'Εντονες αντιδράσεις από την Ανωτάτη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ), για την επέκταση του λεγόμενου «Διεθνούς Απολυτηρίου» (IB) στα δημόσια σχολεία.  H ΑΣΓΜΕ επισημαίνει ότι οδηγεί στη «βαθύτερη κατηγοριοποίηση του δημόσιου σχολείου» και ενίσχυση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων.

Σε ανακοίνωση του Διοικητικού της Συμβουλίου, η ΑΣΓΜΕ υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη πολιτική οδηγεί στη δημιουργία ενός σχολείου «πολλών ταχυτήτων», όπου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «η μόρφωση και οι δυνατότητες πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση θα εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από την οικονομική κατάσταση της οικογένειας».

Παράλληλα, η Συνομοσπονδία σημειώνει ότι η ένταξη του IB σε επιλεγμένες σχολικές μονάδες «δεν αποτελεί ουδέτερη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική διαφοροποίησης της δημόσιας εκπαίδευσης, με τη δημιουργία «νησίδων αριστείας για λίγους» και την υποβάθμιση, όπως αναφέρει, του ενιαίου χαρακτήρα του σχολείου.

Στην ίδια ανακοίνωση γίνεται αναφορά στις ήδη υπάρχουσες ανισότητες στο εκπαιδευτικό σύστημα, με επισημάνσεις ότι «χιλιάδες παιδιά κάνουν μάθημα σε ακατάλληλα κτίρια», ενώ «οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και υποδομές παραμένουν μεγάλες» και οι οικογένειες «αναγκάζονται να πληρώνουν ολοένα και περισσότερα για φροντιστήρια και εξωσχολική στήριξη».

Ανακοίνωση της ΑΣΓΜΕ για την επέκταση του «Διεθνούς Απολυτηρίου» (IB) και την κατηγοριοποίηση του δημόσιου σχολείου

 Η νέα προσπάθεια επέκτασης του λεγόμενου «Διεθνούς Απολυτηρίου» (IB) στα δημόσια σχολεία αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην πολιτική κατηγοριοποίησης σχολείων και μαθητών.

Η κυβέρνηση, αξιοποιώντας το αφήγημα της «αριστείας» και της «αναβάθμισης», επιχειρεί να διαμορφώσει ένα σχολείο πολλών ταχυτήτων, όπου η μόρφωση και οι δυνατότητες πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση θα εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από την οικονομική κατάσταση της οικογένειας.

Η εισαγωγή του IB σε Πρότυπα, Πειραματικά, Μουσικά και άλλα επιλεγμένα σχολεία δεν αποτελεί μια ουδέτερη εκπαιδευτική αλλαγή. Συνδέεται άμεσα με τη στρατηγική διαφοροποίησης του σχολείου, με τη δημιουργία «νησίδων αριστείας» για λίγους και με την παραπέρα υποβάθμιση του ενιαίου χαρακτήρα της δημόσιας Εκπαίδευσης.

Την ίδια στιγμή που προωθούνται ειδικά προγράμματα για μια μειοψηφία μαθητών:

• Χιλιάδες παιδιά συνεχίζουν να κάνουν μάθημα σε ακατάλληλα και υποσυντήρητα σχολικά κτίρια.
• Οι ελλείψεις εκπαιδευτικών και ειδικού προσωπικού παραμένουν τεράστιες.
• Συγχωνεύσεις τμημάτων και πολυπληθή τμήματα δυσκολεύουν τη μαθησιακή διαδικασία.
• Τα σχολεία αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις σε εργαστήρια, εποπτικά μέσα και σύγχρονες υποδομές.
• Οι οικογένειες αναγκάζονται να πληρώνουν ολοένα και περισσότερα για φροντιστήρια, ξένες γλώσσες και εξωσχολική στήριξη.

 Η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «ίσες ευκαιρίες» ένα σύστημα που στην πραγματικότητα ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς. Για να φτάσει ένα παιδί σε ένα Πρότυπο σχολείο ή σε πρόγραμμα IB απαιτείται συνήθως πολυετής προετοιμασία, φροντιστήρια και οικονομική δυνατότητα που δεν διαθέτει η πλειοψηφία των λαϊκών οικογενειών.

Παράλληλα, ανοίγει επικίνδυνα η συζήτηση για ακόμη πιο διαφοροποιημένους τρόπους πρόσβασης στα πανεπιστήμια, με διαφορετικά «μονοπάτια» για διαφορετικές κατηγορίες μαθητών. Πρόκειται για εξέλιξη που ενισχύει την ανισότητα και υπονομεύει το δικαίωμα όλων των παιδιών σε ενιαία και υψηλού επιπέδου μόρφωση. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται και με τη συζήτηση για το Εθνικό Απολυτήριο που ανοίγει νέους δρόμους αποκλεισμού για τα παιδιά, εντείνει τις ανισότητες και κυρίως το άγχος των παιδιών μας μπροστά στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Επιπρόσθετα, η εισαγωγή του ΙΒ σε Δημόσια Σχολεία, συνδέεται με τη γενικότερη πορεία εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Δηλαδή με:

• Είσοδο χορηγών και ιδιωτικών φορέων στη λειτουργία των σχολείων.
• Σύνδεση της χρηματοδότησης με αξιολογικούς δείκτες και «επιδόσεις».
• Τη λογική της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα σε σχολικές μονάδες.

Τελικά, με την προσαρμογή του σχολείου στις ανάγκες της αγοράς και όχι στις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών.

Το σχολείο που έχουν ανάγκη τα παιδιά μας δεν είναι ένα σχολείο διαχωρισμών και αποκλεισμών.

Αντίθετα, είναι ένα σχολείο που:

• Τα δίνει όλα σε όλους και όχι κάποια σε λίγους.
• Μορφώνει ισότιμα όλους τους μαθητές και δεν «κλείνει την πόρτα» σε όσους δεν αντέχει η τσέπη τους.
• Δεν διαχωρίζει τους μαθητές, αλλά ο καθένας βοηθιέται ανάλογα με τις ανάγκες του, έτσι ώστε όλοι να προοδεύουν.
• Δεν καλλιεργεί τον ανταγωνισμό ούτε τη λογική «ο θάνατός σου, η ζωή μου».
• Είναι ένα πραγματικά σύγχρονο δημόσιο και δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά, με:
• Ενιαίο και υψηλού επιπέδου πρόγραμμα σπουδών.
• Μόνιμους εκπαιδευτικούς και επαρκές επιστημονικό προσωπικό.
• Σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές.
• Εργαστήρια, βιβλιοθήκες, χώρους άθλησης και πολιτισμού.
• Ολόπλευρη γνώση και δημιουργική μόρφωση.
• Στήριξη όλων των μαθητών χωρίς αποκλεισμούς και ταξικά φίλτρα.

Καλούμε τους συλλόγους γονέων, τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και όλη τη σχολική κοινότητα να δυναμώσουν την αντίσταση απέναντι στην κατηγοριοποίηση και την εμπορευματοποίηση της Εκπαίδευσης.

Η μόρφωση δεν είναι προνόμιο για λίγους.

Είναι δικαίωμα όλων των παιδιών.