Δημήτρης Μηλάκας - topontiki.gr

Η ανακοίνωση Τραμπ για αποχώρηση μέρους των αμερικανικών δυνάμεων από τη Γερμανία δεν αφορά απλώς μια διαφωνία συμμάχων μέσα στο ΝΑΤΟ.

Είναι η ορατή πλευρά μιας βαθύτερης αμερικανογερμανικής σύγκρουσης για το ποιος θα πληρώσει, ποιος θα εξοπλιστεί και κυρίως ποιος θα καθορίζει τη στρατηγική κατεύθυνση της Δύσης.

Η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι επί δεκαετίες η Γερμανία απολάμβανε αμερικανική στρατιωτική προστασία χτίζοντας παράλληλα τη δική της οικονομική ισχύ – συχνά με πολιτικές που εξυπηρετούσαν περισσότερο το Βερολίνο παρά τη συμμαχία.

Πίσω από τον καβγά βρίσκεται και μια βαθύτερη αμερικανική καχυποψία απέναντι στη γερμανική στρατηγική αυτονομία.

Play Video

Οι ΗΠΑ δεν ξεχνούν ότι το Βερολίνο επένδυσε για χρόνια στη φθηνή ρωσική ενέργεια μέσω των αγωγών Nord Stream, οικοδομώντας ένα μοντέλο βιομηχανικής ισχύος που αύξανε την οικονομική εξάρτηση της Ευρώπης από τη Γερμανία και ταυτόχρονα περιόριζε την αμερικανική ενεργειακή και γεωπολιτική επιρροή στην ήπειρο.

Για την Ουάσιγκτον αυτό δεν ήταν απλώς οικονομική επιλογή. Ήταν στρατηγική απόκλιση.

Ο Τραμπ εκφράζει αυτή τη λογική με ωμό και συναλλακτικό τρόπο: «Αν η Ευρώπη θέλει προστασία, πρέπει να πληρώσει». Όμως πίσω από τη ρητορική για τις αμυντικές δαπάνες κρύβεται κάτι μεγαλύτερο.

Οι ΗΠΑ επιχειρούν να αναδιατάξουν τις στρατιωτικές τους προτεραιότητες απέναντι στην Κίνα και θεωρούν ότι δεν μπορούν πλέον να διατηρούν το ίδιο βάρος στην Ευρώπη όπως την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Η Γερμανία, από την άλλη, φοβάται ότι η αμερικανική μερική αποχώρηση θα την υποχρεώσει να μετατραπεί από οικονομική δύναμη σε πραγματική στρατιωτική δύναμη.

Αυτό εξηγεί και την ένταση γύρω από την ευρωπαϊκή άμυνα. Το Βερολίνο επιθυμεί μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αυτονομία, αλλά χωρίς πλήρη ρήξη με την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας.

Η Ουάσιγκτον όμως αντιμετωπίζει με καχυποψία κάθε ευρωπαϊκή δομή που θα μπορούσε μελλοντικά να λειτουργήσει ανταγωνιστικά προς το ΝΑΤΟ ή να μειώσει την αμερικανική επιρροή στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Με άλλα λόγια, ο καβγάς δεν αφορά μόνο στρατόπεδα και βάσεις. Αφορά τον έλεγχο της Ευρώπης στην επόμενη γεωπολιτική φάση.

Και πίσω από όλα αυτά υπάρχει ακόμη ένας παράγοντας: η αμερικανική απαίτηση για οικονομική και τεχνολογική ευθυγράμμιση απέναντι στην Κίνα.

Οι ΗΠΑ θέλουν από τη Γερμανία όχι μόνο περισσότερα όπλα και μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες, αλλά και σαφέστερη συμμετοχή στον οικονομικό περιορισμό του Πεκίνου.

Για τη γερμανική οικονομία όμως η κινεζική αγορά παραμένει ζωτικής σημασίας.

Έτσι η αμερικανογερμανική ένταση δεν είναι απλώς διατλαντικός εκνευρισμός. Είναι σύγκρουση συμφερόντων μέσα στον ίδιο τον δυτικό κόσμο.