Χρήστος Κάτσικας

Όταν η Δικαιοσύνη αθωώνει: Το πρόβλημα της ατιμωρησίας σε υποθέσεις σεξουαλικής βίας

Μια συγκλονιστική καταγγελία ήρθε στο φως της δημοσιότητας, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για τη στάση της Δικαιοσύνης. Εκπαιδευτικός καταγγέλλει ότι βιάστηκε και κακοποιήθηκε άγρια από τρεις άνδρες, οι οποίοι ωστόσο απαλλάχθηκαν από όλες τις κατηγορίες. Η ίδια δηλώνει αποφασισμένη να προσφύγει στον Άρειο Πάγο, αρνούμενη να αποδεχθεί την αθωωτική απόφαση.

Η γυναίκα περιγράφει με λεπτομέρειες τα όσα φρικιαστικά βίωσε:
«Οι τρεις κατηγορούμενοι με πότισαν αλκοόλ και με οδήγησαν σε κατάσταση πλήρους ανικανότητας. Έπειτα άρχισαν να με χτυπούν με γροθιές και με ένα πορτατίφ. Ξύπνησα με το πρόσωπό μου μελανιασμένο, γεμάτο μώλωπες. Οι γιατροί πιστοποιούν τις κακώσεις και υπάρχει πιθανότητα μόνιμης βλάβης στο σώμα μου».

Η καταγγέλλουσα δηλώνει πως οι συνέπειες εκείνης της νύχτας τη συνοδεύουν ακόμη, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχολογικά.

Η απόφαση του δικαστηρίου να αθωώσει τους κατηγορουμένους προκάλεσε, όπως λέει, νέο σοκ στη ζωή της: «Η Δικαιοσύνη απάλλαξε τους βιαστές μου. Δεν μπορώ να το αποδεχθώ. Ζητώ δικαίωση».

Η γυναίκα επισημαίνει πως εξακολουθεί να ζει υπό καθεστώς φόβου, καθώς μένει στην ίδια περιοχή με τους καταγγελλόμενους. «Όχι μόνο παραβίασαν περιοριστικούς όρους, αλλά δέχθηκα και απειλές από το περιβάλλον τους. Το μαρτύριο συνεχίζεται», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η  καταγγελία εκπαιδευτικού, η οποία δηλώνει ότι βιάστηκε και κακοποιήθηκε βάναυσα από τρεις άνδρες που τελικά αθωώθηκαν, δεν είναι απλώς μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένας καθρέφτης που μας δείχνει τη σκοτεινή όψη της κοινωνίας και της Δικαιοσύνης μας: την ατιμωρησία.

Η ίδια η γυναίκα περιγράφει πώς ξυλοκοπήθηκε, πώς έμεινε με μόνιμες σωματικές βλάβες και πώς συνεχίζει να απειλείται ακόμη και σήμερα. Ωστόσο, το δικαστήριο δεν είδε επαρκείς λόγους να καταδικάσει τους κατηγορούμενους. Αυτό που βιώνει τώρα είναι η δεύτερη βία: όχι αυτή που προέρχεται από τα χέρια των κακοποιών, αλλά από την ίδια τη θεσμική αδιαφορία.

Η Δικαιοσύνη, που θα έπρεπε να σταθεί ασπίδα, μετατρέπεται σε αόρατο τείχος. Και όταν οι γυναίκες βλέπουν ότι ακόμα και οι πιο σοβαρές καταγγελίες οδηγούνται στην αθώωση, εύλογα γεννιέται ο φόβος: «Αξίζει να μιλήσω; Θα με πιστέψουν;»

Ατιμωρησία: μια πληγή με κοινωνικές συνέπειες

Η ατιμωρησία δεν είναι απλώς νομικό ζήτημα. Είναι κοινωνική παθογένεια. Στέλνει μήνυμα στους δράστες ότι μπορούν να συνεχίσουν, και στις γυναίκες ότι η φωνή τους δεν έχει βαρύτητα.

