Έκπληξη και αλγεινή εντύπωση μόνον μπορεί να προκαλέσει το ευχαριστήριο εξωραϊσμού του ομίλου Grimaldi από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ) Θεσπρωτίας, για την «δωρεά των δύο (02) ακτοπλοϊκών εισιτηρίων μετ’ επιστροφής στη γραμμή Ελλάδα – Ιταλία, τα οποία διατέθηκαν ως δώρο στην ετήσια εκδήλωση για την κοπή της πίτας μας» (μερικών εκατοντάδων ευρώ δηλαδή), που «αποτέλεσε μια ιδιαίτερα σημαντική προσφορά που χαροποίησε ιδιαίτερα τα μέλη μας»!

Και αν η Ανακοίνωση έμενε σε αυτό το σημείο δεν θα προξενούσε ίσως τόσο έντονα τα συναισθήματα αυτά. Ήρθε όμως και η συνέχεια, για να προξενήσει πλέον οργή και αγανάχτηση, όταν το Δ.Σ. του ΣΕΠΕ αναγνώρισε μέσω αυτής της «φιλάνθρωπης» πράξης «το κοινωνικό πρόσωπο του Ομίλου Grimaldi και τη δέσμευσή σας για την ενίσχυση των τοπικών φορέων της Ηγουμενίτσας»!!!

Αν είναι δυνατόν; Λες και δεν ζούνε κάποιοι σε αυτό τον τόπο. Η τοπική κοινωνία βοά.

Πού είδε το «κοινωνικό πρόσωπο»το Δ.Σ. του ΣΕΠΕ, όταν ο όμιλος Grimaldi που αγόρασε κοψοχρονιάς το Λιμάνι της Ηγουμενίτσας, των Συβότων της Πλαταριάς και της Σαγιάδας έχει διώξει όλους τους επαγγελματίες από τα παραθαλάσσια μέτωπα στις προβλήτες Συβότων, Πλαταριάς και Σαγιάδας, έχει προβεί σε υπέρογκες αυξήσεις τελών χρήσης και ελλιμενισμού σκαφών, έχει μετατρέψει τα αλιευτικά καταφύγια σε τουριστικά, εξοβελίζοντας τους τελευταίους ψαράδες που έχουν απομείνει, έχει αυξήσει τα ενοίκια όλων των παραθαλάσσιων χώρων και των καταστημάτων, έχει αποκλείσει τον χώρο του παλιού λιμανιού της Ηγουμενίτσας, καταργώντας πολλές δεκάδες θέσεις στάθμευσης, λειτουργεί ως «κράτος εν κράτει» και δεν δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Μάλιστα στο νέο «Master plan» σχεδιάζει ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη (καρνάγιο), πετρέλευση των πλοίων με κάθε είδος καύσιμο εντός του λιμένα, μεταφορά χύδην φορτίων, πρατήριο υγρών καυσίμων εντός του Λιμένα, ανταγωνιστικού στα πρατήρια της πόλης, καθαίρεση εγκαταστάσεων του τελωνείου, για την δημιουργία χώρων μακροχρόνιας μίσθωσης, αύξηση τελών επιβατών και πλοίων μέχρι και την ενσωμάτωση του αρχαιολογικού χώρου Λαδοχωρίου.

Είναι τόσο προκλητική και αλαζονική η συμπεριφορά της ΟΛΗΓ Α.Ε., με τις πλάτες προφανώς της κυβέρνησης, που έχει οδηγήσει «στα κάγκελα» όλους τους επαγγελματικούς και αυτοδιοικητικούς φορείς της περιοχής (τον Δήμο της Ηγουμενίτσας, το Επιμελητήριο, συλλόγους και σωματεία, αλλά και την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας), που με αλλεπάλληλες συσκέψεις και ανακοινώσεις έχουν εκφράσει την δυσαρέσκεια και την αντίθεσή τους σε αυτή την πολιτική.

Πού είδε επίσης Δ.Σ. του ΣΕΠΕ την «ενίσχυση των τοπικών φορέων», όταν στην βάση της απαξίωσης της τοπικής κοινωνίας, η Διοίκηση της ΟΛΗΓ Α.Ε., δεν έχει σχέση με κανέναν τοπικό φορέα και δεν έχει ενισχύσει (πλην ίσως ενός ασθενοφόρου) κανέναν;

Μάλιστα στο Δ. Σ. του ΣΕΠΕ, στις θέσεις ευθύνης (Προέδρου, Γραμματέα) που υπογράφουν και το ευχαριστήριο, βρίσκονται, μέσα από την λογική των αναλογικών Προεδρείων, με τις ψήφους ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ οι λεγόμενες «ταξικές δυνάμεις». Είναι οι δυνάμεις αυτές του ΠΑΜΕ που καταγγέλλουν σταθερά σε κάθε ανακοίνωσή τους τους «επιχειρηματικούς ομίλους». Το ελάχιστο που όφειλαν να κάνουν στην προκειμένη περίπτωση, ήταν να αποχωρήσουν από την συγκεκριμένη συνεδρίαση και να καταγγείλουν την απόφαση του Δ.Σ. του ΣΕΠΕ Θεσπρωτίας.

Κι αν η πρόσφατη, καταγγελλόμενη κατάπτυστη δραστηριότητα του Προέδρου της ΓΣΕΕ δυσφημεί και ευτελίζει όσο τίποτε άλλο το συνδικαλισμό και το συνδικαλιστικό κίνημα, -τηρουμένων βεβαίως των αναλογιών- δεν είναι άμοιρες ευθυνών και τέτοιες ενέργειες που εκθέτουν το συνδικαλιστικό κίνημα, εξωραΐζοντας ταυτόχρονα εργοδοτικούς «επιχειρηματικούς ομίλους», το ξένο και το ντόπιο κεφάλαιο, στους οποίους όλες οι κυβερνήσεις, μέσα από ένα διαρκές πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, έχουν ξεπουλήσει τα «ασημικά της χώρας» (λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηροδρόμους, αυτοκινητοδρόμους, υγεία, παιδεία, ρεύμα και νερό).

Αλεξίου Παύλος, Κοντογιάννη Μαριλένα, Κούρτη Ιουλία, Λιαμπότης Σωτήρης,
Μακρίδης Γιάννης, Τζέρπος Νίκος, Χεκίμογλου Άκης