Αν δεν το «σφύριζαν» ΚΥΠατζήδες στον αστυνομικό συντάκτη του Συγκροτήματος Μαρινάκη, με καθυστέρηση ημερών μάλιστα, δε θα μαθαίναμε ποτέ ότι ο διοικητής της ΜΙΤ (της πανίσχυρης τουρκικής μυστικής υπηρεσίας) Ιμπραΐμ Καλίν πραγματοποίησε μυστική επίσκεψη στην Αθήνα.

Οπως έγραψαν τα «Νέα», που δημοσίευσαν την είδηση, «”Ουδέν σχόλιον” ήταν η απάντηση κυβερνητικών παραγόντων αλλά και υψηλόβαθμων στελεχών της ΕΥΠ σχετικά με τις μυστικές συναντήσεις στην Αθήνα του αρχηγού της τουρκικής ΜΙΤ και στενού συνεργάτη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίν». Η είδηση δεν διαψεύστηκε, απλά δε σχολιάστηκε.

Ο Καλίν δεν ήρθε, βέβαια, στην Αθήνα για να συναντηθεί με τον Δεμίρη της ΕΥΠ/ΚΥΠ και να συζητήσουν για θέματα του τουρκικού οργανωμένου εγκλήματος και τη δράση του στην Ελλάδα, για το λαθρεμπόριο όπλων και ναρκωτικών και για τη δράση τούρκων μεγαλοδιακινητών μεταναστών. Αυτά είναι αστυνομικά θέματα και στο βαθμό που εμπλέκονται οι μυστικές υπηρεσίες είναι θέματα κάποιων τμηματαρχών τους. Σιγά που θα καθήσει κοτζάμ Καλίν να κάνει τον Κλουζό συζητώντας με ΚΥΠατζήδες και ασφαλίτες.

Κυριολεκτούμε όταν γράφουμε κοτζάμ Καλίν, γιατί πρόκειται για έναν από τους πιο στενούς συνεργάτες του Ερντογάν που διαδραματίζει βασικό διπλωματικό ρόλο και αναλαμβάνει ειδικές αποστολές. Ο Καλίν είναι ένα μορφωμένο στέλεχος του κυβερνώντος ΑΚΡ με σπουδές σε ΗΠΑ, Τουρκία και Μαλαισία, συγγραφέας βιβλίων πάνω στην ισλαμική φιλοσοφία, τη θρησκεία, την Ιστορία και τις διεθνείς σχέσεις, που το 2009, στα 38 του χρόνια, έγινε ο βασικός σύμβουλος του Ερντογάν επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής. Το 2012 διορίστηκε υφυπουργός για τις Εξωτερικές Σχέσεις και τη Δημόσια Διπλωματία και έγινε η σκιά του Ερντογάν. Ηταν παρών σε όλες τις συναντήσεις του με ηγέτες ιμπεριαλιστικών χωρών και συχνά εκτελούσε και χρέη διερμηνέα του.

Παράλληλα, χρησιμοποιήθηκε σε ειδικές αποστολές στο εξωτερικό, όπως στη Ρωσία για τη διευθέτηση της κρίσης που ξέσπασε μετά την κατάρριψη από την Τουρκία ρωσικού αεροπλάνου (2015), στον Περσικό ως διαμεσολαβητής για τη διευθέτηση της κρίσης Κατάρ-ΗΑΕ (2017), στη Λιβύη για τη διευθέτηση των συγκρούσεων μεταξύ των λίβυων φυλάρχων (2024) κ.ά. Το 2023, ο Καλίν διορίστηκε διοικητής της ΜΙΤ, ενώ ο προηγούμενος διοικητής, Χακάν Φιντάν, διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών.

Πρόκειται, δηλαδή, για κορυφαίο παράγοντα του τουρκικού «βαθέος κράτος», που δε θα καθήσει να ασχοληθεί με τους τούρκους μαφιόζους που δρουν στην Ελλάδα. Οπως συμβαίνει και με τους διοικητές των μυστικών υπηρεσιών των ιμπεριαλιστικών χωρών, ο Καλίν χρησιμοποιείται σε μυστικές αποστολές οι οποίες είναι έξω από το τυπικό διπλωματικό πρωτόκολλο, γεγονός που εξασφαλίζει ευελιξία, καθώς στις συνομιλίες δεν τηρούνται πρακτικά.

