Χρήστος Κάτσικας

Εκπαιδευτικοί σε κρίση: Ανάμεσα σε τηλεδίκες και θεσμική αδιαφορία

Σε κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας και κοινωνικού αυτοματισμού η εκπαιδευτική κοινότητα με αφορμή το περιστατικό με τον τραυματισμό 13χρονου στην Πάτρα.

Μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας και κοινωνικού αυτοματισμού, η εκπαιδευτική κοινότητα στην Ελλάδα δίνει για ακόμη μία φορά μάχη για την αξιοπρέπειά της.

Αφορμή, η υπόθεση μήνυσης σε σχολείο της Πάτρας και ο τρόπος που προβλήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης, αναδεικνύοντας το διαρκώς εντεινόμενο φαινόμενο της στοχοποίησης και της απαξίωσης των εκπαιδευτικών.

Τι προηγήθηκε

Αναστάτωση προκάλεσε στην Πάτρα η υπόθεση 13χρονου μαθητή, ο οποίος μεταφέρθηκε με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο Παίδων, μετά από επίθεση που φέρεται να δέχθηκε από συμμαθητές του εντός του 1ου Γυμνασίου Πατρών

Το περιστατικό σημειώθηκε την Παρασκευή, κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, μέσα στον χώρο του σχολείου, στη συμβολή των οδών Αγίας Σοφίας και Έλληνος Στρατιώτου.

Σύμφωνα με την καταγγελία της οικογένειας, εννέα μαθητές μεγαλύτερης ηλικίας φέρονται να επιτέθηκαν στον 13χρονο χωρίς καμία πρόκληση από την πλευρά του. Αρχικές πληροφορίες έκαναν λόγο για συμμετοχή του ανηλίκου σε επικίνδυνο διαδικτυακό «challenge», όμως η οικογένειά του το διέψευσε κατηγορηματικά.

Ο πατέρας του παιδιού υπέβαλε μήνυση κατά αγνώστων για την επίθεση, ενώ στράφηκε και κατά των υπεύθυνων καθηγητών του σχολείου, τους οποίους θεωρεί υπεύθυνους για αμέλεια στην πρόληψη και αντιμετώπιση του περιστατικού.

Εκπαιδευτικοί σε κρίση: Ανάμεσα σε τηλεδίκες και θεσμική αδιαφορία

Η Ά ΕΛΜΕ Αχαΐας, με σαφή και αιχμηρό λόγο, καταγγέλλει την επικίνδυνη μετατροπή των εκπαιδευτικών σε αποδιοπομπαίους τράγους, τόσο από γονείς όσο και από δημοσιογράφους και υπηρεσιακούς παράγοντες, χωρίς να προηγηθεί τεκμηρίωση των γεγονότων.

Η ανακοίνωση της ΕΛΜΕ δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Το περιστατικό μήνυσης κατά παντός υπευθύνου που φέρεται να υπέβαλε γονέας μετά από συμβάν με τραυματισμό μαθητή, αποτέλεσε αφορμή για έναν νέο γύρο τηλεοπτικού κανιβαλισμού εις βάρος των εκπαιδευτικών. Πρωινές εκπομπές, δημοσιογράφοι, ακόμη και στελέχη του Υπουργείου, χωρίς να περιμένουν τα πορίσματα των ερευνών, έσπευσαν να αποδώσουν ευθύνες.

Στον αντίποδα της στοχοποίησης, οι εκπαιδευτικοί θέτουν το ουσιαστικό ερώτημα: Ποιος μιλά για την εφηβική βία και την επίδραση των κοινωνικών δικτύων; Όπως επισημαίνει η ΕΛΜΕ, αντί να υπάρξει θεσμική αυτοκριτική και ουσιαστικές παρεμβάσεις, η Πολιτεία μεταθέτει τις ευθύνες στις πλάτες των εκπαιδευτικών.

Οι εκπαιδευτικοί καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν πέρα από το διδακτικό έργο και ένα σύνολο γραφειοκρατικών και κοινωνικών προβλημάτων. Χωρίς επαρκή υποστήριξη από ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και γραμματειακό προσωπικό, φορτώνονται δυσανάλογες ευθύνες, εν μέσω ενός περιβάλλοντος που ζητά διαρκώς περισσότερα χωρίς να προσφέρει ουσιαστικά μέσα.

«Το κράτος όχι μόνο δεν υποστηρίζει τον εκπαιδευτικό, αλλά τον επιβαρύνει με γραφειοκρατία και άγχος», υπογραμμίζει η ανακοίνωση.

Τι προτείνει η εκπαιδευτική κοινότητα;

Οι προτάσεις που διατυπώνονται δεν είναι νέες, αλλά επανέρχονται με μεγαλύτερη ένταση:

• Πρόσληψη σχολικών ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών και φυλάκων

• Ανακούφιση από γραφειοκρατικά βάρη

• Θεσμική προστασία του εκπαιδευτικού έργου

• Συνεργασία σχολείου – οικογένειας – κοινωνίας για την αντιμετώπιση της βίας

Συλλογική απάντηση στην κρίση

Η Ά ΕΛΜΕ Αχαΐας υπενθυμίζει ότι η λύση δεν βρίσκεται στην αναζήτηση «ενόχων», αλλά στη συλλογική διαχείριση των προκλήσεων της εποχής. Η εκπαιδευτική κοινότητα, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζει να στηρίζει τα παιδιά και τις οικογένειες, συχνά χωρίς τη θεσμική υποστήριξη που της αναλογεί.

Η συνεχής δαιμονοποίηση των εκπαιδευτικών δεν αποτελεί λύση στα προβλήματα της σχολικής ζωής. Αντίθετα, απειλεί τη συνοχή της εκπαιδευτικής διαδικασίας και αποθαρρύνει ανθρώπους από το να ασκήσουν το λειτούργημα με όρεξη και αφοσίωση. Σε μια εποχή όπου τα παιδιά χρειάζονται υποστήριξη όσο ποτέ, η κοινωνία καλείται να επιλέξει αν θα σταθεί στο πλευρό του σχολείου ή θα το αφήσει εκτεθειμένο στον «κανιβαλισμό» της εποχής.