Ο Σύλλογος Δασκάλων & Νηπιαγωγών Σάμου με σχετική του ανακοίνωση δηλώνει την συμπαράστασή του στους εκπαιδευτικούς του «2ου Δημοτικού Σχολείου Σάμου, που συκοφαντήθηκαν από γονιό».

«Και θα ενωθούμε ξανά στις 20 Νοέμβρη στην πανελλαδική πανεργατική απεργία. Γιατί τα προβλήματα είναι εδώ, είναι κοινά και δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε με μια μίζερη πραγματικότητα», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

«Άλλωστε και το μάθημα του αγώνα είναι σημαντικό για τα παιδιά»

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου δηλώνει την αμέριστη συμπαράσταση και στήριξή του στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σάμου, που συκοφαντήθηκαν από γονιό.

Σημειώνουμε ότι η εν λόγω στάση είναι πραγματικά μειοψηφική σε σχέση με το πώς βλέπουν γενικά οι εργαζόμενοι γονείς τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών. Άλλωστε και οι ίδιοι οι γονείς βλέπουν τα παιδιά τους σε κοντέινερ, βλέπουν να λείπουν εκπαιδευτικοί, να υπάρχουν ακατάλληλα βιβλία, διαπιστώνουν τις συνέπειες της υποχρηματοδότησης των σχολείων. Βλέπουν και οι ίδιοι ότι τα απανωτά νομοσχέδια που ψηφίζονται κάνουν το σχολείο χειρότερο, πιο ταξικό.

Τα αιτήματά μας έχουν ως βασικό κριτήριο το καλό των παιδιών: των μαθητών και μαθητριών μας, των παιδιών σας.

Σκεφτείτε:

Όταν ζητάμε αυξήσεις στους μισθούς και επιστροφή των δώρων ζητάμε πρακτικά να μην αναγκαζόμαστε να κάνουμε δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουμε πέρα. Αλήθεια το παιδί κερδίζει από έναν εκπαιδευτικό που κάνει δεύτερη δουλειά, δεν προετοιμάζεται επαρκώς, συσσωρεύει σωματική και ψυχική κούραση;

Όταν ζητάμε κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς και να μην υπάρχει το αίσχος των αναπληρωτών που αναπληρώνουν τον εαυτό τους δε σημαίνει ότι το παιδί θα έχει το δάσκαλό του από την πρώτη μέρα; Αλήθεια ωφελήθηκαν τα παιδιά που πάνω από ένα μήνα δεν είχαν δάσκαλο τάξης, τα παιδιά που σήμερα στερούνται την παράλληλη στήριξη, το σχολικό νοσηλευτή, δασκάλους ειδικοτήτων;

Όταν ζητάμε σύγχρονα και ασφαλή κτίρια το ζητάμε για να κάνουμε το μάθημα σε χώρους κατάλληλους για τα παιδιά, με όλα τα σύγχρονα εργαλεία που μπορούν να δώσουν γοητεία στο μάθημα. Αλήθεια ποιος γονιός δε θέλει αυτό για το παιδί του;

Όταν στρεφόμαστε κατά της αξιολόγησης ενός υπουργείου που θυσιάζει τα μορφωτικά δικαιώματα στην πολιτική κόστους-οφέλους με κριτήριο τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, που κάνει συγχωνεύσεις για «οικονομία» κλπ, το κάνουμε για να μην υπάρχει μια δαμόκλειος σπάθη εκβιασμού των εκπαιδευτικών που θα τους απειλεί στην άσκηση των καθηκόντων τους. Γιατί κόντρα στην πολιτική της καλλιέργειας στείρων δεξιοτήτων που προωθεί το υπουργείο, με τα απαράδεκτα σχολικά βιβλία, υπάρχει ο αγώνας που πρέπει να δίνει κάθε εκπαιδευτικός για να μορφώνονται ουσιαστικά και ολόπλευρα τα παιδιά, που θα κινείται εκτός πλαισίου και επίσημων οδηγιών για να μαθαίνουν τα παιδιά την αλήθεια.

Για τους παραπάνω λόγους απεργήσαμε. Και θα απεργήσουμε ξανά.

Με τους εργαζόμενους γονείς είμαστε στην ίδια πλευρά, έχουμε κοινές αγωνίες, κοινά προβλήματα. Ενωνόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον, καταρχήν για τα παιδιά μας, για τα παιδιά σας.

Και να ενωθούμε ξανά στις 20 Νοέμβρη στην πανελλαδική πανεργατική απεργία. Γιατί τα προβλήματα είναι εδώ, είναι κοινά και δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε με μια μίζερη πραγματικότητα.

Άλλωστε και το μάθημα του αγώνα είναι σημαντικό για τα παιδιά. Τίποτα δε χαρίζεται. Με αγώνα και κόπο όλα κερδίζονται και κοιτάζοντας πάντα ψηλά.

Γιατί αυτό ξεχωρίζει τον άνθρωπο. Το ότι με την εργασία του και τον αγώνα του κοιτάζει ψηλά.

Ψηλά το κεφάλι και διεκδικούμε τη ζωή που μας αξίζει!