Αντόν Μιχαήλοβιτς - kosmodromio.gr

Η παρουσία του στρατού στα Λύκεια είναι στην πραγματικότητα άμεσα συνδεδεμένη με την πολεμική προετοιμασία του ΝΑΤΟ.

Στις 15/04 κυκλοφόρησε μία είδηση σύμφωνα με την οποία το Γενικό Επιτελείο Στρατού απευθύνεται για πρώτη φορά τόσο μαζικά και οργανωμένα σε ανήλικους μαθητές, καλώντας τους να συμπληρώσουν ένα «ερωτηματολόγιο επαγγελματικού προσανατολισμού».

Όπως αναφέρεται, η έρευνα απευθύνεται σε μαθητές λυκείου, προπαγανδίζοντας την «καριέρα στις Ένοπλες Δυνάμεις», φορτίζοντας την με θετικές έννοιες όπως «κύρος», «οικονομική άνεση», «σταθερότητα», ακόμα και «πολλαπλές ευκαιρίες εξέλιξης», κάτι το οποίο έχουμε συνηθίσει να ακούμε από το HR μεγάλων εταιριών, όχι από το δημόσιο, πόσο μάλλον από τον στρατό. Τέτοιος όμως είναι ο καπιταλισμός και το μάρκετινγκ έχει το ταλέντο να διεισδύει σε κάθε πτυχή της κοινωνικής και οικονομικής ζωής και να γίνεται αποτελεσματικό, πάντα ως προς τους στόχους του.

Δεν γράφω βέβαια αυτό το άρθρο για να αναλύσω το μάρκετινγκ του ελληνικού στρατού καθώς αυτό πρόκειται για ένα πολύ μικρό κομμάτι ενός μεγαλύτερου παζλ. Πριν 6 μήνες, μάθαμε μέσω μίας καταγγελίας της οργάνωσης «Εργατικό Μέτωπο Ουκρανίας» (Рабочий Фронт Украины) ότι στα πλαίσια έλλειψης εφεδρειών για σταθεροποίηση του πολεμικού μετώπου και αποτροπής της ήττας, η κυβέρνηση Ζελένσκι εισήγαγε μερική στρατιωτική εκπαίδευση στα σχολεία, κυρίως για τα αγόρια, αλλά σε έναν βαθμό και για τα κορίτσια. Προφανώς αυτό είναι πολλά βήματα παρακάτω σε σχέση με την Ελλάδα, η διαφορά όμως είναι ότι η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο ενώ η Ελλάδα (και το όλο το ΝΑΤΟ) σε πολεμική προετοιμασία, οπότε και έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί αργά και σταδιακά, δίχως γρήγορες ενέργειες που ίσως προκαλέσουν αντιδράσεις.

Εδώ λοιπόν ξανάρχεται στο προσκήνιο μία ανάλυση του ΝΑΤΟϊκού think tank, η οποία δημοσιεύθηκε τον περυσινό Ιούνιο με τίτλο «Είναι το ΝΑΤΟ έτοιμο για πόλεμο;» σύμφωνα με την οποία, μία εκ των σημαντικότερων μεταρρυθμίσεων στις οποίες θα ‘πρεπε να προχωρήσουν οι ΝΑΤΟϊκές χώρες ήταν η κοινωνική συνοχή, δηλαδή η κανονικοποίηση της πολεμικής προετοιμασίας στα μάτια και στα μυαλά των πολιτών καθώς και ο εξορθολογισμός του «ποιος είναι ο εχθρός». Φυσικά αυτό δεν θα μπορούσε να ξεκινήσε από πουθενά αλλού παρά από το σχολεία, με στόχο – target group για να το πω και με όρους μάρκετινγκ – τα αθώα μυαλά των νεαρών ηλικιών. Ουσιαστικά, η Ευρώπη στοχεύει στο χτίσιμο ΝΑΤΟϊκών γενιών που μπορεί μεν να αμφισβητούν την πολιτική ηγεσία για τον τάδε ή τον δείνα λόγο, αλλά όχι την Ιερά Συμμαχία, τον παγκόσμιο ιμπεριαλιστή και τα παρακλάδια του.

Δεν είναι βέβαια μόνο αυτό. Ένα άλλο ζητούμενο είναι η δεξιά γκρίνια για την υποστελέχωση των ενόπλων δυνάμεων και του μόνιμου στρατιωτικού προσωπικού, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Οι συζητήσεις για επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας φέρουν γκρίνιες εκ των αριστερών αλλά και από μεγάλη μερίδα της κοινωνίας που θεωρεί την θητεία τζάμπα χρόνο ο οποίος θα μπορούσε να είχε ξοδευτεί κάπου αλλού (π.χ. σε καμιά δουλειά, ή σε παν/μιακές σπουδές). Με τον προπαγανδισμό λοιπόν της «καριέρας στην Ένοπλες Δυνάμεις», επιχειρείται να λυθεί και αυτό το πρόβλημα με την αύξηση του ποσοστού των σπουδαστών σε στρατιωτικές σχολές και συνεπώς του μόνιμου προσωπικού. Το μόνο που μένει τώρα είναι να δούμε και καραβανάδες στο LinkedIn.

Πέραν της πλάκας βέβαια, θα πρέπει να αρχίσουν να ηχούν λίγα καμπανάκια στην αριστερά για όλες αυτές τις μικρές κινήσεις που ίσως μοιάζουν ασύνδετες από μία πρώτη όψη, αλλά δεν είναι. Όχι με συνδικαλιστικούς όρους όπως έχει συνηθίσει, αλλά με κανονικότατους πολιτικούς όρους και στοχευμένα στην πολεμική προετοιμασία. Μόνο έτσι θα αποκτήσει αυτό το μείζον ζήτημα το κοινωνικό ενδιαφέρον το οποίο είναι απαραίτητο για να αποτραπούν τα δολοφονικά σχέδια του ΝΑΤΟ.