Για τον αστυνομικό της Βουλής ίσως φταίνε οι... εκπαιδευτικοί

Χρήστος Κάτσικας
Στην «καταιγίδα» απειλών, διώξεων, ΕΔΕ και στο κλίμα νεομακαρθισμού που έχει επιβάλει το υπουργείο Παιδείας στα σχολεία έρχεται να προστεθεί και η μετακύλιση όλων των ευθυνών στους διδάσκοντες.

Κραυγές απόγνωσης από δασκάλους και καθηγητές που βρίσκονται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και σκέφτονται ακόμη και παραίτηση.
Χέρι - χέρι με την καταιγίδα πιέσεων, απειλών, ΕΔΕ, διώξεων στα σχολεία και ενός ιδιότυπου νεομακαρθισμού υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας (ΕΔΕ για ένα πανό της Παλαιστίνης, ΕΔΕ για ομιλία της κόρης του Τσε Γκεβάρα κ.ά.), είναι και η πρωτοφανής απογείωση της εξουθένωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού στα γρανάζια εξωεκπαιδευτικών αναθέσεων. Κάθε νέα εξαγγελία του υπουργείου Παιδείας αυτόματα σημαίνει αφαίμαξη από τον χρόνο και την ενέργεια των εκπαιδευτικών.

Και όχι μόνο αυτό! Σταθερά και μεθοδικά το υπουργείο Παιδείας φορτώνει τις περικοπές, τις ελλείψεις και τις συνέπειες της πολιτικής του στις πλάτες του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Αυτά, παράλληλα με έναν «πρότυπο» εσωτερικό Κανονισμό για κλάματα με νέες προσθήκες μεταβίβασης όλων των ευθυνών στους εκπαιδευτικούς, με πρωτοφανείς και ανεφάρμοστες προβλέψεις.

Τρέχουν και δεν προλαβαίνουν οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, καθώς οι ανάγκες που δημιούργησαν και δημιουργούν οι απανωτές οδηγίες, αλλαγές, εγκύκλιοι και υπουργικές αποφάσεις (που στέλνει σχεδόν καθημερινά το υπουργείο Παιδείας στα σχολεία) έχουν οδηγήσει σε πραγματική νευρική κρίση δασκάλους, νηπιαγωγούς και καθηγητές. Κάθε μέρα, εκτός από τα διδακτικά καθήκοντά τους, πρέπει ν’ ανταποκριθούν σε δεκάδες γραφειοκρατικές διαδικασίες και ταυτόχρονα στις αυξημένες ανάγκες των μαθητών αλλά και των γονιών τους.

«Να φύγω τρέχοντας»

Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν... εξοντωμένοι και όπως χαρακτηριστικά τόνισε ένας δάσκαλος σε σχολείο του Πειραιά «ξεκινάω για το σχολείο και δεν ξέρω τι καινούργια εγκύκλιο θα στείλουν και εμείς θα πρέπει να τρέχουμε να την εφαρμόσουμε. Και αυτό γίνεται σχεδόν κάθε μέρα... Λατρεύω το σχολείο μου, τους μαθητές μου και τη δουλειά μου, αλλά έχω φτάσει στο σημείο να θέλω να φύγω τρέχοντας!!!».

Μια άλλη εκπαιδευτικός σημειώνει: «Είμαι μόνιμη εκπαιδευτικός τα τελευταία 16 χρόνια και σκέφτομαι φέτος, εκεί, κατά τον Φλεβάρη, να υποβάλω την παραίτησή μου. Δεν πάει άλλο, η σχολική πραγματικότητα με έχει κουρελιάσει. Ο ψυχολογικός αντίκτυπος είναι μεγάλος. Από πού να το πιάσεις... Από τα παιδιά που κάθε χρόνο είναι και πιο δύσκολα, την επιβάρυνση από τα όλο και αυξανόμενα καθήκοντα των πολλαπλών μας ρόλων, την υποκρισία της διοίκησης, τις άθλιες συνθήκες (27 παιδιά, φασαρία έξω από τη γυμναστική, φασαρία μέσα, ο λαιμός στα όρια της εξάντλησης κάθε μέρα)... τέλος πάντων να μη σας κουράζω, τα ξέρετε!».
Τυχόν ευθύνες
Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Γιατί, ούτε λίγο ούτε πολύ, ακόμη και στην υπόθεση του αστυνομικού της Βουλής, η ευθύνη πάει να μετακυλιστεί στους εκπαιδευτικούς του σχολείου που φοιτούσαν τα παιδιά του. Μάλιστα το υπουργείο Παιδείας, σε ανακοίνωσή του, σημείωσε ότι θα ερευνηθούν τυχόν ευθύνες εκπαιδευτικών σχετικά με την έκθεση του παιδιού, συμπληρώνοντας πως γίνεται ήδη έρευνα, καθώς «θέλουμε να ξέρουμε αν οι εκπαιδευτικοί μας έβλεπαν τα σημάδια σωστά»

Και ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, εκπαιδευτικοί του σχολείου προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τη μητέρα για τις ανησυχίες τους αλλά η μητέρα διέψευσε οποιοδήποτε πρόβλημα, το υπουργείο Παιδείας εστιάζει την ΕΔΕ στη στάση των εκπαιδευτικών και τον χειρισμό για την έκθεση της μαθήτριας που «έδινε ένα στίγμα όσων συνέβαιναν στο σπίτι-κολαστήριο»

Οπως είπε η υφυπουργός Παιδείας το κορίτσι «στην έκθεση περιγράφει μόνο την πτώση του αδερφού της». Ερωτηθείσα για το ποιος μπορεί να κρίνει αν μία έκθεση αποτελεί πηγή προβλήματος σε ένα σπίτι, η υφυπουργός είπε πως «οι εκπαιδευτικοί μας έχουν τη γνώση, αλλά έχουμε και ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς που φτάνουν τις 5.000».

«Ο εκπαιδευτικός είναι υποχρεωμένος να ενημερώσει και ερευνούμε τις ευθύνες που τυχόν υπάρχουν στην ενημέρωση των Αρχών», διαβεβαίωσε, καταλήγοντας πως «να είστε βέβαιοι ότι από εμάς θα αναδειχθεί η ευθύνη». Η αλήθεια είναι ότι το υπουργείο Παιδείας έχει ράψει εδώ και καιρό το κοστούμι των ευθυνών για ό,τι συμβαίνει στα σχολεία.

Διά πάσαν νόσον
Σε ένα πολύ μεγάλο σχολείο (ΕΠΑΛ στην Κρήτη) πριν από λίγες εβδομάδες συνελήφθη ο διευθυντής. Ο λόγος; Ενα περιστατικό λεκτικής διένεξης και χειροδικίας μεταξύ δύο μαθητών, το οποίο συνέβη εντός του αύλειου χώρου του σχολείου και διήρκεσε λίγα δευτερόλεπτα σε χρονική στιγμή που οι μαθητές είχαν κενό. Και γιατί είχαν κενό; Εξαιτίας ελλείψεων καθηγητών και βοηθητικού προσωπικού στο σχολείο για τις οποίες ελλείψεις την ευθύνη έχουν εξ ολοκλήρου οι κεντρικές κρατικές υπηρεσίες και όχι το ίδιο το σχολείο.

Λίγο πριν σύρθηκε στο Πλημμελειοδικείο Αθηνών διευθυντής Γενικού Λυκείου της Αττικής έπειτα από μήνυση ιδιώτη για παράλειψη εποπτείας ανηλίκων σε μαθητική εκδρομή.

Σύμφωνα με το κλητήριο θέσπισμα ο διευθυντής του Γενικού Λυκείου κλήθηκε για να δικαστεί ως υπαίτιος ότι ενώ είχε υποχρέωση εποπτείας ανηλίκων νεότερων από 18 ετών, εκ προθέσεως παρέλειψε να τους παρεμποδίσει από την τέλεση της αξιόποινης πράξης της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας την οποία, φέρεται να διέπραξαν, οι μαθητές.

Σε ένα άλλο σχολείο στις αρχές Οκτωβρίου η Αστυνομία προχώρησε συνολικά επτά συλλήψεις για περιστατικό βίας μεταξύ ανηλίκων που έλαβε χώρα το μεσημέρι της Δευτέρας στο σχολείο. Εκτός από τους δύο ανήλικους που εμπλέκονται στο περιστατικό, συνελήφθησαν οι γονείς των μαθητών και ο διευθυντής της σχολικής μονάδας.

Σε μια άλλη περιοχή της χώρας διευθυντής σχολείου παραπέμφθηκε σε δίκη μαζί με άλλα 10 άτομα για τον θάνατο του 11χρονου μαθητή στο σχολείο μετά από έκρηξη λέβητα το 2022. Μαζί του παραπέμφθηκαν σε δίκη ο τότε συντονιστής Εκπαίδευσης καθώς και ο διευθυντής Εκπαίδευσης για τις υπογραφές έγκρισης που έβαλαν στον εσωτερικό κανονισμό του σχολείου με την κατηγορία ότι δεν έλαβαν υπόψη τον κτιριοδομικό κανονισμό έτσι ώστε -ο κανονισμός- να συνταχθεί σύμφωνα με αυτόν για να αποφευχθεί περίπτωση δυστυχήματος.

Δεύτερα... πιάτα
Οπως εύστοχα σημειώνει ο εκπαιδευτικός - φυσικός Δημήτρης Τσιριγώτης, για το φετινό σχολικό έτος το μενού περιλαμβάνει πέρα από τα γνωστά πρώτα πιάτα (υπεύθυνοι τμημάτων, υπεύθυνοι προγράμματος, υπεύθυνοι εργαστηρίων, ατελείωτη γραφική εργασία σε μητρώα, πρακτικά κ.λπ., υπεύθυνοι εορτών, υπεύθυνοι εκδρομών, υπεύθυνοι βιβλιοθηκών-κυλικείων και γενικά ένας ατέλειωτος κατάλογος υπεύθυνων εξωδιδακτικών εργασιών) και επιπλέον τα δεύτερα πιάτα, τα πιο ψαγμένα: υποχρεωτική συμμετοχή στις ομάδες αξιολόγησης της σχολικής τους μονάδας, ένα σωρό νέες αρμοδιότητες (συντονιστές πεδίου, συντονιστές τάξης, μέντορες, υπεύθυνοι Covid, σύμβουλοι σχολικής ζωής, υπεύθυνοι σχολικού εκφοβισμού, συντονιστές ομίλων, μέλη σχολικού συμβουλίου), ένα σωρό εκτός ωραρίου επιμορφώσεις και συνελεύσεις του συλλόγου διδασκόντων. Και τέλος περνάμε στο επιδόρπιο, την ατομική αξιολόγηση κάθε εκπαιδευτικού.

Η απάντηση του υπουργείου Παιδείας στα παραπάνω είναι εξαγγελίες που έχουν πάντα ως πρώτο συνθετικό το e-«ψηφιακό» και προβάλλονται ως το ελιξίριο της εκπαιδευτικής αναβάθμισης.