Γράφει ο Βασίλης Λιόσης**

Υπάρχουν φορές που όταν μιλάς με κάποιον άνθρωπο ή διαβάζεις ένα κείμενο, αδυνατείς να αντιδράσεις εξαιτίας της υπερβολικής χυδαιότητας που υπάρχει στον γραπτό ή προφορικό λόγο του.

Τα όσα λέει η Ματσάδο σε συνέντευξή της που δόθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, δεν είναι απλώς χυδαία. Είναι η επιτομή της χυδαιότητας. Είναι σίγουρο πως στο λεξικό στο λήμμα «χυδαίος» θα μπορούσε να μπει δίπλα η φωτογραφία της.

Αυτή η υπερβολική θρασύτητα και χυδαιότητα στοχεύει σε τέσσερις κατηγορίες ανθρώπων:

1. Αυτούς που έχουν αντίθετη άποψη. Επιχειρεί να τους αφοπλίσει και να τους παραλύσει μη αφήνοντάς τους περιθώρια αντίδρασης.

2. Αυτούς που συμφωνούν με τα λεγόμενα του φορέα της χυδαιότητας. Επιχειρεί να τους συσπειρώσει και να τους κάνει και αυτούς επιθετικούς.

3. Αυτούς που βρίσκονται πίσω από τον χυδαίο και τον στηρίζουν ποικιλοτρόπως. Είναι μια μορφή εξετάσεων.

4. Αυτούς που είναι ουδέτεροι. Ο επιθετικός λόγος σκοπεύει να ενδυθεί τον μανδύα του δίκαιου λόγου. Ο χυδαίος προβάλλει ως αγανακτισμένος και αδικημένος. Ως μάρτυρας της ελευθερίας. Και έτσι εφαρμόζεται το γκεμπελικό «πες, πες κάτι θα μείνει».

Τι είπε, λοιπόν, η εν λόγω κυρία; Με ποιο τρόπο προκάλεσε την κοινή λογική και υποτίμησε τη νοημοσύνη μας; Ας τα δούμε κωδικοποιημένα:

1. Χαρακτηρίζει τον Τσάβες τύραννο. Ποιον χαρακτηρίζει τύραννο; Αυτόν τον άνθρωπο που κέρδισε δέκα εκλογικές αναμετρήσεις και είχε την ολόπλευρη στήριξη του λαού του. Μάλιστα, ας θυμηθούμε πώς όταν έγινε το εις βάρος του πραξικόπημα, συνέβη κάτι που διεκδικεί παγκόσμια πρωτοτυπία: αφού συνελήφθη από τους πραξικοπηματίες απελευθερώθηκε από τον ίδιο τον στρατό! Τόσο τύραννος!

2. Μας είπε ότι θαυμάζει, ανάμεσα σε άλλους, τον Τσόρτσιλ, τη Θάτσερ και το Βαλέσα. Δηλαδή, τον σφαγέα του ελληνικού λαού το 1944, την ιέρεια του νεοφιλελευθερισμού και το ενεργούμενο των ΗΠΑ στην Πολωνία.

3. Υποστήριξε ότι κέρδισε τις περσινές εκλογές (δηλαδή, αυτές τις εκλογές που έχασε). Να σημειώσουμε πως σε αυτές τις εκλογές υπήρχαν διεθνείς παρατηρητές και από τις ΗΠΑ οι οποίοι δήλωσαν ότι οι εκλογές διεξήχθησαν με καθόλα νόμιμο τρόπο.

4. Δήλωσε ότι τα συμφέροντα της Βενεζουέλας συγκλίνουν με αυτά των ΗΠΑ. Καμία απολύτως έκπληξη αφού η ίδια κάνει ό,τι μπορεί για να μας πείσει ότι είναι μαριονέτα των Αμερικανών.

5. Είπε με καθαρότητα πως έχει ως στόχο την πτώση της παρούσας κυβέρνησης υπό την πίεση εσωτερικών και εξωτερικών πιέσεων, δηλώνοντας έμμεσα (άλλες φορές το έχει κάνει και άμεσα) ότι είναι υπέρ της εισβολής αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων μέσα στην ίδια της τη χώρα!

6. Δήλωσε έκπληκτη από την απονομή στο πρόσωπό της του βραβείου Νόμπελ ειρήνης. Οπωσδήποτε σε αυτή την περίπτωση της αναγνωρίζουμε κι ένα θεατρικό ταλέντο αφού επρόκειτο για μια στημένη επιχείρηση. Ας υπογραμμίσουμε ότι το συγκεκριμένο βραβείο στερείται αξίας από τη στιγμή που έχει απονεμηθεί και σε διεθνή καθάρματα όπως ο Κίσινγκερ.

Εννοείται πως δεν βρήκε κουβέντα να πει για τη φαρσοκωμωδία που διοργάνωσαν οι Αμερικανοί και η εγχώρια ολιγαρχία της Βενεζουέλας στην περίπτωση του Γουαιδό, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας κατόπιν εκλογών που είχε χάσει, για τις κατάφωρα άδικες οικονομικές κυρώσεις που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, για το πραξικόπημα που επιχείρησε να ανατρέψει την κυβέρνηση Τσάβες, για την πειρατεία των Αμερικανών στο πετρελαιοφόρο που μετέφερε πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα ακυρώνοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, για τους άδικα δολοφονημένους, από αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις Βενεζουελάνους ψαράδες που υποτίθεται ότι διακινούσαν ναρκωτικά.

Η συνέντευξη της Ματσάδο αναδεικνύει και την αλληλεγγύη μεταξύ των ολιγαρχών αλλά και πιθανώς υποκρύπτει συμφέροντα της εδώ ολιγαρχίας. Γιατί πώς να εξηγηθεί η προβολή μιας τέτοιας συνέντευξης για μία ανεκδιήγητη και απαξιωμένη, στη χώρα της, κυρία που ενώ «έχει πέσει από το άλογο» την παρουσιάζουν να είναι «καβάλα σε αυτό»;

Η οικογένεια της εν λόγω κυρίας αποτελούσε ισχυρό κομμάτι της ολιγαρχίας της Βενεζουέλας που έχασε τα προνόμιά της. Κατανοητός, λοιπόν, ο πόνος της. Συμπάσχουμε μαζί της. Αλλά, φαίνεται ότι ο πόνος αυτός θα έχει πολύ πολύ μεγάλη χρονική διάρκεια. Το δικαίωμα να πιστεύουμε κάτι τέτοιο μας το δίνουν τα εκατομμύρια των πολιτών της Βενεζουέλας που έχουν ενταχθεί στη λαϊκή πολιτοφυλακή προκειμένου να υπερασπίσουν τη χώρα τους.

Το μήνυμα που φτάνει στη γηραιά ήπειρο από τον λαό και την κυβέρνηση της Βενεζουέλας είναι πως ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και πως στο τέλος το δίκιο θα νικήσει!

* Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της ΕΦΣΥΝ

**Ο Βασίλης Λιόσης είναι εκπαιδευτικός – συγγραφέας - Το κείμενο από την προσωπική του σελίδα στο FACEBOOK