Ολοκλήρωσε με επιτυχία τις εργασίες της η πανελλαδική σύσκεψη του Εκπαιδευτικού Ομίλου, το Σάββατο 11 Οκτωβρίου. Στη σύσκεψη συμμετείχαν πολλοί συναγωνιστές εκπαιδευτικοί τόσο από την Αθήνα όσο και από αρκετές άλλες περιοχές της χώρας, που παρά τις δυσκολίες της περιόδου, έδωσαν το «παρών».

Σε αυτήν παραβρέθηκαν εκπαιδευτικοί απ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια, από την ιδιωτική εκπαίδευση καθώς και συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι συμμετέχουν δραστήρια στην ΠΕΣΕΚ (Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών).

Στο διάστημα που προηγήθηκε της σύσκεψης είχε διακινηθεί πλατιά το κείμενο θέσεων του Εκπαιδευτικού Ομίλου.

Στη σύσκεψη αναπτύχθηκε συναγωνιστικός διάλογος, μεταφέρθηκαν εμπειρίες και προβληματισμοί σε σχέση με την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος των εκπαιδευτικών.Επιβεβαιώθηκε ότι είναι επιτακτικό καθήκον να αναζωογονηθούν οι συλλογικές διαδικασίες των εκπαιδευτικών σωματείων, να κερδηθεί ξανά η εμπιστοσύνη στις πλατιές μάζες των εκπαιδευτικών, να μπουν σε τροχιά αγωνιστικών κινητοποιήσεων ενάντια στην κυρίαρχη αντιεκπαιδευτική πολιτική.

Οι σύντροφοι και συναγωνιστές συμπλήρωσαν παραγωγικά με τις τοποθετήσεις τους την κατάσταση που επικρατεί τόσο στην εκπαίδευση αλλά και συνολικότερα σε σχέση με τα αντεργατικά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως το ν/σχ για το 13ωρο και το πειθαρχικό δίκαιο που ψηφίστηκε πρόσφατα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο μέτρο της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, που αποτελεί και την αιχμή του δόρατος της κυβερνητικής πολιτικής την περίοδο που διανύουμε, καθώς συνδέεται άμεσα και με το πρωτοφανές σε ένταση και έκταση πογκρόμ των διώξεων ενάντια σε νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς οι οποίοι συμμετέχουν στην απεργία-αποχή υλοποιώντας τις συλλογικές αποφάσεις των σωματείων.

Με έντονο επίσης τρόπο επισημάνθηκε ότι τα εκπαιδευτικά σωματεία πρέπει να φέρουν στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης και ζύμωσης την οικονομική κατάσταση των εκπαιδευτικών. Καθώς η ακρίβεια καλπάζει ξέ­φρενη σε όλα τα βασικά είδη, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι και οι αυξήσεις που δίνει η κυβέρνηση είναι ψίχουλα που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ούτε τα απολύτως απαραίτητα, ο αγώνας για τη διεκδίκηση πραγματικών και γενναίων αυξήσεων στους μισθούς των εκπαιδευτικών πρέπει να μπει εμφατικά στην ημερήσια διάταξη των σωματείων.

Τέλος, η σύσκεψη του Εκπαιδευτικού Ομίλου επεσήμανε τέλος την ανάγκη να αναπτυχθεί σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό η αυτοτελής δράση του, η ακόμα μεγαλύτερη σύνδεσή του με αγωνιστές και ταξικούς συνδικαλιστές. Υπάρχουν όλες οι δυνατότητες η σύσκεψη να αποκτήσει σταθερά και τακτικά χαρακτηριστικά, να συζητά με συστηματικό τρόπο πάνω στα φλέγοντα ζητήματα της εκπαίδευσης και ευρύτερα, να συνοψίζει τις θέσεις και τους άξονες πάλης που θα προβάλει το επόμενο διάστημα.