Σύμφωνα με έρευνες της Eurostat, στην Ελλάδα ένα μεγάλο ποσοστό θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης δεν καταγγέλλει ποτέ την επίθεση, ακριβώς επειδή φοβάται τη διαδικασία και την πιθανή απαξίωση. Αυτό σημαίνει ότι ο «κύκλος της σιωπής» συντηρείται όχι μόνο από τον φόβο του βιαστή, αλλά και από τον φόβο της Δικαιοσύνης.

Στερεότυπα και προκαταλήψεις

Πόσες φορές ακούμε σε δικαστικές αίθουσες ερωτήσεις που στην ουσία κατηγορούν το θύμα; «Τι φορούσες;» «Είχες πιει;» «Γιατί πήγες μαζί του;» Αυτά τα στερεότυπα, που κουβαλούν αιώνες πατριαρχικής αντίληψης, συχνά επηρεάζουν την κρίση ακόμη και των πιο έμπειρων δικαστικών.

Αντί να εστιάζουμε στη βία και στην έλλειψη συναίνεσης, ανακυκλώνουμε την ιδέα ότι η γυναίκα είναι υπόλογη για ό,τι της συνέβη. Έτσι, η αίθουσα του δικαστηρίου γίνεται χώρος δεύτερου βιασμού.

Ένα συλλογικό καθήκον

Η υπόθεση της εκπαιδευτικού είναι τραγική, αλλά δεν είναι μοναδική. Η ατιμωρησία σκοτώνει δύο φορές: πρώτα το σώμα, έπειτα την ελπίδα.

Σήμερα, για πολλές γυναίκες, η πληγή αυτή είναι η αίσθηση ότι ζουν σε μια χώρα όπου ο βιασμός μπορεί να μείνει ατιμώρητος.

Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η αναίρεση μιας απόφασης στον Άρειο Πάγο. Είναι να ανατραπεί μια ολόκληρη κουλτούρα που επιτρέπει στους δράστες να νιώθουν ανέγγιχτοι. Γιατί μια κοινωνία που δεν προστατεύει τα θύματα, στο τέλος, προστατεύει τους θύτες.

----------------------------------------------------    Άρθρο - Παρέμβαση του Χρήστου Κάτσικα

Η καταγγελία της εκπαιδευτικού: «Με βίασαν, με σακάτεψαν στο ξύλο και… αθωώθηκαν» 

Μια συγκλονιστική καταγγελία ήρθε στο φως της δημοσιότητας, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για τη στάση της Δικαιοσύνης. Εκπαιδευτικός καταγγέλλει ότι βιάστηκε και κακοποιήθηκε άγρια από τρεις άνδρες, οι οποίοι ωστόσο απαλλάχθηκαν από όλες τις κατηγορίες. Η ίδια δηλώνει αποφασισμένη να προσφύγει στον Άρειο Πάγο, αρνούμενη να αποδεχθεί την αθωωτική απόφαση.

Η γυναίκα περιγράφει με λεπτομέρειες τα όσα φρικιαστικά βίωσε:
«Οι τρεις κατηγορούμενοι με πότισαν αλκοόλ και με οδήγησαν σε κατάσταση πλήρους ανικανότητας. Έπειτα άρχισαν να με χτυπούν με γροθιές και με ένα πορτατίφ. Ξύπνησα με το πρόσωπό μου μελανιασμένο, γεμάτο μώλωπες. Οι γιατροί πιστοποιούν τις κακώσεις και υπάρχει πιθανότητα μόνιμης βλάβης στο σώμα μου».

Η καταγγέλλουσα δηλώνει πως οι συνέπειες εκείνης της νύχτας τη συνοδεύουν ακόμη, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχολογικά.

Η απόφαση του δικαστηρίου να αθωώσει τους κατηγορουμένους προκάλεσε, όπως λέει, νέο σοκ στη ζωή της: «Η Δικαιοσύνη απάλλαξε τους βιαστές μου. Δεν μπορώ να το αποδεχθώ. Ζητώ δικαίωση».

Η γυναίκα επισημαίνει πως εξακολουθεί να ζει υπό καθεστώς φόβου, καθώς μένει στην ίδια περιοχή με τους καταγγελλόμενους. «Όχι μόνο παραβίασαν περιοριστικούς όρους, αλλά δέχθηκα και απειλές από το περιβάλλον τους. Το μαρτύριο συνεχίζεται», σημειώνει χαρακτηριστικά.