Οπως έγραψαν τα «Νέα», ο Καλίν επισκέφτηκε (και) το μέγαρο Μαξίμου, όπου «είχε συνάντηση με κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, πιθανόν με την παρουσία εκπροσώπου των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών». Αν το κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος ήταν ο Μητσοτάκης (που γνωρίζεται πολύ καλά με τον Καλίν), τότε τι δουλειά είχαν οι ΚΥΠατζήδες στη συνάντηση; Αυτά διαρρέονται από την κυβέρνηση για να μην φανεί ο πραγματικός σκοπός της επίσκεψης Καλίν. Αν ο Καλίν μετέφερε μήνυμα του Ερντογάν, τότε συναντήθηκε μόνο με τον Μητσοτάκη, σε μια συνάντηση χωρίς πρακτικά και μη ανακοινωθείσα.

Προφανώς, αναζητείται φόρμουλα διαχείρισης της αναθέρμανσης της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ώστε αυτή να παραμείνει σε επίπεδο ρητορικής και ελεγχόμενων εντάσεων στο πεδίο και να μην εκτραπεί σε «θερμό επεισόδιο». Ο Ερντογάν θα λέει τα δικά του και ο Μητσοτάκης με τον Γεραπετρίτη θα απαντούν με «εθνικό σθένος», η Τουρκία θα στέλνει ερευνητικό σκάφος στο «θαλάσσιο πάρκο» που όρισε στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα θα εκδίδει anti-NAVTEX άνευ οποιασδήποτε πρακτικής σημασίας (μόνο στα χαρτιά) και αν και όταν έρθει η ώρα να γίνει δουλειά για το GSI (το καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου), η γαλλική Meridiam που έχει αγοράσει (τζάμπα πράμα) την πλειοψηφία των μετοχών της κοινοπραξίας, θα πράξει τα «δέοντα» έναντι της τουρκικής πλευράς. Η ελληνική κυβέρνηση θα βαφτίσει τις επαφές της γαλλικής εταιρίας με τις τουρκικές αρχές «απλή ενημέρωση», ενώ η τουρκική κυβέρνηση θα λέει ότι «ζητήθηκε άδεια».

Η ρητορική ένταση είναι απαραίτητη στον Μητσοτάκη κατά την προεκλογική περίοδο, προκειμένου να αντιμετωπίσει την εθνικιστική πίεση του Σαμαρά. Γι’ αυτό και τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας «φουσκώνουν» ό,τι λέγεται από τουρκικής πλευράς, για να φανεί ότι Μητσοτάκης και Γεραπετρίτης «δεν μασάνε». Το εθνικιστικό όπιο χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια του φόβου έναντι των «εθνικών κινδύνων», φόβου που οι επαγγελματίες του γκεμπελισμού (συμβούλους επικοινωνίας τους ονομάζουν) εκτιμούν ότι πάντα ευνοεί τη συσπείρωση γύρω από την (όποια) κυβέρνηση.

Ο Καλίν ήρθε για να ορίσει το επίπεδο της ρητορικής αντιπαράθεσης σε πλαίσια που διευκολύνουν και τις δύο πλευρές. Ζήτησε εξηγήσεις, μετέφερε μηνύματα, διαπραγματεύτηκε. Το ακριβές περιεχόμενο, βέβαια, δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Δύο παράμετροι είναι σίγουρες.

Πρώτο, η τουρκική ηγεσία δεν έχει αυτή την περίοδο ψηλά στην ατζέντα της τα ελληνοτουρκικά. Με αναβαθμισμένο ρόλο περιφερειακής δύναμης, που συνομιλεί με τη Ρωσία και την Ουκρανία, που ελέγχει το νέο καθεστώς της Συρίας, που έχει εγκαταστήσει βάσεις στη Λιβύη, που συμμετέχει στη Συμφωνία της Μέκκας και αποκαθιστά τις σχέσεις με την Αίγυπτο, που αναγνωρίζεται ως εγγυήτρια δύναμη στο τεράστιο ζήτημα της Γάζας, που διαδραματίζει διαμεσολαβητικό ρόλο και στον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν, ενώ παράλληλα τα μονοπώλια του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών χωρών σπεύδουν να κλείσουν κοινοπραξίες με την τουρκική πολεμική βιομηχανία και το τουρκικό κράτος (με τον δεύτερο σε μέγεθος στρατό μεταξύ των κρατών μελών του ΝΑΤΟ), δεν έχει κανένα όφελος να «κλειστεί» στο στενό ορίζοντα των ελληνοτουρκικών.

Δεύτερο, όταν η τουρκική ηγεσία βλέπει ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως δικό του «στρατηγικό βάθος», δε θα παραλείψει και τη ρητορική να οξύνει και σε ελεγχόμενη ένταση στο πεδίο να προχωρήσει.