γράφει ο Γεώργιος Λιερός 

ρεπορτάζ και φωτογραφία του ALJAZEERA

Φυσικά στον Δυτικό τύπο γι αυτά δεν θα διαβάσετε, ούτε για τις κάστες ή την καταπίεση των γυναικών, αν όμως τα μισά από αυτά γίνονταν στην Βενεζουέλα, την Κούβα ή το Ιράν…

Εξυπακούεται πως η ακροδεξιά ινδική κυβέρνηση είναι μετά τις ΗΠΑ ο καλύτερος φίλος του Ισραήλ (το προτεκτοράτο μας δεν το λογαριάζω, οι δούλοι δεν μπορούν να είναι ούτε φίλοι ούτε εχθροί).

Ο Άσλαμ είναι ένας από τους περισσότερους από 1.000 Κασμιριανούς που έχουν χάσει την όρασή τους, εν μέρει ή εντελώς, από τότε που το Νέο Δελχί εισήγαγε τα όπλα με σφαιρίδια το 2010 για να καταστείλει τις διαδηλώσεις στους δρόμους της αμφισβητούμενης περιοχής με μουσουλμανική πλειοψηφία, η οποία ελέγχεται τμηματικά από την Ινδία και το Πακιστάν και για την οποία και οι δύο χώρες διεκδικούν το σύνολο της.

Η χρήση όπλων με σφαιρίδια από την Ινδία στο Κασμίρ κορυφώθηκε το 2016, όταν πραγματοποιήθηκαν τεράστιες συγκεντρώσεις στο πλαίσιο των διαδηλώσεων κατά της δολοφονίας του Μπουρχάν Βάνι, ενός 22χρονου διοικητή των ανταρτών της περιφερειακής ένοπλης οργάνωσης «Χιζμπούλ Μουτζαχιδίν».

Ο Γουάνι σκοτώθηκε από πυροβολισμούς, μαζί με δύο άλλους αντάρτες, στις 8 Ιουλίου 2016, από τις ινδικές δυνάμεις ασφαλείας και την αστυνομία στο χωριό Μπουντούρα της επαρχίας Ανάντναγκ, περίπου 85 χλμ. (53 μίλια) από την κύρια πόλη της περιοχής, το Σριναγκάρ.

Η δολοφονία του Wani βύθισε την κοιλάδα σε εβδομάδες πένθους και οργισμένων διαδηλώσεων, με αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων ανθρώπων και την τύφλωση εκατοντάδων άλλων, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, μερικά από τα οποία ήταν μόλις 18 μηνών. Ή η 14χρονη Ίνσα Μουστάκ, το πρόσωπο της οποίας παραμορφώθηκε τόσο σοβαρά από τα σφαιρίδια που χρειάστηκαν εβδομάδες στους πλαστικούς χειρουργούς για να το επανασυνθέσουν.

Εκτιμάται ότι το 14 τοις εκατό των θυμάτων από σφαιρίδια στο Κασμίρ είναι παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών.

Η χρήση αεροβόλων όπλων από την Ινδία στο Κασμίρ έχει προκαλέσει ευρεία καταδίκη από οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και από τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία κατηγόρησαν την Ινδία για «σοβαρές παραβιάσεις» εις βάρος των παιδιών.

«Καλώ την κυβέρνηση να λάβει προληπτικά μέτρα για την προστασία των παιδιών, μεταξύ άλλων τερματίζοντας τη χρήση σφαιριδίων εναντίον παιδιών, διασφαλίζοντας ότι τα παιδιά δεν θα συνδέονται με κανέναν τρόπο με τις δυνάμεις ασφαλείας, καθώς και υιοθετώντας τη Διακήρυξη για Ασφαλή Σχολεία και τις Αρχές του Βανκούβερ», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες σε έκθεση του 2021.

Το 2016, όταν η χρήση όπλων με σφαιρίδια από τις ινδικές δυνάμεις βρισκόταν στο αποκορύφωμά της, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας προειδοποίησε ενάντια στην «αδιάκριτη» χρήση τους, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ και μόνο μετά από «προσεκτική εξέταση» εκ μέρους των αρχών.

Ωστόσο, η ινδική κυβέρνηση υπερασπίστηκε τη χρήση τους ως μη θανατηφόρα εναλλακτική λύση έναντι των σφαιρών.

Μια δεκαετία αργότερα, ωστόσο, ο Άσλαμ εξακολουθεί να νιώθει αφόρητο πόνο στα μάτια του «σε τέτοιο βαθμό που μερικές φορές εύχομαι να ήμουν νεκρός». Αδυνατώντας να εργαστεί, λέει ότι δυσκολεύεται να αποδεχτεί το γεγονός ότι ο γηραιός πατέρας του εξακολουθεί να εργάζεται ως ράφτης για να συντηρήσει την οικογένεια.

Σε απόσταση περίπου 40 χλμ. (25 μίλια) από το σπίτι του ζει ο Μασρούρ Χαλίντ*, ένας άλλος άνδρας που έχασε την όρασή του από σφαιρίδια το 2016.

από το fb