Παραθέτουμε ορισμένα εκτενή αποσπάσματα από το κείμενο των θέσεων το οποίο επικυρώθηκε από τη σύσκεψη. Τα αποσπάσματα σχετίζονται με την εκπαιδευτική πολιτική, την κατάσταση των συνδικάτων, τους άξονες πάλης που προβάλλει ο Εκπαιδευτικός Όμιλος καθώς και ορισμένα στοιχεία της φυσιογνωμίας του. Το πλήρες κείμενο των θέσεων έχει ήδη δημοσιευτεί στο τελευταίο τεύχος των «Αντιτετραδίων» (Σεπτέμβρης 2025) ενώ το επόμενο διάστημα θα εκδοθεί αυτοτελώς ως απόφαση της σύσκεψης.

Οι θέσεις του Εκπαιδευτικού Ομίλου
Η φυσιογνωμία του Εκπαιδευτικού Ομίλου

Η κυρίαρχη αστική πολιτική, όπως εκφράζεται διαχρονικά από τα κόμματα της ολιγαρχίας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) και τα κατά καιρούς δεκανίκια τους, έχει ως κοινό παρονομαστή το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και υποτέλειας. Το καθεστώς αυτό σφραγίζει διαχρονικά τις πολιτικές εξελίξεις και τις πολιτικές που επιβάλλονται στη χώρα μας. Αυτό αποδείχθηκε με τον πιο δραματικό τρόπο τη δεκαετή περίοδο των μνημονίων, που τα ξένα αφεντικά της ντόπιας ολιγαρχίας (ΕΕ και ΔΝΤ) επέβαλαν την αδίστακτη πολιτική τους στις πλάτες του λαού. Αυτό δεν αθωώνει καθόλου την ντόπια μεγαλοαστική τάξη και τα κόμματά της, η οποία εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα και διαιωνίζει την κυριαρχία της, υπηρετώντας πιστά το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.

Ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί ΗΠΑ – ΕΕ – Κίνας – Ρωσίας κλιμακώνονται επικίνδυνα και ο διεθνής ορίζοντας σκοτεινιάζει απειλητικά για όλους τους λαούς, η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό καθίσταται όλο και πιο αναγκαία. Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος παλεύει για τη συγκρότηση ενός πλατιού αριστερού – αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, που θα συγκρουστεί και θα γκρεμίσει το καθεστώς της ξένης εξάρτησης και τα ντόπια στηρίγματά του, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για το λαό, για ευρύτερες ριζικές ανατροπές, για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Η οξείδωση των συνδικάτων, μικρότερη ή μεγαλύτερη, από την πολύχρονη κυριαρχία των συνδικαλιστικών δυνάμεων των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, οι ρεφορμιστικές λογικές που επιχειρούν να αντικαταστήσουν τους μαζικούς αγώνες και οι πρακτικές της «πρώτη φορά Αριστεράς», η επίδραση που αυτές οι λογικές άσκησαν ακόμα και σε αγωνιστές της Αριστεράς (συνδιαχείριση – συναίνεση), φέρνουν στο προσκήνιο με έμφαση την πάλη ενάντια στον ρεφορμισμό.

Δηλαδή ενάντια στις δυνάμεις εκείνες και τις αντιλήψεις τους, που υποκαθιστούν τον ενιαίο μαζικό αγώνα με τον κυβερνητισμό, τον κοινοβουλευτισμό, που εξωραΐζουν το χαρακτήρα του αστικού κράτους, θεωρώντας ότι μπορούν να «το μετασχηματίσουν». Η πολύχρονη και επιζήμια υποχώρηση του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος, η απουσία μαζικών και αποφασιστικών αγώνων ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική, καθιστούν αναγκαία την πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών μέσα σε αυτά, πάλη που συνδέεται άμεσα με την μετατόπιση προς τα αριστερά της συνείδησης των εργαζομένων, σε σύγκρουση με τις δυνάμεις της Δεξιάς και του ρεφορμισμού […].

Οι Ταξικοί Φραγμοί και το Σχολείο στο αστικό κράτος

[…] Το σχολείο (δομή, αναλυτικά προγράμματα, στόχοι) είναι όργανο της ταξικής κυριαρχίας. Αναπαράγει στους κόλπους του τη διαίρεση χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας. Το αστικό σχολείο στον καπιταλισμό υπηρετεί και αναπαράγει σ’ όλες τις εκφράσεις του το υπάρχον εκμεταλλευτικό σύστημα […].
Ως Εκπαιδευτικός Όμιλος θεωρούμε ότι το εκπαιδευτικό κίνημα, διακλαδωμένο στα σχολεία και στα συνδικάτα, οφείλει να παρέμβει στο πεδίο της εκπαίδευσης με βάση το διπλό στόχο: 1) να ανεβάσει το συνολικό μορφωτικό επίπεδο του λαού και της νεολαίας, 2) να αμβλύνει τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, ώστε να δώσει περισσότερες δυνατότητες στα παιδιά των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων.

Η θέση μας για την «εκπαίδευση της ημιμάθειας», όπως την διατυπώσαμε, αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό του αστικού σχολείου, το οποίο δεν μπορεί να αποβληθεί όσες μεταρρυθμίσεις και αν γίνουν. Χωρίς αυτό δεν θα μπορέσει η αστική τάξη να λειτουργήσει, καθώς θα αδυνατεί να υλοποιήσει τον σκοπό του σχολείου στα πλαίσια του καπιταλισμού, να εκπαιδεύσει αφενός κατάλληλα τη δική της νέα γενιά ως «συνέχεια του εαυτού της», […] αφετέρου δεν θα μπορεί να «εκπαιδεύσει» τη νέα γενιά της εργατικής τάξης, έτσι ώστε αυτή να γίνει ικανή και πρόθυμη για εκμετάλλευση.
Ως εκ τούτου, λοιπόν, ως Εκπαιδευτικός Όμιλος αντιστρατευόμαστε το σύνολο των δομικών στοιχείων του αστικού σχολείου. Είμαστε ριζικά αντίθετοι με το αστικό σχολείο!

Αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις στη σχολική εκπαίδευση και οι άξονες της πάλης μας

[…] Η γραμμή που διατρέχει την κυρίαρχη εκπαιδευτική πολιτική είναι σαφής: εξετασιοκεντρισμός (Τράπεζα θεμάτων, Εθνικό Απολυτήριο), διοικητικό «σφίξιμο» (αξιολόγηση/ιεραρχία), διευρυμένα φίλτρα αποκλεισμού (ΕΒΕ), ποινικοποίηση της διαφωνίας (πειθαρχικά) οδηγούν σε ένα σχολείο πιο αγχωτικό, πιο εναντικοποιημένο και λιγότερο δημοκρατικό. Μισθοί που δεν επιτρέπουν αναπνοή, «δεξιοτήτες» χωρίς ισχυρό γνωστικό σκελετό, δημογραφικό ως πρόσχημα για συγχωνεύσεις, αξιολόγηση-μηχανισμός συμμόρφωσης και κατηγοριοποίησης, διευθυντές-μάνατζερ, γραφειοκρατία που αφαιμάσσει το παιδαγωγικό έργο, «κατάρτιση» που μετατρέπεται σε νέο κανονιστικό φετίχ: αυτό είναι το παζλ της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Θεσμικές διευκολύνσεις για ιδιωτικά ΑΕΙ και εξαγορές στην ιδιωτική εκπαίδευση. Φίλτρα και κόφτες (ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, τυποποιημένες δοκιμασίες), που παράγουν κενές θέσεις στα δημόσια και ροές «πελατών» προς ιδιωτικούς παρόχους. Λογική αγοράς (δείκτες, κατατάξεις, «δεξιότητες»), που φέρνει εκδοτικούς ομίλους/πακέτα αξιολόγησης στο κέντρο της σχολικής καθημερινότητας. Δεν μιλάμε για «ουδέτερη μεταρρύθμιση», αλλά για συνεκτική πολιτική επιλογή που μετασχηματίζει την εκπαίδευση σε εμπόρευμα και βαθαίνει την ταξική διαστρωμάτωση. […] Οι ταξικοί φραγμοί δεν είναι «παράπλευρη απώλεια»· είναι αποτέλεσμα σχεδιασμού […].

