ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

Μαχητικός και ανυπότακτος συνδικαλισμός στο ύψος των απαιτήσεων της εποχής!

Για τα εκλογικά αποτελέσματα και την «επόμενη μέρα»

Μαχητικός και ανυπότακτος συνδικαλισμός στο ύψος των απαιτήσεων της εποχής!

1. Χαιρετίζουμε τη συμμετοχή και τη στήριξη των συναδέλφων/φισσών στην Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής στις εκλογές για το 22ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ που αποτελεί μια σημαντική δέσμευση συνέχειας και επιμονής ενός δυναμικού με επίγνωση των απαιτήσεων του αγώνα. Ενός αγώνα ενάντια σε μια πολιτική που θέλει να γκρεμίζει συθέμελα δικαιώματα και κατακτήσεις πολλών δεκαετιών στην εκπαίδευση, την εργασία και συνολικά στην κοινωνία, ώστε να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των «ισχυρών». Συμφέροντα που φέρνουν φτώχεια και πολέμους, εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα, απογείωση των ταξικών φραγμών για μια εκπαίδευση των λίγων και «εκλεκτών» και σε συνθήκες «στρατώνα». 

Με την εκλογή 2 συνέδρων θα επιδιώξουμε να ακουστεί ξανά και πιο δυνατά η ανάγκη για μια πραγματική αγωνιστική κατεύθυνση των σωματείων απέναντι στην αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνηση και του συστήματος, κόντρα στις αντιδραστικές ντιρεκτίβες  της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Θεωρούμε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα της ΕΑΑ -παρά τις απώλειες- αποτελεί σημαντικό στήριγμα προς μια κινηματική και αγωνιστική συνέχεια και συγκρότηση των εκπαιδευτικών στον Πειραιά. Όπως στο παρελθόν, έτσι και τώρα, θα συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις μας για να αυξηθούν οι εστίες αντίστασης, να μαζικοποιηθούν οι κινητοποιήσεις, για ένα αγωνιστικό περιεχόμενο και προσανατολισμό που μπορούν να φέρουν νίκες.

2. Το εκλογικό αποτέλεσμα καταγράφεται σε μια περίοδο όπου η επίθεση στη δημόσια εκπαίδευση,  στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές βαθαίνει και αγριεύει καθημερινά. Έμμεση ιδιωτικοποίηση και τη διεύρυνση λειτουργίας σχολείων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια (Ωνάσεια), αξιολόγηση, πειθαρχικά και διώξεις, περιστολή και ποινικοποίηση συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, αντιδημοκρατική «αυστηροποίηση», με χειροτέρευση της καθημερινότητας, της έντασης της πίεσης από την διοίκηση στο σχολείο, ταξική κατηγοριοποίηση των σχολείων, ελαστική εργασία, χτύπημα μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων.

3. Η απάντηση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού των ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ και του γραφειοκρατικού και «καθωσπρέπει» συνδικαλισμού της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ δεν αντιστοιχεί στη σφοδρότητα της επίθεσης και αυτό είναι φανερό στον καθένα. Αυτή η πραγματικότητα δεν κρύβεται με τον ανταγωνισμό ανάμεσα σε ΔΑΚΕ και ΑΣΕ «για πρωτιές στην κάλπη» στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, όπου δήθεν -διαμέσου της ανάθεσης- κρίνεται τάχα ο αγώνας, την ίδια στιγμή που οργιάζει η επίθεση στην εκπαίδευση και την κοινωνία, δεν αντιμετωπίζεται με έναν συνδικαλισμό «χαμηλής έντασης» και «κατευνασμού» του αντιπάλου, των «βελτιωτικών» προτάσεων «εξομάλυνσης» της επίθεσης (π.χ. «βελτιωτική- αντικειμενική- επιστημονική» αξιολόγηση),που είναι  εκτός τόπου και χρόνου.   

4. Η καθεστωτική-γραφειοκρατική γραμμή των παραπάνω παρατάξεων μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα επιμένει στη λογική της ανάθεσης, ενισχύει μια κοινοβουλευτικού τύπου διαχείριση των σωματείων. Επιδιώκει να «εκπαιδεύει» τον κλάδο σε μια λογική της από «τα πάνω επίλυσης» των ζητημάτων, ακόμη και με την αντιδραστική λογική της «χαμένης ψήφου» σε εκλογές.

5. Στον Πειραιά, η στοχοποίηση της αγωνιστικής δράσης και της ΕΑΑ από την κυβέρνηση, τη  διοίκηση και το κράτος πήρε ανοιχτά χαρακτηριστικά πολιτικής δίωξης. Η προσπάθεια παράτασης και η απειλή δυνητικής αργίας απέναντι σε μέλη της ΕΑΑ, οι μηνύσεις και οι πειθαρχικές διώξεις για συνδικαλιστικές ανακοινώσεις και δράση της ΕΑΑ, αποκαλύπτουν την επιδίωξη κυβέρνησης και διοίκησης να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου στα σχολεία και τα σωματεία. Θέλουν εκπαιδευτικούς φοβισμένους, χωρίς συλλογική φωνή, χωρίς αντίσταση απέναντι στη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης.

6. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η απάντηση μπορεί να δοθεί μέσα από την ανασυγκρότηση του κινήματος και των σωματείων σε ταξική και αγωνιστική κατεύθυνση. Με ζωντανές γενικές συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα, μαζικές κινητοποιήσεις, συντονισμό ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ, με συλλογικές διαδικασίες και ενεργή συμμετοχή των ίδιων των εκπαιδευτικών. Για τη συνάντηση με όλες τις αγωνιζόμενες δυνάμεις και κλάδους εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Μέσα από αγωνιστικά σωματεία ρήξης με τη πολιτική χτυπήματος της δημόσιας εκπαίδευσης και διάλυσης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, με αγωνιστική γραμμή και μορφές πάλης σύγκρουσης και με προοπτική την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής. Η επόμενη περίοδος απαιτεί επιμονή στην οργάνωση αποφασιστικής, παρατεταμένης κινηματικής και απεργιακής απάντησης, συγκρότηση των αντιστάσεων στα σχολεία και στους δρόμους. Κόντρα τον εργοδοτικό, γραφειοκρατικό και «καθωσπρέπει» συνδικαλισμό που λειτουργεί ως μηχανισμός εκτόνωσης και υποταγής του κλάδου.

Στις μάχες που έρχονται βρίσκεται το «μέτρο» όπου θα κριθούν το σωματείο και η ΕΑΑ.

Εκεί θα συνεχίσουμε να δίνουμε όλες τις δυνάμεις μας.