17 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου Σάββατο 6 Δεκέμβρη όλες και όλοι στα πανεργατικά – αντικατασταλτικά συλλαλητήρια

6 Δεκέμβρη μέρα μνήμης, αντίστασης κι αγώνα – 17 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου

Ο θάνατος, νωρίς νωρίς τον είχε σημαδέψει

Και γω φωνάζω μη, φωνάζω μη, ο θάνατος θε να σε βρει

Κι είπε:

Τη νύχτα αυτή τη λες εσύ φωτιά, μα εγώ τη λέω δέντρο

Οι μέρες που λαχτάρησα θα ‘ρθουν μα εγώ τη λέω δέντρο

  Η λάμψη της εξέγερσης και της ανατροπής είναι πάντα ζωντανή

ΟΛΕΣ /ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΠΑΛΛΑΪΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ (ΑΘΗΝΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ 6μμ)

Πέρασαν 17  χρόνια από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου  και την μεγαλύτερη εξέγερση των μεταπολιτευτικών χρόνων.

17 χρόνια από το Σάββατο της 6η Δεκέμβρη του 2008, τότε που ο έφηβος Αλέξης Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ  από το περίστροφο του δολοφόνου αστυνομικού  Κορκονέα. Η εν ψυχρώ δολοφονία οδήγησε στην εξέγερση της νεολαίας, έβγαλε στον δρόμο ένα ορμητικό ποτάμι χιλιάδων μαθητών, φοιτητών, νεολαίας, εργαζόμενων, ανέργων, που διαδήλωσαν ενάντια στην κυβέρνηση της Ν.Δ καταγγέλλοντας την κρατική βία και καταστολή διεκδικώντας ταυτόχρονα αξιοβίωτη ζωή με  μόρφωση, δουλειά  και ελευθερία. Το σύνθημα «στις Τράπεζες λεφτά στη νεολαία σφαίρες/ ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες» διατράνωνε τη θέληση του λαού και της νεολαίας να ανατρέψουν την κοινωνική βαρβαρότητα που βίωναν και προμηνύονταν ακόμη πιο σφοδρή.

17 χρόνια μετά, η πολιτική της καταστολής, της τρομοκρατίας, των διώξεων είναι παρούσα όσο ποτέ. Aπό τους βασανισμούς και τις δολοφονίες της αστυνομίας έως τις συλλήψεις στις διαδηλώσεις και τις καταλήψεις, από την εκδικητική προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού, που τότε κρατούσε το φέρετρο του Γρηγορόπουλου, την καταδίκη φοιτητή για ένα σύνθημα σε τοίχο, την επιχειρούμενη απαγόρευση διαδηλώσεων μπροστά στη Βουλή, μέχρι τα χιλιάδες πειθαρχικά στην εκπαίδευση και τα πανεπιστήμια, τις διώξεις αγωνιστών και αγωνιστριών με κατασκευασμένα κατηγορητήρια και τα νομοθετήματα που επιδιώκουν να επιβάλλουν σιωπή νεκροταφείου, να χτυπήσουν το απεργιακό δικαίωμα, να υψώσουν απαγορευτικά τείχη σε κάθε διαμαρτυρία που απειλεί την κυβερνητική πολιτική.

Η εγκληματική κυβέρνηση ΝΔ των Τεμπών, χτυπάει βάναυσα διαδηλωτές στη μεγαλύτερη διαδήλωση των μεταπολιτευτικών χρόνων, βουτάει τα χέρια της στο ανθρώπινο αίμα μαζί με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ,  συλλαμβάνει χτυπάει στις διαδηλώσεις κατά της γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού, κυνηγάει διώκει διαδηλωτές στα μπλοκαρίσματα των ισραηλινών κρουαζιερόπλοιων.