Για τα Συνδικάτα

[…] Τα εκπαιδευτικά συνδικάτα (ΕΛΜΕ – ΟΛΜΕ – ΣΕΠΕ – ΔΟΕ – ΣΕΦΚ – ΟΙΕΛΕ) αντιμετωπίζουν πρόβλημα πολιτικής στόχευσης. Αδυνατούν να συνενώσουν, να συγκινήσουν και να συνεγείρουν τους εκπαιδευτικούς. Η πύκνωσή τους βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ η ένταξη των νέων εκπαιδευτικών, μονίμων και αναπληρωτών, είναι ακόμα πιο αδύναμη.

Όμως, όντας διασπαρμένα σ’ όλη τη χώρα αποτελούν μια υπολογίσιμη οργανωτική δομή, τη σημαντικότερη στους Δημοσίους Υπαλλήλους και μια αξιοσημείωτη δύναμη σ’ επίπεδο ΓΣΕΕ (οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί).

Ως Εκπαιδευτικός Όμιλος αγωνιζόμαστε για εκπαιδευτικά συνδικάτα όπλα των εργαζομένων, μαχητικά και μαζικά, ρίχνοντας το κύριο βάρος στις διαδικασίες βάσης (γενικές συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα κλπ), ενάντια στον υπερσυγκεντρωτισμό, τον υδροκεφαλισμό και τη γραφειοκρατία. Αγωνιζόμαστε πρωτοπόρα για Ένα Εκπαιδευτικό Συνδικάτο που θα συνενώνει δημοκρατικά (χωρίς ηγεμονισμούς), τους δάσκαλους και τους καθηγητές όλης της χώρας (σε πρώτη φάση).

Λέμε χωρίς περιστροφές και μισόλογα ότι πρέπει να ενωθεί η ΔΟΕ με την ΟΛΜΕ τώρα, ώστε να αρθεί μια διαίρεση που αφορά αποκλειστικά στο παρελθόν και στο μοίρασμα θέσεων […].

Είμαστε σε πλήρη σύγκρουση και αντιπαράθεση με τις δυνάμεις των ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ, με όποιο πρόσωπο κι αν εμφανίζονται. Σήμερα εξακολουθούν και συγκροτούν τη βασική έκφραση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφοροποιήσεις της δυναμικής τους στις δύο μεγάλες Ομοσπονδίες. Παραμένουν οι βασικότεροι εκφραστές της γραμμής της υποταγής απέναντι στην κυβερνητική πολιτική […].

Οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ γνώρισαν τα προηγούμενα χρόνια μια σημαντική δυναμική. Σήμερα όμως παραδέρνουν και είναι αντιμέτωπες με μια σημαντική κρίση, απότοκο της καταβύθισης στην οποία βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ και οι παραφυάδες του. […] Η διαχρονική ρεφορμιστική πολιτική τους και οι κάθε λογής αυταπάτες που καλλιέργησαν και ενίσχυσαν τα προηγούμενα χρόνια έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη σημερινή μεγάλη απογοήτευση […].

Η ηγεσία της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ, και στην εκπαίδευση, εφαρμόζει μια πολιτική σεχταριστική που διασπά τους εργαζομένους στη βάση της ιδεολογικής καθαρότητας και του δήθεν «πολιτικού προσανατολισμού», που κηρύσσει τη φυγή από την καθημερινή πάλη, για την αναχαίτιση, την απόκρουση και την ανατροπή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής. Στην καθημερινή πρακτική του διασπά και περιχαρακώνει τους εκπαιδευτικούς. […] Επιβεβαιώνει το συμβιβαστικό χαρακτήρα της γραμμής του, την έλλειψη εμπιστοσύνης στη δύναμη του μαζικού εκπαιδευτικού κινήματος και των αγώνων […].

Αγωνιζόμαστε για την ταξική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος των εκπαιδευτικών

Παλεύουμε για τον ταξικό αναπροσανατολισμό του και την πύκνωση των αγωνιστικών γραμμών του, για την αλλαγή των συσχετισμών προς όφελος της πραγματικά αριστερής πτέρυγας του σ/κ, αντικρούοντας τη γραμμή του ρεφορμισμού και του κυβερνητισμού που καλλιεργούν τον συμφιλιωτισμό και τον συμβιβασμό. […] Ταυτόχρονα, εργαζόμαστε για να προσανατολίσουμε την πάλη του σ/κ ενάντια στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για να σπάσουμε τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, για την ανατροπή του ντόπιου αντιδραστικού καθεστώτος. […] Παλεύουμε για τη συμμετοχή όλο και περισσότερων εργαζομένων στις δημοκρατικές διαδικασίες των Συνδικάτων, στις Γενικές Συνελεύσεις, στις επιτροπές αγώνα, στις εκλογές των ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ και στις δράσεις τους, στις κινητοποιήσεις, στις απεργίες και στις διαδηλώσεις.

