ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Ν ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑ ΤΙΣ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΑΠΟΔΟΜΕΙ ΤΙΣ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

• Η πολιτική της Υποχρηματοδότησης, της Αδιοριστίας, του Αυταρχισμού, της επίτασης των Ταξικών Φραγμών στη Γνώση και της ακόμη πιο Αντιδραστικής Δομής του σχολείου αποτυπώνεται καθημερινά στη σχολική πράξη
• Να Αντισταθούμε στην Αντιδραστική πολιτική της Κυβέρνησης της Ν.Δ που-συνεχίζοντας και επιτείνοντας το έργο των προκατόχων της- ακυρώνει τις βασικές προϋποθέσεις της εκπαιδευτικής πράξης και του παιδαγωγικού έργου μας

Με βαθιά θλίψη και έντονο προβληματισμό η εκπαιδευτική κοινότητα πληροφορήθηκε τον αιφνίδιο θάνατο της συναδέλφου μας που καθημερινά, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, προσπαθούσε να ανταποκριθεί στο σύνθετο παιδαγωγικό και διδακτικό έργο της.

Εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή συλλυπητήριά μας στους οικείους και τους φίλους της αδικοχαμένης συναδέλφου.

Ο πρόωρος και τραγικός θάνατός της συναδέλφου επιβεβαιώνει, με τον πιο δραματικό τρόπο, την εφαρμογή μιας στυγνά αντιλαϊκής πολιτικής. Μιας αντιδραστικής, αντιεκπαιδευτική πολιτικής που δεν αφορά μόνο στις ελλείψεις σε προσωπικό και σε υλικοτεχνική υποδομή, αλλά εκτείνεται σε όλο το φάσμα της πολυδιάστατης εκπαιδευτικής διαδικασίας και καταργεί τις βασικές προϋποθέσεις της ομαλής λειτουργίας του σχολείου. Γιατί:

• Εστιάζει στην αποσπασματική πληροφορία και την κατάρτιση και όχι στην ολόπλευρη μόρφωση και τη σφαιρική παιδεία που έχουν ανάγκη οι πολλαπλώς ανήσυχοι έφηβοι.
• Επικεντρώνει στη θέσπιση όλο και περισσότερων εξεταστικών φραγμών (πχ ΕΒΕ, «Εθνικό Απολυτήριο» κλπ), με στόχο την επιλογή των «εχόντων και κατεχόντων» και τη μορφωτική απόρριψη και περιθωριοποίηση των πολλών και φτωχών.
• «Αφυδατώνει» το σχολείο πολιτιστικά και κοινωνικά, με την παντελή έλλειψη ουσιαστικής πολιτιστικής ζώνης και την περικοπή πολλών ωρών διδασκαλίας των κοινωνικών επιστημών.
• Οδηγεί στην υπολειτουργία των σχολείων, λόγω των πολλαπλών κενών και της αδιοριστίας, που επιτάσσει η περικοπή των δαπανών για την παιδεία.
• Εχει ως αποτέλεσμα τα υπερμεγέθη τμήματα (27 παιδιά ) και τα επισφαλή σχολικά κτίρια, με τα χρόνια και άλυτα προβλήματα, που απειλούν την σωματική και ψυχική υγεία παιδιών και εκπαιδευτικών και συχνά εξωθούν σε επιθετική συμπεριφορά τα παιδιά.
• Δεν προσλαμβάνει το απαιτούμενο προσωπικό των επιστημόνων της Ψυχικής Υγείας, αφήνοντας ανυποστήρικτα τα παιδιά στην πιο ευαίσθητη περίοδο της ζωής τους
• Επέβαλε το πνευματοκτόνο webex σε όλη τη μακρόχρονη περίοδο της καραντίνας -και συνεχίζει να το επιβάλει για τη συγκάλυψη της περικοπής των κρατικών δαπανών ή για την υπονόμευση των μαθητικών αγώνων- στερώντας από τα παιδιά βασικά μορφωτικά αγαθά και δείχνοντας δρόμο των ψηφειακών συστημάτων της απομόνωσης και αποστασιοποίησης
• Αντιδραστικοποιεί ακόμη περισσότερο το πρόγραμμα σπουδών, απογυμνώνοντάς το από μορφωτικές κατακτήσεις που αντιστρατεύνται το αίσθημα του ανταγωνισμού και το πρότυπο της αποπνευματικοποίησης και εξατομίκευσης που κυριαρχεί κοινωνικά
• Επιδιώκει να καταργήσει την επιστημονική και παιδαγωγική ελευθερία, την εργασιακή ισοτιμία και τη μονιμότητα των εκπαιδευτικών, με το αντιδραστικό μέτρο της Αξιολόγησης-Κατηγοριοποίησης –Ιδιωτικοποίησης, καλλιεργώντας τα αρνητικά συναισθήματα της ανασφάλειας και του άγχους στους εκπαιδευτικούς
• Επιβάλλει καθεστώς Ποινικοποίησης των Αγώνων και Διώξεων των Εκπαιδευτικών που αντιστέκονται στους αντιλαϊκούς νόμους της Συνδικαλιστικής Φίμωσης (ν Γεωργιάδη-Χατζηδάκη, Νέο Πειθαρχικό κλπ)
• Εξαθλιώνει τους εκπαιδευτικούς με τους Μισθούς της Πείνας, με τις ελαστικές μορφές της Αναπλήρωσης και την απασχόλησή τους σε 3 έως 5 σχολεία.
• Επιβάλλει μέτρα καταστολής του λαϊκού κινήματος και γενικώς περιστολής των κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών, απαξιώνοντας τις δημοκρατικές κατακτήσεις και δείχνοντας στη νέα γενιά το δρόμο του αυταρχισμού και της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς.
• Θεσπίζει το σχολείο που δεν υπηρετεί τις ανάγκες της δημόσιας, δωρεάν, καθολικής παιδείας- με πρόταγμα την καλλιέργεια των ιδεωδών της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού- αλλά τις αξιώσεις του Ο.Ο.Σ.Α, του ΣΕΒ, της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και της ολιγαρχίας που επιτάσσουν τη σύνδεσή του σχολείου με τους νόμους της αγοράς και την αποσύνδεσή του από κάθε συλλογική, μορφωτική, εργασιακή και δημοκρατική κατάκτηση.

Για όλους αυτούς τους λόγους, η καθημερινή εκπαιδευτική πράξη διέπεται από αντινομίες, εντάσεις και δυσλειτουργία, των οποίων οι συνέπειες καταγράφονται με τον πιο έκδηλο τρόπο στη σχολική ζωή.

Ο Μόνος Δρόμος, για να αποφύγουμε αυτές τις δραματικές συνέπειες, αλλά και για να κερδίσουμε τη νέα γενιά και να την προσανατολίσουμε στο δημοκρατικό δρόμο της συλλογικής ζωής, είναι η Μαζική-Ενωτική και Ανυποχώρητη Αντίστασή μας στην πολιτική που μετατρέπει τη γνώση… σε εμπόρευμα, το σχολείο σε χώρο «επιτυχόντων» και «εχόντων» και τον εκπαιδευτικό σε φοβισμένο διεκπεραιωτή μιας γραφειοκρατικής λειτουργίας.