Όταν η ακροδεξιά ΝΙΚΗ συναντά τη γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ

Με σπασμένα τα φρένα στον κατήφορο του εκφυλισμού η ηγεσία της ΟΛΜΕ που ενώ αδυνατεί να συγκροτήσει στοιχειώδεις αντιστάσεις στην κυβερνητική επίθεση απέναντι στο δημόσιο σχολείο και στις μαζικές διώξεις των εκπαιδευτικών, χτίζει συμμαχίες με την ακροδεξιά «ΝΙΚΗ». Στο σχετικό δελτίο τύπου της ΟΛΜΕ για τις συναντήσεις με τα πολιτικά κόμματα αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Από την πλευρά των κομμάτων δηλώθηκε η  ξεκάθαρη στήριξη των  αιτημάτων μας και του αγώνα για παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στα σχολεία μας. Παράλληλα συμφωνήθηκε να υπάρχει στενή συνεργασία μαζί τους για την κοινοβουλευτική ανάδειξη των πολύ σοβαρών αυτών ζητημάτων με τελικό στόχο τη στήριξη της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας και των λειτουργών της.»

Επίσης στο σχετικό δελτίο τύπου της ακροδεξιάς «ΝΙΚΗΣ» επισημαίνεται: «Ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ διαβεβαίωσε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ ότι θα συνεχίσει να μάχεται για τα δίκαια αιτήματα του κλάδου, όπως άλλωστε κάνει μέχρι τώρα, καθώς ο πρόεδρός της είναι και ο ίδιος εκπαιδευτικός.»

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς για αυτή τη συνάντηση; Τι κοινό μπορεί να έχει μια Ομοσπονδία που αγωνίζεται για το δημόσιο σχολείο και τα αιτήματα των εκπαιδευτικών με ένα ακροδεξιό σκοταδιστικό μόρφωμα που έχει ως θέση:

1. : «Ως ΝΙΚΗ ιδρύουμε άμεσα το Συνήγορο του Μαθητή. Τέλος, στο πάρτι για τους ιδεολήπτες ινστρούχτορες και τον πνευματικό εκφοβισμό που ασκούν ανενόχλητοι μέσα στις σχολικές τάξεις. Για κάθε περιστατικό εντός σχολικού περιβάλλοντος που θίγει το έννομο συμφέρον μαθητή και γονέα, με άσεμνα θεάματα, εθνομηδενιστική προπαγάνδα ή αντιχριστιανικά κηρύγματα, θα παρέχονται δωρεάν πρακτικές ή και νομικές συμβουλές από ειδικούς της ΝΙΚΗΣ».
2. «Ἐκ τοῦ ὁρᾶν τό ἐρᾶν». Η κόσμηση των αιθουσών με κάδρα ηρώων και αγωνιστών, η εκκίνηση κάθε εβδομάδας με έπαρση Σημαίας και τον Εθνικό μας Ύμνο, η τιμή στους Τρείς Ιεράρχες, η σοβαρότητα και αξιοπρέπεια που αρμόζει στις Μαθητικές Παρελάσεις…»
3. Επαναφορά των σχολικών στολών – δεν κάνουν λάθος τα ιδιωτικά σχολεία σε όλον τον κόσμο (όπου στέλνει τα παιδιά της και η πολιτική και επιχειρηματική ελίτ) να διαθέτουν στολές που δίνουν υπόσταση, κύρος και χαρακτήρα στα παιδιά.
4. «Μάθημα Πατριδογνωσίας, που δε μένει σε γενικότητες τόπων, χρόνων και συνθηκών, αλλά εστιάζει σε εμπειρίες –την Παράδοση και τους χορούς μας- αλλά και βίους των προγόνων μας».
5. «Το μάθημα των Θρησκευτικών είναι ομολογιακό. Οφείλει να διδάσκεται με σαφή Ορθόδοξη Χριστοκεντρική παιδαγωγία -Ευαγγέλιο της Κυριακής, βίους αγίων, γνώση λειτουργικών μυστηρίων- από ανθρώπους που ενστερνίζονται τις αξίες αυτές».
6. «Δημιουργία υποχρεωτικής Σχολής Γονέων με την παροχή έγκριτων πρακτικών συμβουλών που θα μπορούν να ανταποκρίνονται στις γνωστικές απορίες σεξουαλικής αγωγής κάθε παιδιού σύμφωνα με το δικό του επίπεδο»
7. Επίσης στηρίζουμε τόσο τη δωρεάν μεταπτυχιακή παιδεία, όσο και την κατάργηση του πανεπιστημιακού ψευτοασύλου.

Και αν για την ακροδεξιά πτέρυγα της ΔΑΚΕ που ηγεμονεύει στην ΟΛΜΕ οι παραπάνω θέσεις είναι αποδεκτές (κύλησε ο τένζερης και βρήκε το καπάκι), τι να πει κανείς για παρατάξεις της Αριστεράς που συμμετέχουν σε τέτοιες συναντήσεις; Ο ευτελισμός τους δεν έχει πάτο! Μας γυρίζουν 100 χρόνια πίσω. Στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης της ΟΛΜΕ ΠΟΥ ήταν εξαρχής ένα συνδικάτο ακραία συντηρητικό με τα μέλη της (καθηγητές και λίγες καθηγήτριες) ήταν διαποτισμένα από τον κλασικισμό, την εθνικοφροσύνη και την… καθαρεύουσα.

Η σημερινή συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν έχει καμιά σχέση με τα μεγάλα αγωνιστικά κεφάλαια της ιστορίας της ΟΛΜΕ. Με την προοδευτική κατεύθυνση της ΟΛΜΕ στη μεταπολίτευση και τις μεγάλες απεργίες το 1977 και 1980. Ακόμα περισσότερο με τις μεγάλες απεργίες 1988, 1990, 1997, 1998, 2000, 2006 που ανέδειξαν  την ΟΛΜΕ στην πρωτοπορία του συνδικαλιστικού κινήματος που πέτυχαν μεγάλες νίκες φέρνοντας στο προσκήνιο το δημόσιο σχολείο και τα αιτήματα των εκπαιδευτικών ενσταλάζοντας περηφάνια και αυτοπεποίθηση στα μέλη της.

Δραπανι-φόρος

Για την αντιγραφή

Γιώργος Κ. Καββαδίας