Ως Εκπαιδευτικός Όμιλος θεωρούμε πως η Ταξική Ανασυγκρότηση σχετίζεται άμεσα με την αλλαγή του γενικότερου πολιτικού κλίματος, τροφοδοτείται και τροφοδοτεί την πραγματική Αριστερά.

Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος και οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις

Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος αποτελεί μια οργανική συνιστώσα των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων Συσπειρώσεων Κινήσεων στην Εκπαίδευση. […] Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος […] προσπαθεί: • Να ενεργοποιήσει τα σωματεία. • Να διευρύνει την εμβέλεια του Εκπαιδευτικού Ομίλου. • Να συμβάλει στην ενίσχυση της ταξικής ανασυγκρότησης των συνδικάτων, της ενίσχυσης και ενδυνάμωσης του δικτύου των Παρεμβάσεων και στο σωστό προσανατολισμό τους.

Ως Εκπαιδευτικός Όμιλος θεωρούμε ότι οι σχέσεις μας με άλλες πολιτικές συνιστώσες των Παρεμβάσεων και με ανένταχτους αγωνιστές πρέπει να στηρίζονται απαρέγκλιτα στις εξής αρχές: Αμοιβαία κατανόηση, αναγνώριση και σεβασμός, ανοιχτές πολιτικές αντιπαραθέσεις, συζητήσεις και λύσεις των προβλημάτων που ανακύπτουν […].

Τι είναι και τι θέλει ο Εκπαιδευτικός Όμιλος

Ο Ε.Ο. αποτελεί πανελλαδικό δίκτυο αγωνιστών, αριστερών εκπαιδευτικών, οι οποίοι δραστηριοποιούνται συνδικαλιστικά μέσα και δίπλα στις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις στην παράταξη που αποτελεί τον πιο ισχυρό πόλο και μοχλό συγκρότησης του ταξικού εκπαιδευτικού κινήματος.

Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος με τα έντυπά του, ιδιαίτερα με το περιοδικό «αντιτετράδια της εκπαίδευσης», […[ αγωνίζεται σε επίπεδο παραγωγής θεωρίας και πράξης […].

Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος, στην πορεία των σχεδόν τεσσάρων δεκαετιών παρουσίας του, συνοπτικά αγωνίζεται για: Ενιαίο Δημόσιο Δωρεάν Δωδεκάχρονο σχολείο και δίχρονη προσχολική αγωγή. Όλα τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο. Όχι στο σχολείο των ταξικών φραγμών.

Αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις. Κανένας εκπαιδευτικός με λιγότερα από 1200€. Επαναφορά του 13ου-14ου μισθού και σύνταξης, του διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα και απόδοση του κλεμμένου μισθολογικού κλιμακίου του ’16-’17.
Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών – Κάτω ο νέος εργασιακός μεσαίωνας.
Κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εφ’ όλης της ύλης για τους εκπαιδευτικούς.
Παιδαγωγική ελευθερία. Εργασιακή δημοκρατία στα σχολεία. Όχι στην αξιολόγηση χειραγώγηση απόλυση – Κατάργηση όλων των σχετικών νόμων. Να σταματήσουν αμέσως όλες οι διώξεις και τα πειθαρχικά για συνδικαλιστικούς και πολιτικούς λόγους. Αγωνιστική – ταξική ανασυγκρότηση του σ/κ – Σωματεία ισχυρά, μαζικά αγωνιστικά – Οι αγώνες στα χέρια των εκπαιδευτικών. Ένα συνδικάτο εκπαίδευσης.
Κάτω η βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ολιγαρχίας. Κάτω τα δεσμά του ιμπεριαλισμού. Έξω η Ελλάδα από ΕΕ και ΝΑΤΟ.