Και με τη … βούλα του ΟΟΣΑ τελευταία η Ελλάδα στους μισθούς των εκπαιδευτικών

Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Διαχρονικά οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα είναι από τους φτωχότερους μισθολογικά κλάδους του δημοσίου, με το γνωστό σύνθημα «δάσκαλος φτωχός, αμόρφωτος λαός να αποτυπώνει την πολιτική των εκάστοτε κυβερνήσεων. Στα χρόνια των μνημονίων οι μισθοί και οι αποδοχές των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα μειώθηκαν δραστικά και το χάσμα με τους μισθούς άλλων χωρών του ΟΟΣΑ μεγάλωσε δραματικά.

Την ίδια ώρα επιδεινώθηκαν οι συνθήκες εργασίας με τη μετακίνηση μεγάλου τμήματος των εκπαιδευτικών σε 2 – 3 ή και 4 – 5 και πλέον σχολεία, με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας – αναπληρωτές, ωρομίσθιοι- να θεριεύουν, ενώ από το 2015 αυξήθηκε κατά δυο ώρες το ωράριο εργασίας. Συνθήκες δηλαδή που επιβαρύνουν το βιοτικό επίπεδο των εκπαιδευτικών και επιδεινώνουν τις συνθήκες ασκήσεις του εκπαιδευτικού έργου και λειτουργίας των σχολείων με επιπτώσεις στη μόρφωση των μαθητών. Ακόμα περισσότερο έχουν επιδεινωθεί οι συνθήκες εργασίας με το πογκρόμ διώξεων που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση ενάντια στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση ακόμα και για συμμετοχή σε απεργία την ώρα που η δαμόκλειος σπάθη της αξιολόγησης- χειραγώγησης – κατηγοριοποίησης επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια όσων δεν «συμμορφώνονται προς τα υποδείξεις». Ταυτόχρονα αυξάνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς ο μαθητικός πληθυσμούς που παραιτείται και αδυνατεί να παρακολουθήσει ουσιαστικά την εκπαιδευτική διαδικασία. Τέλος με τις καταργήσεις σχολείων και τμημάτων και τη «σαρδελοποίηση» των μαθητών σε πολυπληθή τμήματα επιδεινώνονται οι συνθήκες άσκησης του εκπαιδευτικού έργου και ανοίγουν οι δρόμοι της απο – μόρφωσης και της εγκατάλειψης του δημόσιου σχολείου.

Το χάσμα με χώρες του ΟΟΣΑ

Όπως φαίνεται και στα στοιχεία του ΟΟΣΑ η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση στους μισθούς των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ για τις οποίες υπάρχουν δεδομένα

Η ετήσια έκθεση του ΟΟΣΑ «Education at a Glance 2025» έφερε στην επιφάνεια για μια ακόμα φορά τη δραματική κατάσταση για τους μισθούς των εκπαιδευτικών και για την ελληνική εκπαίδευση.

Παρά το γεγονός ότι ορισμένες χώρες διαθέτουν χαμηλότερο κόστος ζωής, οι μισθοί των Ελλήνων εκπαιδευτικών παραμένουν σημαντικά πιο χαμηλοί. Σε πολλές περιπτώσεις, οι μισθοί τους αντιστοιχούν στο μισό ή το ένα τρίτο των αντίστοιχων ποσών σε χώρες με συγκρίσιμη αγοραστική δύναμη.

Η ενίσχυση των μισθών θεωρείται πλέον κρίσιμη προϋπόθεση για την επιτυχή εφαρμογή εκπαιδευτικών καινοτομιών, την αναβάθμιση των υποδομών και τον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης. Χωρίς ουσιαστική αναγνώριση της αξίας των δασκάλων και των νηπιαγωγών, οι μεταρρυθμίσεις κινδυνεύουν να μείνουν μόνο στα χαρτιά.

Οι πίνακες του ΟΟΣΑ υπολογίζουν τον μέσο ετήσιο μισθό των εκπαιδευτικών σε δημόσια σχολεία, συμπεριλαμβάνοντας μπόνους και επιδόματα, και προσαρμόζουν τα ποσά με βάση την αγοραστική δύναμη (PPP). Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την απαράδεκτη υστέρηση της Ελλάδας έναντι των άλλων χωρών-μελών του ΟΟΣΑ.

Αυτή η πολιτική των περικοπών των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, της ακρίβειας και της φορολογικής αφαίμαξης είναι η αιχμή του δόρατος για την βίαιη αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ του κεφαλαίου. Με τη συρρίκνωση των μισθών, εκτός των άλλων, υπονομεύεται η ήδη υποχρηματοδοτούμενη δημόσια ασφάλιση και πρόνοια.

Η συλλογική οργάνωση και δράση, ο ενιαίος και παρατεταμένος αγώνας είναι το μέσο για να ανατραπεί αυτή η πολιτική.