Χρήστος Κάτσικας

Το φάντασμα της τηλεδιδασκαλίας είναι εδώ! Ψηφιακό σχολείο για μαθητές των σχολείων των ορεινών περιοχών του Νομού Άρτας

«Ψηφιακά μέσα και οθόνες αντικαθιστούν πλευρές του δια ζώσης σχολείου. Με διάφορες δικαιολογίες επιδιώκουν, αν το δει κανείς μακροπρόθεσμα, να εγκαθιδρύσουν ένα υβριδικό σύστημα με δια ζώσης εκπαίδευση και ψηφιακό μάθημα, στοχεύοντας να το επεκτείνουν. Αντί να στοχεύουμε να φτιάξουμε τις προϋποθέσεις για να μπορεί να πάει ο εκπαιδευτικός σε αυτές τις περιοχές, λέμε ότι θα το αντικαταστήσουμε με το τηλε σχολείο» είχε επισημάνει τον Ιούλιο του 2024 η έμπειρη εκπαιδευτικός Ντίνα Ρέππα με αφορμή την ψήφιση στη Βουλή του πολυνομοσχέδιου του Υπουργείου Παιδείας «Ρυθμίσεις για την Ψηφιακή Εκπαιδευτική Πύλη και το Ψηφιακό Φροντιστήριο, επαγγελματικός προσανατολισμός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μέτρα στήριξης του εκπαιδευτικού συστήματος στις απομακρυσμένες περιοχές και λοιπές ρυθμίσεις» που αφορούσε πλήθος παρεμβάσεων, κυρίως ως προς τον ψηφιακό μετασχηματισμό του σχολείου. 

Θυμίζουμε ότι με απόφαση του υπουργού Παιδείας, μετά από εισήγηση του αρμόδιου Περιφερειακού Διευθυντή Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, δύναται, σε απομακρυσμένες – ορεινές περιοχές, όπου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ίδρυσης Γυμνασίου, κατά παρέκκλιση της διαδικασίας που προβλέπεται στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 1966/1991 (Α’ 147), να λειτουργεί αυτόνομη τάξη, η οποία υπάγεται στο πλησιέστερο προς αυτό Γυμνάσιο.

«Σε περιοχές εξαιρετικά απομακρυσμένες θα πρέπει να παρέχουμε την ψηφιακή εκπαίδευση» είχε δηλώσει ο κ. Πιερρακάκης, δίνοντας το παράδειγμα της Γαύδου. «Θα στέλνουμε δηλαδή τρείς εκπαιδευτικούς δια ζώσης και όλα τα υπόλοιπα μαθήματα θα γίνονται διαδικτυακά» συνέχισε ο ίδιος. 

Είναι φανερό ότι το υπουργείο Παιδείας βρίσκει την ευκαιρία να περάσει το ψηφιακό και στο κανονικό σχολείο. Σε περιοχές που θεωρεί, δηλαδή, ότι είναι απομακρυσμένες και ότι δεν μπορεί να φτιάξει συνολικό σχολείο πχ. ένα νησί η ένα ορεινό μέρος, θα φτιάξει τις αυτόνομες τάξεις. Αυτές θα συνδέονται με ένα σχολείο της ευρύτερης περιοχής. Εκεί, θα έχει τη δυνατότητα να στείλει δια ζώσης εκπαιδευτικούς περιορισμένα. 

Δηλαδή, τα παιδιά αυτά δεν θα κάνουν όλα τα μαθήματα δια ζώσης, δεν θα στείλει εκπαιδευτικούς για όλα τα μαθήματα, αλλά με τέσσερις ιδιότητες (φιλολόγους, μαθηματικούς, φυσικές επιστήμες και πληροφορική) και όλα τα υπόλοιπα μαθήματα διαδικτυακά.

Έτσι, για πρώτη φορά εντάσσεται μέσα σε ένα νομοθέτημα, στα πλαίσια του κανονικού σχολείου την κατά αποκλειστικότητα διδασκαλία τηλε μαθημάτων, μόνο ως τηλε μαθήματα για μια σειρά μαθημάτων. Και βέβαια το θέμα δεν θα μείνει εκεί καθώς η επιδίωξη είναι, αν το δει κανείς μακροπρόθεσμα, να εγκαθιδρύσουν  υβριδικό σύστημα με δια ζώσης και ψηφιακό μάθημα, στοχεύοντας να το επεκτείνουν.

Ομως είναι γνωστό ότι ο εκπαιδευτικός είναι αναντικατάστατος. Καμία οθόνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φυσική παρουσία του εκπαιδευτικού στο σχολείο, τη ζωντανή σχολική ζωή, το μάθημα, την πραγματική επαφή μαθητή και δασκάλου, την ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας και πράξης, την ανάγκη των μαθητών να μάθουν, να επικοινωνήσουν, να αισθανθούν, να αλληλεπιδράσουν.

Αλήθεια  μήπως με αργά αλλά σταθερά βήματα το υπουργείο Παιδείας επιχειρεί να παγιώσει την αντικατάσταση ενός τμήματος της ζωντανής διδασκαλίας με τηλεδιδασκαλία;  Μήπως πριμοδοτεί τελικά την τηλεδιδασκαλία ως μια «νέα κανονικότητα» στον χώρο της εκπαίδευσης, εκεί όπου οι μαθητές είναι ελάχιστοι ή εκεί που για εβδομάδες υπάρχουν κενά εκπαιδευτικών;

Στο πλαίσιο αυτό είναι απόλυτη δικαιολογημένη η τοποθέτηση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ του Ν. Άρτας ο οποίος αποκαλύπτει ότι σε ορεινά σχολεία του Νομού χρησιμοποιείται ήδη η τηλεκπαίδευση ως μέσο διδασκαλίας σε κάποια μαθήματα!

Ας διαβάσουμε την ανακοίνωση των εκπαιδευτικών και θα καταλάβουμε: