Την ώρα που μια σειρά Ευρωπαϊκές χώρες παίρνουν αποστάσεις από την εμπλοκή τους στον επιθετικό πόλεμο ενάντια στο Ιράν η κυβέρνηση Μητσοτάκη βυθίζει όλο και πιο βαθιά τη χώρα στο πολεμικό άρμα ΗΠΑ-Ισραήλ. Ενώ, Ισπανία, Γαλλία ακόμα και η Ιταλία της «φίλης και σπουδαίας ηγέτιδας» του Τραμπ, Μελόνι, έκλεισαν τον εναέριο χώρο τους σε αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη, Ελλάδα και Κύπρος παραμένουν ενισχυόμενα ορμητήρια των αμερικανοσιωνιστών.

Κατά την πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία του Έλληνα ΥΠΕΞ, Γεραπετρίτη, με τον Ιρανό ομόλογό του, Αραγτσί, η Τεχεράνη, φωτογραφίζοντας την Αθήνα, υπενθύμισε «τη νομική υποχρέωση των χωρών βάσει του διεθνούς δικαίου να εμποδίζουν τους επιτιθέμενους να χρησιμοποιούν το έδαφος και τις εγκαταστάσεις τους για να σχεδιάζουν, να υποστηρίζουν και να εκτελούν επιθετικές επιχειρήσεις κατά άλλων χωρών». Ο Ιρανός υπουργός (στις επαφές, που είχε με ομολόγους του και τον ΓΓ του ΟΗΕ) υπογράμμισε ότι όλες οι χώρες έχουν την ευθύνη να καταδικάσουν τις παράνομες επιθέσεις και τις κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπιστικών δικαιωμάτων και τόνισε ότι «η αδιαφορία για την ανομία και τις τρομοκρατικές ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ θα οδηγήσει στην παρακμή του διεθνούς κανονιστικού και ηθικού συστήματος και οι συνέπειές της θα επηρεάσουν όλες τις χώρες».

Από την πλευρά του ο Γεραπετρίτης, παριστάνοντας τον «αθώο», υποστήριξε ότι είναι αδιανόητο να θεωρείται η Ελλάδα εχθρική χώρα για το Ιράν και έσπευσε να ζητήσει για λογαριασμό των εφοπλιστών να επιτραπεί η έξοδος των ελληνόκτητων πλοίων από τον Περσικό Κόλπο.
Αμέσως μετά ο υπουργός Άμυνας, Δένδιας, επισκέφθηκε «εκτάκτως», τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία. Ανταποκρίθηκε προφανώς στις συνεχείς αμερικανικές πιέσεις που ζητούν την ενεργητική ανάμιξη στους τυχοδιωκτισμούς τους των χωρών του ΝΑΤΟ, «τιμώντας» και τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας, που προβλέπει και ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής, σε περίπτωση επίθεσης από τρίτο μέρος. Καθώς εξαντλούνται από τις πετρελαιομοναρχίες τα πυρομαχικά των Πάτριοτ και Ραφάλ, ο Δένδιας προσφέρει τα εναπομείναντα από τις αποστολές στην Ουκρανία πολεμοφόδια, στερώντας τα από τη χώρα. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση κάνοντας λόγο για την ανάγκη προστασίας της ελεύθερης και ασφαλούς ναυσιπλοΐας ανοίγει τον δρόμο και για τη στρατιωτική συμμετοχή της Ελλάδας στην «προστασία» των πλοίων που περνούν από τα Στενά του Ορμούζ.

Ο υπουργός Άμυνας μετά τους κομπασμούς για την «αμυντική» συμβολή της δανεικής ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία αυτοπροβάλλεται σαν ικανός υπηρέτης των αμερικανικών και πετρελαϊκών συμφερόντων. Εγγράφει διαπιστευτήρια για την πολιτική του καριέρα για τη διαδοχή στην ηγεσία της κλυδωνιζόμενης Νέα Δημοκρατίας.

Χαρακτηριστικό δείγμα ωμής παραδοχής της κυβερνητικής προθυμίας για την εξυπηρέτηση εφοπλιστών και ξένων ληστών, η επαναλαμβανόμενη θέση του Δένδια ότι: «Τα πλοία μας, τα οποία αυτή τη στιγμή είναι στην Ερυθρά Θάλασσα, είναι ανοικτά από την Κύπρο, θα είναι αύριο το πρωί ο Θεός ξέρει πού, θα είναι πάντοτε εκεί όμως για να προστατεύουν και τα πλοία με ελληνική σημαία και τα ελληνόκτητα πλοία»!

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αρκείται στην προσφορά οπλικών συστημάτων και εγκαταστάσεων, που έχει χρυσοπληρώσει ο ελληνικός λαός, προετοιμάζει και την «κουλτούρα φερέτρων». Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Μαρινάκης, δηλώνει με κυνισμό για τους Έλληνες στρατιωτικούς που υποστηρίζουν τα Patriot στη Σαουδική Αραβία και τα πληρώματα των φρεγατών: «όταν κάποιος πηγαίνει σε μια τόσο δύσκολη αποστολή, να προστατεύσει δηλαδή κρίσιμες υποδομές και να λειτουργήσει εκεί με την ιδιότητά του ως στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων, πάντοτε οι άνθρωποι αυτοί οι οποίοι πηγαίνουν στον κίνδυνο έχουν και την ξεκάθαρη πιθανότητα, μια πιθανότητα τέλος πάντων, αυξημένου κινδύνου» και ότι «το να έρθω εγώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται κοντά σε εμπόλεμη ζώνη δεν θα βρεθούν σε κίνδυνο θα ήταν εντελώς ανεύθυνο και λαϊκίστικο».

