Καλή σχολική χρονιά και καλή τύχη, λοιπόν!

Χρήστος Κάτσικας

Η ποιότητα της σχολικής χρονιάς φαίνεται από το ξεκίνημά της

«Η εκπαίδευση επιστρέφει στην κανονικότητα»,  «τα σχολεία θα ανοίξουν κανονικά με τους περισσότερους εκπαιδευτικούς των τελευταίων ετών»  και «με καινοτομίες…..»… να φάνε και οι κότες, θα συμπληρώναμε εμείς. 

Μπροστά στο άνοιγμα των σχολείων που υποδέχθηκαν χθες 1,37 εκατ μαθητές και 180 χιλιάδες εκπαιδευτικούς στήνονται μπαράζ συνεντεύξεων για τις «μεγάλες κυβερνητικές παρεμβάσεις στην εκπαίδευση», ενώ οι παλατιανοί τεχνικοί της κοινής γνώμης φροντίζουν να τις παρουσιάσουν με τη μορφή ενός εκπαιδευτικού μποντι λάιν.

Και ενώ οι ημερομηνίες του σχολικού έτους, έναρξη, λήξη, εξετάσεις κλπ έχουν γίνει εργαλείο στους χειρισμούς του υπουργείου Παιδείας που συμπεριφέρεται σαν μια εταιρεία τραίνων που το μόνο που το ενδιαφέρει, για την έξωθεν καλή μαρτυρία, είναι τα ωράρια για να έχει ένα καλό διαφημιστικό προσπέκτους με βεβαιότητες και σιγουριές σχολικού έτους, από τη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ προβάλλεται ως κοσμογονία, ως φάρμακο που θα γιατρέψει τις ασθένειες του εκπαιδευτικού συστήματος το ψηφιακό σχολείο,  τα «ψηφιακά εργαλεία» οι διαδραστικούς πίνακες, τα σετ ρομποτικής, το ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό…

Μαζί και οι εκπρόσωποι τραπεζών που επιθυμούσαν να παρευρεθούν στους χθεσινούς αγιασμούς προκειμένου να διαφημίσουν τη χορηγία τους στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», δείχνοντας εικόνες από το μέλλον του σχολείου της αγοράς που ετοιμάζεται.

Μια καλοστημένη βιτρίνα

Για να ξεχαστεί η ακρίβεια που μετριέται με την έναρξη της σχολικής χρονιάς και αποτυπώνεται και στη ...σάκα του μαθητή, με καταλύτη τη μεγάλη αύξηση της τιμής του χαρτιού που φέρνουν ανατιμήσεις στα σχολικά είδη πάνω από 20%  την ίδια ώρα που ξεκινάει το μαρτύριο των πληρωμών για αναγκαστικές εξωσχολικές δραστηριότητες.

Για να αποδεχθούμε ως εκπαιδευτική νομοθεσία τα πιο νεοφιλελεύθερα προτάγματα (αξιολόγηση - χειραγώγηση, ατελείωτος γραφειοκρατικός φόρτος, εκπαίδευση για λιγότερους, σχολεία πολλών ταχυτήτων, ιδιωτικοποίηση, περικοπές, σύστημα ελέγχου και κατηγοριοποίησης εκπαιδευτικών και σχολείων, κατάρτιση αντί για μόρφωση) που “σταυρώνουν” τη δημόσια εκπαίδευση και στρώνουν το έδαφος για ένα σχολείο πιο σκληρό και ανταγωνιστικό και μάλιστα από όλο και μικρότερες τάξεις.

Για να αποδεχθεί η κοινωνία ότι «όλα καλώς» βαίνουν που ξεκινάει η σχολική χρονιά ως μια πιστή επανάληψη της προηγούμενης και ας παραμένουν τα πληθωρικά τμήματα των πάνω από 25 μαθητές που υπονομεύουν τη μαθησιακή διαδικασία!

Για να γίνει κτήμα της κοινής γνώμης ότι δεν υπάρχουν εκπαιδευτικά κενά και ας έχουμε στο ντεπούτο της νέας σχολικής χρονιάς πάνω από 16.000 κενά, και ας ανέρχονται και φέτος οι ελαστικά εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί περίπου στο 20% στο σύνολο του πληθυσμού των μόνιμων διδασκόντων.

Για να αποδεχθούν οι γονείς  ως «κανονικότητα» την εκπαίδευση της ακριβοπληρωμένης αμάθειας, οι μαθητές το χάσιμο του νοήματος, την πίεση και την ανασφάλεια και οι εκπαιδευτικοί την επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών και τη μετατροπή τους σε συμβολαιογράφους επιδόσεων.

Για να αποδεχτούν οι μαθητές  την προοπτική ενός ακόμη πιο ταξικού συστήματος εισαγωγής στα ΑΕΙ και να ολοκληρωθεί έτσι το θρόνιασμα της εκπαιδευτικής λαιμητόμου στην καρδιά του Λυκείου, για να μετατραπούν οι ενδοσχολικές εξετάσεις σε μινι «Πανελλήνιες», ενισχύοντας τον ανταγωνιστικό και εξετασιοκεντρικό χαρακτήρα του εκπαιδευτικού συστήματος. Για να προχωρήσει ο σχεδιασμός του υπουργείου για διπλές πανελλήνιες και διπλό ξεσκαρτάρισμα του Λυκείου.

Για να αποδεχθεί η κοινή γνώμη ότι «κανονικότητα» είναι να υπάρχουν εκπαιδευτικοί που κομματιάζονται σε τρία και πέντε σχολεία, που κάνουν ό,τι μάθημα υπάρχει όπου υπάρχει, ζωές που μετριούνται σε ώρες στο myschool, εκπαιδευτικοί που θα  μετακινούνται όπου ζητηθεί και όταν ζητηθεί, αρκεί την ημέρα του αγιασμού να παραταχθούν χαμογελαστοί για τη φωτογραφία των δελτίων ειδήσεων.

Για να αποδεχθούν οι εκπαιδευτικοί τις «καινοτομίες» (Αξιολογητές αντί για συμβούλοι, Διευθυντές - μάνατζερ,  Μέντορες, Ενδοσχολικοί Συντονιστές κα) του υπουργείου που επιχειρεί να δημιουργήσει ομαδοποιήσεις και εξουσιαστικές βαθμίδες μέσα στα σχολεία, κόβοντας σε φέτες τους συλλόγους των εκπαιδευτικών και αποδυναμώνοντας την όποια συνοχή τους. 

Να αποδεχτούν ότι είναι εκτός νόμιμης συζήτησης τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών οι οποίοι με τις γραφειοκρατικές αναθέσεις που φορτώνονται, μεταφέρουν πλέον μεγάλο όγκο εργασίας στο σπίτι, για να συνεχίσουν να δουλεύουν μετά τη δουλειά.

Καλή σχολική χρονιά και καλή τύχη, λοιπόν!