Η κυβέρνηση θωρακίζει το κράτος και το πολιτικό της σύστημα απέναντι στον κίνδυνο να εισβάλλει ορμητικά ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία στο πολιτικό προσκήνιο. Μία στρατηγική που οξύνεται παγκόσμια όσο η ύφεση βαθαίνει, όσο η πολεμική προετοιμασία και η κερδοσκοπία του κεφαλαίου εντείνονται εις βάρος δημόσιων αγαθών, εις βάρος των δικαιωμάτων και της ίδια της ζωής των εργαζομένων. Από την Αμερική του Τραμπ και τις φαστ τρακ απελάσεις μεταναστών μέχρι την Ευρώπη-φρούριο, που ξοδεύει δισεκατομμύρια για πολεμική προετοιμασία, εξοπλισμούς και ενίσχυση των δυνάμεων καταστολής, ενώ μιλά ανοιχτά για φέρετρα. Καταστολή και αντιλαϊκή πολιτική πάνε μαζί.

Μας απειλούν για χρεοκοπία της χώρας αν δοθούν αυξήσεις στους μισθούς, αυτοί που έφαγαν με την κουτάλα το Ταμείο Ανάκαμψης, έστησαν κομματικό μηχανισμό απευθείας αναθέσεων και διορισμών, μίζας, ΟΠΕΚΕΠΕ και φοροαπαλλαγών σε εφοπλιστές και επιχειρηματίες. Αυτοί που αξιοποιούν το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ για να ξεκληρίσουν την φτωχομεσαία αγροτιά, για να συγκεντρωθεί η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή σε μεγαλοτσιφλικάδες και μεγαλοκτηνοτρόφους  είναι οι ίδιοι που βάζουν τις δημοκρατικές ελευθερίες στον “γύψο”.

Αυτοί που ψήφισαν νόμο για 13ωρο που διαλύει κάθε έννοια εργασιακού δικαιώματος, πλάι στο ρεκόρ εργοδοτικών εγκλημάτων που βαφτίζονται εργατικά ατυχήματα. Διαλύουν και ιδιωτικοποιούν δημόσια αγαθά, υγεία, παιδεία, μεταφορές, ρεύμα, νερό, κατοικία. Συρρικνώνουν τη δημόσια εκπαίδευση οικοδομώντας ένα βαθιά αντιδραστικό, ανταγωνιστικό, εμπορευματοποιημένο σχολείο, επιτιθέμενοι ανελέητα στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών/τριών και στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών με εντατικοποίηση των συνθηκών και σχέσεων εργασίας, με διώξεις, απειλές, τρομοκρατία απέναντι σε όποιον αντιδρά και αντιστέκεται.

17 χρόνια μετά, το σύνθημα «στις Τράπεζες λεφτά στη νεολαία σφαίρες, ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες» είναι πιο επίκαιρο από ποτέ στους αγώνες της συντριπτικής κοινωνικής πλειοψηφίας που όσο σκληραίνει η πολιτική της κυβέρνησης, σκληραίνουν κι αυτοί.

17 χρόνια μετά, η 6 Δεκέμβρη είναι μέρα μνήμης και αγώνα για όσες και όσους παλεύουν να κρατήσουν ανοιχτή εκείνη την ρωγμή στην κανονικότητα που προκάλεσαν οι «μέρες του Αλέξη», οι επίμονες συνελεύσεις, οι καταλήψεις, οι διαδηλώσεις, οι συγκρούσεις.

17 χρόνια μετά, δηλώνουμε παρούσες και παρόντες στους διαρκείς αγώνες που υπερασπίζονται τη ζωή και την τάξη μας, την εργασία και τα δικαιώματα μας για ψωμί, παιδεία, υγεία και ελευθερία. Για να νικήσουν οι αγώνες των εργαζόμενων, της νεολαίας, της εκπαίδευσης ενάντια στον ολοκληρωτισμό κυβέρνησης και κράτους. Για την ανατροπή της κοινωνικής βαρβαρότητας, της κυβέρνησης και της πολιτικής της!

Θα είμαστε πάντα εδώ όσο σφαίρες σημαδεύουν τις ζωές μας

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη

Σάββατο 6 Δεκέμβρη όλες και όλοι στα πανεργατικά – αντικατασταλτικά συλλαλητήρια

Αθήνα 6:00μμ στα Προπύλαια