Φοιτητική Πορεία

Στις 13 του Μάη θα πραγματοποιηθούν οι φοιτητικές εκλογές για το 2026, όπως αποφασίστηκε στο «διαπαραταξιακό όργανο» (όπως αυτοαποκαλείται) που διεξήχθη πριν λίγο καιρό. Το «όργανο» αυτό, καμία σχέση δεν έχει με τις εκλογές των φοιτητών, και αποτελεί στην πραγματικότητα μια μάζωξη των δυνάμεων που ηγούνται του φοιτητικού κινήματος, στην οποία αποφασίζεται εντελώς αυθαίρετα η ημερομηνία και οι συνθήκες διεξαγωγής τους. Η φοβερά διαλυτική αυτή διαδικασία πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο φόντο της απουσίας και διάλυσης της ΕΦΕΕ (Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας), του τριτοβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου των φοιτητών, η οποία με ευθύνη των κυρίαρχων δυνάμεων δε λειτουργεί εδώ και 30 σχεδόν χρόνια!

Περνώντας λοιπόν στην προεκλογική περίοδο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο γεγονός ότι είναι εκκωφαντικές η παρακμή και η διάλυση που επικρατούν στους φοιτητικούς συλλόγους. Οι συλλογικές διαδικασίες φέτος αποτέλεσαν είδος υπό εξαφάνιση, ενώ η προηγούμενη περίοδος στιγματίστηκε από τη διαγραφή 308.000 φοιτητών από το δημόσιο πανεπιστήμιο. Η πρωτοφανής διάλυση, που αποτυπώνεται τόσο στην εφαρμογή αντιεκπαιδευτικών νόμων και την όξυνση της καταστολής στα πανεπιστήμια, όσο όμως και στην απουσία των φοιτητών από τις γενικές τους συνελεύσεις, δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητη. Οι γενικές συνελεύσεις, τα μαζικά όργανα των φοιτητών, έχουν περιέλθει σε μια κατάσταση πλήρους εκφυλισμού, με την απαρτία τις περισσότερες φορές να μην πλησιάζεται ούτε στο ελάχιστο και, όπου αυτό συμβαίνει, να αποτελούν πεδίο απολίτικων αντιπαραθέσεων, πολλές φορές οργανωτικού τύπου, που κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στη συγκρότηση του φοιτητικού κινήματος σε αυτή την τόσο δύσκολη περίοδο που διανύουμε.

Η κυβερνητική παράταξη, η ΔΑΠ, και από δίπλα η ΠΑΣΠ, με περίσσιο θράσος ζητούν την ψήφο των φοιτητών, όχι μόνο έχοντας στηρίξει όλους τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους, αλλά έχοντας ταυτόχρονα συνταχθεί στην πλέον παγιωμένη προσπάθεια που καταβάλλεται τα τελευταία χρόνια από την κυβέρνηση και το αστικό πολιτικό σύστημα να χτυπηθεί ο ίδιος ο θεσμός των φοιτητικών εκλογών και ο φοιτητικός συνδικαλισμός συνολικά. Οι φοιτητές που βλέπουν καθημερινά τους κόπους και τον μόχθο τους να χτυπιέται αλλεπάλληλα δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις δυνάμεις αυτές, και τα κηρύγματά τους, που αποτελούν επί της ουσίας το μακρύ χέρι της κυβερνητικής πολιτικής που τους βάλλει.

Απέναντι -διακηρυκτικά τουλάχιστον- βρίσκονται οι δυνάμεις της ΠΚΣ. Έχοντας πλέον μια μεγάλη μερίδα φοιτητικών συλλόγων υπό τον έλεγχό τους, φέρουν την κύρια ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί στο φοιτητικό κίνημα. Και προκαλεί εντύπωση φοιτητικοί σύλλογοι να ελέγχονται από δυνάμεις που αναφέρονται στην Aριστερά και το κομμουνιστικό κίνημα(!!) και να βρίσκονται ωστόσο σε τόσο δυσμενή κατάσταση. Η αφωνία και η αδράνεια που επέβαλαν την ώρα που διαγράφονταν χιλιάδες φοιτητές, η απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών με τη συστηματική απουσία από τις γενικές συνελεύσεις, η εκλογοθηρία και η διάσπαση του φοιτητικού κινήματος στη βάση πολυσέλιδων πολιτικών «πλαισίων» είναι μερικές μόνο από τις πρακτικές παρέμβασης της συγκεκριμένης δύναμης που συμβάλλουν στην απομαζικοποίηση του φοιτητικού κινήματος.

Τέλος, οι πάλαι ποτέ ενιαίες δυνάμεις των ΕΑΑΚ, έχοντας πλέον κατακερματιστεί, επιχειρούν να επανεμφανιστούν στις σχολές ζητώντας τη στήριξη των φοιτητών. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που στην κρίσιμη περίοδο που προηγήθηκε των διαγραφών, εκτός από το γεγονός πως και από την πλευρά τους συνέβαλαν στη διατήρηση της αδράνειας μέσα στους συλλόγους, μετέτρεπαν ταυτόχρονα τα πανεπιστήμια σε ρινγκ προβάλλοντας τους τραμπουκισμούς και τους ξυλοδαρμούς ως πρακτικές της Αριστεράς και ανακηρύσσοντας τους ιδίους ως αυτόκλητους προστάτες του φοιτητικού κινήματος, με αποκορύφωμα την αμαύρωση του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου, ύστερα από την οποία εξαφανίστηκαν για δυόμιση μήνες από τις σχολές.

Η Φοιτητική Πορεία, δίνοντας θαρρετά την πολιτική μάχη των φοιτητικών εκλογών, όπως τόνισε και στην προεκλογική της ανακοίνωση, αυτές αποτελούν απλά ένα στιγμιότυπο του κινήματος. Η πραγματικά αριστερή κατεύθυνση και ο αγώνας για ουσιαστική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος αποτυπώνεται πρώτα και κύρια στην πράξη, την επόμενη ημέρα των φοιτητικών εκλογών και κάθε επόμενη μέρα μέσα στους μαζικούς χώρους, που ζουν και αναπνέουν οι φοιτητές. Μέσα από τον αγώνα για συσπείρωση των φοιτητών στα κοινά τους αγωνιστικά αιτήματα και μορφές πάλης, τη διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων με δημοκρατικές διαδικασίες, την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ και την ενίσχυση του αγώνα ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική, τη συμπόρευση του φοιτητικού κινήματος στο πλευρό των λαϊκών αντιιμπεριαλιστικών αγώνων, η Φοιτητική Πορεία επιδιώκει να φτάσει το αγωνιστικό της μήνυμα όσο πιο πλατιά και μακριά γίνεται.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος