Όχι στην κοινωνιολογία και την θεατρική αγωγή, ναι στην επιχειρηματικότητα και το πλέξιμο;

Της Δήμητρας Τάσσου - selidodeiktis

Μάθημα πλεξίματος και κεντήματος θα μπει στα σχολεία, ανακοίνωσε η υπουργός παιδείας. Μα πώς είναι δυνατόν, θα σκεφτεί κάποιος! Μάλλον μας δουλεύουν, αναφωνήσαμε όλοι μαζί! Κι όμως… η είδηση είναι πέρα για πέρα αληθινή!

Πριν μερικά χρόνια, αφαιρέθηκαν πολλές ώρες από το μάθημα κοινωνικών επιστημών και η κοινωνιολογία αντικαταστάθηκε από τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα από τα λατινικά. Αφαιρέθηκαν ώρες μουσικής, εικαστικών και θεατρικής αγωγής από το δημοτικό ενώ το μάθημα της θεατρικής αγωγής από τις τάξεις Ε’ και ΣΤ’ δημοτικού καταργήθηκε εντελώς. Αφαιρέθηκε μάλιστα και το ελεύθερο και γραμμικό σχέδιο από την Γ’ λυκείου παρόλο που είναι πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα. Την ίδια στιγμή μπήκαν τα εργαστήρια δεξιοτήτων με θέματα όπως η επιχειρηματικότητα, ο εθελοντισμός και η ρομποτική, ο ενεργός πολίτης που λέει στα παιδιά πως είναι ενεργοί πολίτες όταν μαζεύουν ακαθαρσίες σκύλων και φτιάχνουν λαχανόκηπους, προτάθηκαν να διδάσκονται το cheerleading και η ηθική (άκουσον άκουσον) και τώρα… χωρίς καμία ντροπή… μάθημα πλεξίματος, κεντήματος και κεραμικής!

Αυτό το υπουργείο θέλει να μας γυρίσει 50 χρόνια πίσω; Μήπως θα ακολουθήσουν τα οικοκυρικά και η γραφή σε πολυτονικό; Μήπως θα ακολουθήσει και η βίτσα ή τα τμήματα με τους 40-50 μαθήτριες/ές και ο επιθεωρητής μέσα στην τάξη; Ωπ, για μισό λεπτό…

Συναδέλφισσες/οι, αγαπητοί γονείς… πόσο θα ανεχόμαστε να μας δουλεύουν και να διαλύουν την εκπαίδευση;

Όλα τα παραπάνω δείχνουν πως στόχευση της κυβέρνησης και του υπουργείου παιδείας είναι η διάλυση της ολόπλευρης μάθησης, ο κατακερματισμός της γνώσης και η συρραφή στο ωρολόγιο πρόγραμμα αντικειμένων ασύνδετων μεταξύ τους, που καλλιεργούν μηδενική δημιουργικότητα, φαντασία και γνώσεις στους μαθητές/τριες. Αφαιρείται κάθε μάθημα που καλλιεργεί την ενσυναίσθηση για να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με τα συναισθήματά τους και να βοηθηθούν στην αντιμετώπιση συμπεριφορών βίας και εκφοβισμού, κάθε αντικείμενο που θα ανοίξει συζητήσεις με τα παιδιά μέσα στην τάξη, που θα διευρύνει τους ορίζοντες τους και θα δώσει το έναυσμα να αντιληφθούν σε τι κόσμο ζουν και ίσως ότι μπορούν να τον αλλάξουν. Πετιούνται εκτός λοιπόν μαθήματα καλλιτεχνικής ανησυχίας και δημιουργικότητας και εισάγονται «μαθήματα» με κέντρο την ζωή στον καπιταλισμό: σκεφτείτε σαν επιχειρηματίες για να βγάλετε κέρδος στις πλάτες άλλων, κάνετε εθελοντισμό για να φροντίσετε το παρκάκι της γειτονιάς, μια παραλία, το βάψιμο και τη συντήρηση του σχολικού κτιρίου, γιατί όλα αυτά είναι ατομική σας ευθύνη και μάλιστα απλήρωτη. Επομένως επιχειρηματικότητα, ρομποτική, λαχανόκηποι, πλέξιμο και κέντημα στα σχολεία γιατί όλα τα άλλα για την κυβέρνηση και το υπουργείο θεωρούνται επικίνδυνα…

Η διάλυση του περιεχομένου της εκπαίδευσης έρχεται και δεν φτάνει να γελάσουμε με τις γελοιότητές τους αλλά να οργανωθούμε εναντίον τους. Δεν φτάνουν οι καταγγελίες και οι ανακοινώσεις, απαιτείται οργάνωση και αγώνας ενάντια στο σύνολο όσων συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στην εκπαίδευση… γιατί διαφορετικά μάλλον μας περιμένει μια νέα μαύρη σελίδα στην ιστορία του σχολείου.