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την είσοδο της Υεμένης στο πλευρό του Ιράν με τις εκτοξεύσεις πυραύλων κατά του Ισραήλ, οι Βρυξέλλες αποφάσισαν την ενίσχυση της ναυτικής εμπλοκής της ΕΕ, στα πλαίσια της επιχείρησης «Ασπίδες» και υποστήριξης της ανάγκης για διαρκή συνεισφορά πόρων και σκαφών προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους για τα εμπορικά πλοία, που βρίσκονται στην Ερυθρά Θάλασσα. Η Νεοδημοκρατική κυβέρνηση βρίσκει άλλον ένα λόγο για να βρεθεί πάλι στο πλευρό της ναυτιλιακής βιομηχανίας της οποίας εκατοντάδες πλοία βρίσκονται εγκλωβισμένα στον Περσικό Κόλπο, από τα οποία τουλάχιστον 60 είναι ελληνόκτητα.

Όταν ο «Θεός» στέλνει τις ελληνικές φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο, η κυβέρνηση κομπάζει ότι απλώνει τον θόλο προστασίας με τους ελληνικούς Patriot σε Κάρπαθο και Έβρο όχι μόνο για την προστασία της Σούδας και των αμερικανικών εγκαταστάσεων από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τη Βουλγαρία, αλλά διασφαλίζει την αντιβαλλιστική προστασία και κρίσιμων στρατιωτικών μονάδων και υποδομών της «σύμμαχου» Τουρκίας.

Στις συνθήκες αυτές η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχοντας βάλει τη χώρα στο στόχαστρο προετοιμάζεται με «ασκήσεις ετοιμότητας» με σενάρια πλήγματος κατά δεξαμενόπλοιου από εχθρικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος στο λιμάνι της Ελευσίνας ακόμα και στο Ναύπλιο.

Τουρκία, Αίγυπτος και Σ. Αραβία στο Πακιστάν

Στον αντίποδα η Τουρκία αντιδρά στις ελληνικές κινήσεις «προστασίας» επαναφέροντας προκλητικά την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών στο Αιγαίο. Ταυτόχρονα κατοχυρώνει και ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία στα κατεχόμενα και καταγγέλλει τις μη εγγυήτριες χώρες, που αναπτύσσουν στρατιωτικά στοιχεία στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Καθώς εντείνονται οι διαδικασίες επανέναρξης των συνομιλιών για το Κυπριακό δεν είναι τυχαία η αναφορά Χριστοδουλίδη ότι η Τουρκία «μπορεί να έχει λόγο στο μέλλον των βρετανικών βάσεων, αφού αναγνωρίσει πρώτα την Κυπριακή Δημοκρατία». Παράλληλα η Άγκυρα αγνοώντας τα «ήρεμα νερά» πυκνώνει τις παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο, ενώ η Λευκωσία με επιστολή διαμαρτυρίας στον ΟΗΕ καταγράφει 305 αεροπορικές και 33 ναυτικές παραβιάσεις, μόνο στο 2026.
Με αφορμή την τέταρτη αναχαίτιση πυραύλου στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας το υπουργείο Άμυνάς της, επισήμανε την ετοιμότητα της Άγκυρας να δράσει αποφασιστικά ενάντια σε οτιδήποτε απειλήσει την κυριαρχία της χώρας. Επιπλέον, έγινε γνωστό ότι με παρέμβαση της Άγκυρας αποσοβήθηκε οργανωμένη από ΗΠΑ-Ισραήλ εισβολή Κουρδικού σώματος 500 ανδρών από το Ιράκ στο Ιράν, μετά την τουρκική απειλή ότι σε μια τέτοια περίπτωση η Τουρκία είναι έτοιμη να αναλάβει στρατιωτική δράση.

Παρόλα αυτά, το ειδικό βάρος της Τουρκίας στις εξελίξεις αποτυπώνεται με τη συμμετοχή της στις διαπραγματεύσεις στο Πακιστάν (29/3), μαζί με την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία. Στο επίκεντρο των συνομιλιών των υπουργών εξωτερικών των τεσσάρων χωρών βρέθηκαν τα στενά του Ορμούζ και η διασφάλιση της ναυσιπλοΐας. Πέρα από τις ειρηνευτικές διακηρύξεις μεθοδεύονται σενάρια λειτουργίας των Στενών στα πρότυπα της διώρυγας του Σουέζ, όπου ο έλεγχος βρίσκεται στην Αίγυπτο. Εδώ αναπτύσσονται σχέδια για τη συμμετοχή πέρα του Ιράν, των Πακιστάν, Τουρκίας, Αιγύπτου και Σαουδικής Αραβίας. Ό,τι η Αθήνα επιδιώκει με την εμπλοκή της στον πόλεμο, η Άγκυρα προσπαθεί να το επιτύχει με τη διπλωματία και μάλιστα σε συνεργασία με τους «φίλους» του Μητσοτάκη, Σίσι και Σαούντ.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος