ΠΗΓΗ: vathikokkino.gr

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης ανακοίνωσε με εμφανή ικανοποίηση την προμήθεια και δωρεάν διάθεση 3.500 φορητών υπολογιστών σε δικαστές και εισαγγελείς. Κεντρική προμήθεια, πλήρης κάλυψη της δαπάνης, άμεση παράδοση.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: για τον πυρήνα του καταπιεστικού κρατικού μηχανισμού, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν φείδεται χρημάτων. Ολόκληρη η δαπάνη, κεντρική προμήθεια, άμεση παράδοση. Να είναι έτοιμοι οι «λειτουργοί της δικαιοσύνης» να ανταποκριθούν στα «καθήκοντά» τους – δηλαδή να συνεχίσουν να εφαρμόζουν την ταξική δικαιοσύνη με πιο γρήγορο modem και Excel.

Αντίθετα, για τους δασκάλους και τους καθηγητές, τους πραγματικούς λειτουργούς της κοινωνίας που παλεύουν καθημερινά με τάξεις-γεμάτες, ελλείψεις και εξουθενωμένους μαθητές, η ίδια κυβέρνηση προσφέρει… voucher. Διακόσια ευρώ επιδότηση, πλατφόρμα, αιτήσεις, συνεργαζόμενα καταστήματα και όλη η νεοφιλελεύθερη γραφειοκρατία που ξέρουμε καλά. Πήγαινε μόνος σου να ψάξεις, σύντροφε δάσκαλε, ψάξε την καλύτερη προσφορά, πάλεψε με την ακρίβεια και μετά πες μας ευχαριστώ που σε «ενισχύσαμε».

Δύο κόσμοι σε ένα κράτος.

Στον έναν, οι υπηρέτες του συστήματος παίρνουν πλήρη εξοπλισμό για να λειτουργήσουν πιο αποτελεσματικά τον μηχανισμό ελέγχου και καταστολής. Στον άλλον, οι εργάτες της γνώσης παίρνουν ψίχουλα και καλούνται να συμπληρώσουν από την τσέπη τους. Η μία πλευρά είναι «επένδυση στην αποδοτικότητα», η άλλη «δημοσιονομική πειθαρχία».

Θυμηθείτε την εποχή της τηλεκπαίδευσης, όταν τα σχολεία έπρεπε να βγάλουν μάτι με tablets και laptops για τα παιδιά του λαού. Τότε επίσης δεν υπήρξε γενναία κεντρική προμήθεια για τους εκπαιδευτικούς. Μόνο παραινέσεις, δωρεές από εδώ κι από εκεί και η γνωστή ρητορική περί «ψηφιακού μετασχηματισμού». Τώρα, για τους δικαστές που αποφασίζουν για τις ζωές μας, το πορτοφόλι ανοίγει διάπλατα.

Αυτή είναι η πραγματική προτεραιότητα της κυβέρνησης της «άριστης» και του «επιτελικού κράτους»: θωρακίζουν τον κατασταλτικό μηχανισμό, ενώ αφήνουν την εκπαίδευση να ψάχνει κουπόνια. “Δικαιοσύνη” για τους ισχυρούς, λιτότητα για τους πολλούς. Εκπαίδευση για τα παιδιά του λαού με ό,τι περισσεύει, δικαιοσύνη με κρατική χορηγία.

Συμπέρασμα: Όταν το κράτος δίνει laptops σε δικαστές χωρίς δεύτερη σκέψη και voucher σε δασκάλους, δεν κάνει απλώς διαφορετικές επιλογές. Δείχνει ξεκάθαρα ποιον υπηρετεί. Και δεν είναι ο λαός.

Η συζήτηση δεν είναι για τεχνολογία. Είναι για αξίες και ταξικές επιλογές. Και η ΝΔ τις έχει κάνει ξεκάθαρες. Η πραγματική ψηφιακή μετάβαση θα έρθει όταν οι προτεραιότητες αλλάξουν χέρια.