Η δήλωση του Πέτρου Παπακωνσταντίνου στα «αντιτετράδια της εκπαίδευσης» σχετικά με την αφαίρεση από το σχολικό βιβλίο της γλώσσας της Γ Γυμνασίου άρθρου του για τα δεινά των παιδιών στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, δημοσιευμένο πριν από 22 χρόνια στην εφημερίδα «Καθημερινή»

Ο ανυποψίαστος θα αναρωτιόταν: τι μύγα τους τσίμπησε μέσα στο κατακαλόκαιρο; Γιατί ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» πριν από 22 χρόνια να προκαλέσει τέτοια δυσανεξία στο υπουργείο Παιδείας εν έτει 2025 ώστε να το απαλείψει από το σχολικό βιβλίο; Η προφανής απάντηση είναι ότι οι ιθύνοντες της κυβέρνησης δεν θέλουν να έρχονται οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί σε επαφή με οτιδήποτε τους οδηγεί σε συνειρμούς με τη γενοκτονία που διαπράττει, εδώ και 23 μήνες, το Ισραήλ στη Γάζα. Επιπλέον, ακριβώς επειδή το εν λόγω απόσπασμα αναφερόταν στις οδύνες των Παλαιστινίων 22 χρόνια νωρίτερα, υπενθυμίζει στον αναγνώστη αυτό που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, αλλά η κυβέρνηση του Ισραήλ και οι σύμμαχοί της πασχίζουν να απαλείψουν από τη συλλογική μνήμη: ότι η Ιστορία των δεινών της περιοχής δεν ξεκίνησε από τις επιθέσεις της Χαμάς, την 7^η Οκτωβρίου του 2023, αλλά πολύ νωρίτερα, από τη στιγμή που εδραιώθηκε η ισραηλινή κατοχή στην παλαιστινιακή γη, επομένως δεν είναι το Ισραήλ που τάχα «αμύνεται απέναντι στην τρομοκρατία», αλλά εκείνο που υλοποιεί εδώ και δεκαετίες με πολύ συστηματικό τρόπο πολιτικές βάναυσης εθνοκάθαρσης σε βάρος ενός έθνους χωρίς κράτος.

Φυσικά η επίσημη Ελλάδα δεν είναι η μόνη που στηρίζει ενεργά την κυβέρνηση του Νετανιάχου και των ακροδεξιών εταίρων του και προσπαθεί να σιγάσει οποιαδήποτε φωνή θα την ενοχλούσε στο ελάχιστο. Δυστυχώς αυτός είναι ο κανόνας στη συλλογική Δύση -από την Αμερική του Τραμπ  μέχρι την Ευρώπη των ακροδεξιών Μελόνι και Όρμπαν, του φιλελεύθερου Μακρόν και του κεντροαριστερού Στάρμερ. Ο βασικός λόγος είναι εκείνος τον οποίο ομολόγησε, με ανατριχιαστικής ωμότητας ειλικρίνεια, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς όταν είπε ότι «το Ισραήλ κάνει τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό όλων μας». Δηλαδή, τη δουλειά του προκεχωρημένου φυλακίου του Δυτικού ιμπεριαλισμού στην πιο καυτή ζώνη πετρελαίων και φυσικού αερίου του πλανήτη.

Σε προηγούμενους βρόμικους πολέμους ιστορικής σημασίας, υπήρξαν σοβαρές αντιστάσεις ακόμη και από ισχυρές χώρες της Δύσης. Στο Βιετνάμ οι Αμερικανοί έμειναν μόνοι τους μέχρι την ταπεινωτική τους ήττα, αφού ούτε οι κατά κανόνα δεδομένοι Βρετανοί δεν είχαν δεχθεί να τους ακολουθήσουν. Στον πόλεμο του 2003 εναντίον του Ιράκ, η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες συγκρούστηκαν με τους νεοσυντηρητικούς της κυβέρνησης Μπους. Σήμερα σχεδόν οι πάντες, αν εξαιρέσουμε λίγες χώρες όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία, ακολουθούν με απίστευτη δουλοπρέπεια το δίδυμο Τραμπ- Νετανιάχου, είτε πρόκειται για τη γενοκτονία της Γάζας, είτε για την πόλεμο των 12 ημερών κατά του Ιράν, που πολύ φοβάμαι ότι ήταν μόνο η αρχή. Φτάσαμε στο σημείο οι περισσότεροι Ευρωπαίοι «ηγέτες» να διαγωνίζονται σε πλειστηριασμό γλοιώδους κολακείας του Τραμπ στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, με τον γενικό γραμματέα του, Μαρκ Ρούτε, να τον αποκαλεί «μπαμπάκα», κι όλους μαζί να τον αναγνωρίζουν ως τον μοναδικό σερίφη, δικαστή και δήμιο της ανθρωπότητας. Λες κι είχε γράψει για αυτούς ο Κώστας Βάρναλης το «Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα, όπου μας εύρει μας πατεί».

Με δυο λόγια, η Παλαιστίνη του 2025 είναι η τραγική «Γκουέρνικα» της εποχής μας, όπου συμπυκνώνεται η σύγκρουση ανάμεσα στον εντεινόμενο εκφασισμό του σύγχρονου ιμπεριαλισμού και στις δυνάμεις που του αντιστέκονται. Η δουλικότητα των περισσότερων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στον άξονα Τραμπ- Νετανιάχου απλά μαρτυρεί ότι έχουν περιπέσει σε ρόλο σύγχρονων Πεταίν και είναι αποφασισμένοι να παίξουν αυτό το ρόλο μέχρι τέλους. 

Σε αυτό το πλαίσιο, η λογοκρισία απέναντι σε κάθε φωνή, ακόμη και την ασθενέστερη, που επιμένει στις ενοχλητικές της αλήθειες δεν μπορεί να εκπλήσσει κανέναν.

Όσο για την έμπνευσή τους να αντικαταστήσουν το επίμαχο απόσπασμα με φληναφήματα και πομφόλυγες περί πολέμου γενικώς και αορίστως που δημιουργήθηκαν από λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης, είναι απολύτως διδακτική για τη νοοτροπία των προϊσταμένων του υπουργείου Παιδείας: θα ήθελαν πάρα πολύ εκπαιδευτικούς- παπαγάλους, αποστειρωμένους από κριτική σκέψη, που θα διαπλάθουν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή τους τις επόμενες γενιές. 

Είναι στο χέρι σας να τους διαψεύσετε.