οικογένειες.

Όμως εμείς δεν επιλέξαμε την σχολική τάξη για να γίνουμε ενεργούμενα της εκάστοτε εξουσίας. Ζούμε και αναπνέουμε για και με τα παιδιά του σχολείου μας και δεν μπορούμε να ξεπουλήσουμε αυτή την σπουδαία σχέση που αναπτύσσεται μέσα στη σχολική αίθουσα υπό το βάρος των απειλών και των διώξεων.

Γιώργος Καββαδίας: Πώς απαντά σε αυτό το πογκρόμ των διώξεων το εκπαιδευτικό κίνημα; Ποια στάση τηρούν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες;

Χρύσα Χοτζόγλου: Νομίζω ότι ο κόσμος της εκπαίδευσης βρέθηκε αντιμέτωπος τα τελευταία χρόνια με μια πρωτοφανή αμφισβήτηση των κατακτημένων δικαιωμάτων του. Με κορυφή της επίθεσης σε αυτά την αμφισβήτηση της μονιμότητας και τη σύνδεση των απολύσεων με την αξιολόγηση. Αυτό συνοδεύτηκε με τα πειθαρχικά και τις διώξεις απέναντι στους απεργούς νεοδιόριστους συναδέλφους μας και την τρομοκρατία που εξαπολύθηκε με την ψήφιση του νέου πειθαρχικού δικαίου το καλοκαίρι που μας πέρασε. Στην κορυφή της επίθεσης βέβαια βρίσκεται η δυνητική αργία, η δική μου αλλά και η απειλή για δυνητική αργία στον συνάδελφο και συναγωνιστή Δημήτρη Χαρτζουλάκη.

Το εκπαιδευτικό κίνημα καλέστηκε να οργανώσει την πάλη από τα κάτω κόντρα στον κυβερνητικό και συμβιβασμένο συνδικαλισμό που έχει κυριαρχήσει. Η κυβέρνηση γνωρίζοντας αυτό το κενό το εκμεταλλεύτηκε εξαπολύοντας την επίθεση.

Τα αντανακλαστικά των συναδέλφων ενεργοποιήθηκαν με την υπόθεση της θέσης μου σε αργία. Εκπρόσωποι πρωτοβάθμιων σωματείων άμεσα εκδήλωσαν τη διάθεση να στηρίξουν οικονομικά εμένα που έμεινα ξαφνικά με τον μισό μισθό. Σύντομα φάνηκε ότι αυτό ήταν αναγκαίο αλλά όχι αρκετό. Έτσι σιγά σιγά άρχισαν να δημιουργούνται πανελλαδικά επιτροπές αγώνα που άνοιγαν το ζήτημα πλατιά στις τοπικές κοινωνίες, άρχισαν να γίνονται διαδηλώσεις, εκδηλώσεις, συγκρότηση στην Αθήνα της Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στις συνδικαλιστικές Διώξεις και απολύσεις, συντονισμός Α/βάθμιων σωματείων, παρεμβάσεις σε ραδιοφωνικές εκπομπές και ανεξάρτητα μέσα, γλέντια οικονομικής ενίσχυσης κτλ. Έγινε φανερό ότι τα πρωτοβάθμια σωματεία μπορούν και πρέπει να σηκώσουν στην πλάτη τους το βάρος της επίθεσης. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και αυτές τις λίγες μέρες πριν από την ακρόαση, όπου πρωτοβάθμια σωματεία προκηρύσσουν συμπληρωματικές στάσεις εργασίας, για να μετατραπεί «από τα κάτω» η απόφαση των πλειοψηφιών των ΟΛΜΕ - ΔΟΕ για 3ωρη παναττική στάση εργασίας, σε ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ και ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ. Για να γίνει η 29η Απρίλη, αυτό που έχει ανάγκη ο κλάδος μας, μια μεγάλη απεργιακή ΜΑΧΗ!