Ως Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι) καταδικάζουμε απερίφραστα τον πρόσφατο βανδαλισμό, που μόνο αποτροπιασμό προκαλεί, του Μνημείου των 200 εκτελεσθέντων κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την πρωτομαγιά του 1944. Ο συγκεκριμένος χώρος δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό σημείο. Είναι τόπος θυσίας, μνήμης και αγώνα. Είναι σύμβολο της αντίστασης του λαού μας απέναντι στον φασισμό και τη ναζιστική βαρβαρότητα. Κάθε προσβολή του μνημείου συνιστά κατάφωρη προσβολή της ίδιας της ιστορικής μνήμης και των αξιών της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Τα παραπάνω αναφέρει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή της η A΄ ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής (ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ)

Αναλυτικά 

Για το αρχειακό υλικό εκτελεσμένων κομμουνιστών και τον βανδαλισμό του Μνημείου τους στην Καισαριανή

Ναι, η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μας   είναι η απόφαση του θανάτου μας,

όταν  υπάρχει κάποια διέξοδος όταν μπορείς και να τον αποφύγεις,

και συ τον διαλέγεις σαν τιμή και σα χρέος για τους άλλους, πιο πέρα απ' τις ανάγκες σου.

Όποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή του νικάει και το θάνατο...  

(Γ. Ρίτσος, «Αποχαιρετισμός»)

Ως Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι) καταδικάζουμε απερίφραστα τον πρόσφατο βανδαλισμό, που μόνο αποτροπιασμό προκαλεί, του Μνημείου των 200 εκτελεσθέντων κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την πρωτομαγιά του 1944. Ο συγκεκριμένος χώρος δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό σημείο. Είναι τόπος θυσίας, μνήμης και αγώνα. Είναι σύμβολο της αντίστασης του λαού μας απέναντι στον φασισμό και τη ναζιστική βαρβαρότητα. Κάθε προσβολή του μνημείου συνιστά κατάφωρη προσβολή της ίδιας της ιστορικής μνήμης και των αξιών της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Την ίδια στιγμή, μόνο βαθιά συγκίνηση και δέος μας γεμίζουν οι πρόσφατες φωτογραφίες των 200 μελλοθάνατων κομμουνιστών και αγωνιστών που είδαν το φως της δημοσιότητας, απεικονίζοντάς τους λίγο πριν την εκτέλεσή τους. Τα πρόσωπά τους, γεμάτα τόλμη, αυταπάρνηση και βαθιά συγκλονιστική υπερηφάνεια, παρά τις ανείπωτες στερήσεις της φυλάκισής τους από τη μεταξική δικτατορία και στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, μας υπενθυμίζουν το μέγεθος της θυσίας και τη δύναμη των ιδανικών τους για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Μέσα από τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης οραματίστηκαν και αγωνίστηκαν με την ίδια τους τη ζωή για μια μετακατοχική Ελλάδα ελεύθερη, λαοκρατούμενη και δημοκρατική, με τον λαό αφέντη στον τόπο του και του πλούτου που παράγει κόντρα στους μαυραγορίτες δωσίλογους, τον βασιλιά και τους ξένους και ντόπιους δυνάστες. Αυτά ακριβώς τα μηνύματα, πρότυπα ζωής και το ηθικό μεγαλείο ενοχλούν και αποχαλινώνουν και σήμερα την οργή των κυρίαρχων κύκλων και των φασιστικών συμμοριών: ότι ο Ελληνικός λαός έγινε πρωταγωνιστής της ιστορίας του τη δεκαετία του 1940 και κίνησε απαράμιλλα τον τροχό της, απελευθερώνοντας τον τόπο μας από τους Ναζί, σώζοντας τον λαό από την πείνα, κατοχυρώνοντας δικαιώματα πρωτοφανή για μια κατεχόμενη χώρα και χτίζοντας θεσμούς πρωτοφανούς λαϊκής συμμετοχής, δημοκρατίας και αλληλεγγύης στην “Ελεύθερη Ελλάδα”.

Η παιδεία δεν είναι ουδέτερη απέναντι στη λήθη, τον αναθεωρητισμό και τη βεβήλωση της ιστορίας, αλλά οφείλει να παρέχει ολόπλευρη κριτική γνώση και αμφισβήτηση, προκειμένου να διαβάσουμε την πραγματικότητα για να την αλλάξουμε. Μέσα από τα σωματεία μας και τους Συλλόγους Διδασκόντων/ουσών, έχουμε χρέος ως εκπαιδευτικοί να διαφυλάσσουμε τη συλλογική μνήμη και να μεταδίδουμε στις νεότερες γενιές την ιστορική αλήθεια, την αξία της αντίστασης και τον σεβασμό στους αγώνες του λαού μας. Σε μια εποχή που τα σύννεφα ενός γενικευμένου πολέμου πυκνώνουν απειλητικά και η εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας οξύνεται στο έπακρο για τα υπερκέρδη των λίγων, οι επισκέψεις στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, στο Μπλοκ 15 Χαϊδαρίου, στο κάστρο του Υμηττού, οι ιστορικοί περίπατοι, οι συζητήσεις, οι βιβλιοπαρουσιάσεις και οι προβολές ταινιών, όπως το εμβληματικό Τελευταίο Σημείωμα οφείλουν να είναι εντός ύλης ως συγκλονιστικά πρότυπα έμπνευσης της νέας γενιάς. Άλλωστε, τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των παιδιών υπερασπίστηκαν με το παράδειγμά τους ο Δημήτρης Γληνός, ο Νίκος Πλουμπίδης, η Ρόζα Ιμβριώτη, ο Κώστας Σωτηρίου, η Έλλη Αλεξίου και πλήθος άλλων μαχόμενων επώνυμων και ανώνυμων δασκάλων με “Δ” κεφαλαίο.

Γι’ αυτό και μόνο οργή και αποτροπιασμό προκαλεί η ηλεκτρονική δημοπρασία τέτοιων πολύτιμων ντοκουμέντων σαν να είναι αντικείμενα αγοραπωλησίας, να θεωρούνται εμπόρευμα σε διαδικτυακές πλατφόρμες και η αβέβαιη κατάληξή τους σε ιδιωτικές συλλογές. Σε αυτό το πλαίσιο, απαιτούμε το φωτογραφικό ντοκουμέντο των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στην Καισαριανή να περιέλθει στην Πολιτεία, να τεκμηριωθεί επιστημονικά και να αποδοθεί στην Ελληνική κοινωνία ως αναπόσπαστο τμήμα της ιστορίας του λαϊκού-κομμουνιστικού κινήματος, μέσα από τα Μουσεία Εθνικής Αντίστασης, υπάρχοντα ή όσα πρέπει να ιδρυθούν, όπως το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Μόνο έτσι μπορεί να διασφαλιστεί η πρόσβαση όλου του λαού σε αυτές, των ερευνητών και των επισκεπτών και να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για το σήμερα και το αύριο. Καλούμε, επίσης, τους αρμόδιους φορείς να προχωρήσουν άμεσα στην αποκατάσταση του μνημείου του Σκοπευτηρίου και στη διασφάλιση της προστασίας του χώρου.

Η μνήμη δεν βανδαλίζεται. Η ιστορία δεν σβήνεται. Ο σεβασμός στους αγωνιστές της ελευθερίας είναι χρέος όλων μας, χρέος ανεξόφλητο έως σήμερα που δείχνει τον δρόμο της ελπίδας και της προοπτικής στους αγωνιζόμενους λαούς για μια κοινωνία στο “μπόι των ονείρων μας, στο μπόι των ανθρώπων”

Το ΔΣ