Α ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ)

Για την 'δεοντολογία' της απεργίας

Συνάδελφοι/ισσες, με αφορμή την επικείμενη γενική απεργία της 28ης Φεβρουαρίου, όπου σύσσωμος ο Ελληνικός λαός ετοιμάζεται να συμμετάσχει στις πανελλαδικές κινητοποιήσεις για να απαιτήσει απονομή δικαιοσύνης και επαναλειτουργία των θεσμών του κράτους δικαίου, αλλά και να βροντοφωνάξει για να μην υπάρξουν άλλα ΤΕΜΠΗ στη ζωή μας, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε μερικούς κανόνες ηθικής και δεοντολογίας, που θα πρέπει να διέπουν κάθε απεργιακή ημέρα, όπως και  ετούτη:

Την Ημέρα της Απεργίας όλοι/ες οι συμμετέχοντες χάνουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό από το μισθό τους, γιατί κρίνουν ότι το διακύβευμα είναι σημαντικότερο από ένα μεροκάματο. Στη συγκεκριμένη απεργία το διακύβευμα είναι η ίδια μας η ζωή, η ασφάλεια μας.

Καλούμε όλους/ες  τους /τις συναδέλφισσες να πάρουν μέρος στην ΑΠΕΡΓΙΑ, και ελπίζουμε ΟΛΑ τα σχολεία να παραμείνουν κλειστά, όπως θα συμβεί σε πολλούς άλλους εργασιακούς χώρους.

Θυμίζουμε ωστόσο, πως οι μη απεργοί παραμένουν στο χώρο εργασίας και αναλαμβάνουν τη λειτουργία του σχολείου, εξασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία του και την ασφάλεια των μαθητών/τριών. Το πρόγραμμα δεν αλλάζει, τα κενά των απεργών δεν καλύπτονται.

Είναι απολύτως αντιδεοντολογικό και αντισυναδελφικό, την ημέρα μιας Γενικής, Πανδημοσιοϋπαλληλικής, Πανεργατικής  Απεργίας,  να πραγματοποιούνται εκδρομές, εκπαιδευτικές επισκέψεις, πάρτι, κ.λπ ή κάποιοι συνάδελφοι να αιτούνται κανονικής  άδειας και μάλιστα ημέρα Παρασκευή, 28 Φλεβάρη, ημερομηνία, που έχει σημαδέψει ανεπανόρθωτα τη χώρα. Καλούμε τους Διευθυντές/ντριες των σχολικών μονάδων να μην χορηγήσουν καμία άδεια εκείνη την ημέρα, πλην σοβαρών αναρρωτικών.

Καλούμε επίσης τους Διευθυντές /ντριες να διασφαλίσουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων και να μην διευκολύνουν την όποια απεργοσπασία, “διώχνοντας” τους/τις μαθητές/τριες. Εάν ο μαθητικός κόσμος αποφασίσει να συμμετάσχει στις πανελλαδικές κινητοποιήσεις θα το αποφασίσει μέσα από τα θεσμικά του όργανα (πενταμελή, δεκαπενταμελή, συντονιστικά κλπ), με ενημέρωση των γονέων και το “κόστος” των απουσιών. Όλοι/ες πληρώνουμε ένα κόστος, προσδοκώντας  σε μελλοντικό όφελος για εμάς, τα παιδιά μας και όλο το κοινωνικό σύνολο.   

Ενημερώνουμε επίσης τους αναπληρωτές συναδέλφους ότι η ημέρα απεργίας προσμετράται κανονικά στην προϋπηρεσία τους, δεν “χάνεται”. Αυτό που χάνεται είναι ένα μεροκάματο, διόλου ευκαταφρόνητο όπως είπαμε, αλλά αναγκαίο, αν θέλουμε να υπάρξουν καλύτερες μέρες.

Συνάδελφοι /ισσες, ο ατομικισμός ως στάση ζωής, που με τόση μανία προσπαθούν οι έχοντες την εξουσία να επιβάλλουν, είναι αδιέξοδο και συνετρίβη στο μοιραίο τρένο των Τεμπών. Στον αντίποδα, η δύναμη της συλλογικότητας, οι κοινοί αγώνες και οι διεκδικήσεις μπορούν να μας βγάλουν από το σκοτεινό τούνελ, σε ένα φωτεινότερο, πιο ανθρώπινο  μέλλον. Ως κλάδος έχουμε πολύ μεγάλη παράδοση δημοκρατίας και απεργιακών αγώνων ακόμα και πολυήμερων (1979, το 1988, το 1990, το 1997, το 2006..) για την διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών μας συμφερόντων, αγώνες που και αποτελέσματα έφεραν και το συνταγματικό δικαίωμα στην απεργία που στις μέρες μας αμφισβητείται προασπίστηκαν, πράγμα που και εμείς ως σημερινή βάρδια εργαζομένων στον χώρο της εκπαίδευσης οφείλουμε να τιμούμε και να προασπίζουμε. .

Είμαστε οι πολλοί, έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, μπορούμε να νικήσουμε!

Όλοι στην απεργία στις 28 Φεβρουαρίου – Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας