Με έντονη αγανάκτηση και αποφασιστικότητα, το Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Νομού Άρτας καταδικάζει τις πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού, ο οποίος χαρακτήρισε την άρνηση αξιολόγησης ως λόγο αποπομπής από το δημόσιο σχολείο.

 Σε μια σκληρή ανακοίνωση, οι εκπαιδευτικοί υπερασπίζονται τον ρόλο τους ως θεμελιώδες στήριγμα της δημόσιας εκπαίδευσης, απορρίπτουν τις λογικές αυταρχισμού και διεκδικούν ένα σχολείο ουσίας, δημιουργίας και παιδαγωγικής ελευθερίας.

Αναλυτικά:

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Νομού Άρτας καταγγέλλει τις πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού, κατά την επίσκεψή του στο ΥΠΑΙΘΑ, με τις οποίες ισχυρίστηκε ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, όλα βαίνουν καλώς στο δημόσιο σχολείο, ότι υπάρχει βελτίωση και πρόοδος στα σχολεία και ότι το μόνο θέμα που δεν έχει τα «προσδοκώμενα αποτελέσματα» είναι η εφαρμογή της αντιεκπαιδευτικής αξιολόγησης. Μάλιστα κατέφυγε σε απαράδεκτες απειλές, μην έχοντας κανένα άλλο σοβαρό επιχείρημα για τα αδιέξοδα που έχει οδηγήσει σχολεία, εκπαιδευτικούς και μαθητές η εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική.

Με βαθιά θλίψη, λοιπόν, αλλά και αγανάκτηση ακούσαμε τον Πρωθυπουργό της χώρας να δηλώνει πως «όποιος εκπαιδευτικός δεν αξιολογείται, δεν έχει θέση στη δημόσια εκπαίδευση».

Μιλούν για αξιολόγηση, λες και ο εκπαιδευτικός είναι ένα νούμερο σε πίνακα και όχι μια ψυχή που κάθε πρωί στέκεται μπροστά σε παιδιά. Μιλούν με απειλές, λες και το σχολείο είναι στρατόπεδο και όχι ένας χώρος μάθησης, δημιουργίας και ελπίδας.

Κανείς δεν μπορεί να μας πει ότι δεν έχουμε θέση στο δημόσιο σχολείο. Έχουμε θέση, γιατί εμείς είμαστε το δημόσιο σχολείο. Είμαστε εκείνοι που κρατούν όρθια τη δημόσια εκπαίδευση μέσα σε πολυπληθή τμήματα, σε αίθουσες ακατάλληλες χωρίς θέρμανση, με ελλείψεις, με προσωπικό που δεν φτάνει. Είμαστε εκείνοι που σκουπίζουν δάκρυα παιδιών, που αγκαλιάζουν φόβους, που ανοίγουν δρόμους.

Δεν φοβηθήκαμε, όταν μας απαξίωναν. Δεν λυγίσαμε στις περικοπές. Δεν θα σκύψουμε τώρα το κεφάλι στον αυταρχισμό.

Ονειρευόμαστε ένα σχολείο ανοιχτό, ζωντανό, δημιουργικό. Και για αυτό παλεύουμε – όχι για αριθμούς, ποσοστά και «στόχους» αξιολόγησης, αλλά για παιδεία με ψυχή.

Η θέση μας είναι στο δημόσιο σχολείο, δίπλα στα παιδιά. Εκεί που ο φόβος δεν χωρά.

Και εκεί θα μείνουμε – γιατί δεν μας διορίζει καμιά εξουσία: μας «διορίζουν» οι ανάγκες των παιδιών και η εμπιστοσύνη της κοινωνίας.

Δεν μας τρομάζουν. Μας πεισμώνουν.

Μας χρωστούν σεβασμό. Τους χρωστάμε αγώνα.