Η Ευρώπη βρίσκεται σε πολεμικό παροξυσμό. Η πρόσφατη ομιλία της φον ντερ Λάιεν στο Ευρωκοινοβούλιο για την «Κατάσταση της Ένωσης», αλλά και οι αντίστοιχες των ηγετών των χωρών-μελών της ΕΕ, κινήθηκε σε υψηλούς πολεμοκάπηλους τόνους. Είχε προηγηθεί η καταγγελία της πολωνικής κυβέρνησης πως παραβιάστηκε ο εναέριος χώρος της από ρωσικά drones. Μια καταγγελία που έμεινε στον αέρα, χωρίς στέρεες αποδείξεις, όπως και οι ανάλογες καταγγελίες για «ρωσικές παρεμβολές» στο αεροσκάφος που μετέφερε τη φον ντερ Λάιεν στη Βουλγαρία…

Η «Ευρώπη βρίσκεται σε μάχη», διατυμπανίζει το «Kόμμα του Πολέμου». Και αναδιαμορφώνει την παραπαίουσα ευρωπαϊκή οικονομία, μετατρέποντας εργοστάσια σε στρατιωτικές μονάδες παραγωγής, δίνοντάς της έτσι ανάσες ζωής. Οι στρατιωτικές δαπάνες απογειώνονται. Η πολεμική βιομηχανία αυξάνει συνεχώς τους ρυθμούς παραγωγής. Το μεγαλεπήβολο πολεμοκάπηλο σχέδιο ReArm Europe των 800 δισ. είναι σε εξέλιξη. Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν, για το ευρωπαϊκό στρατιωτικο-βιομηχανικό κεφάλαιο που βλέπει τα κέρδη του να εκτοξεύονται.

Παράλληλα, καταστρώνονται σχέδια έκτακτης ανάγκης! Φυλλάδια και οδηγίες για την περίπτωση κρίσης ή πολέμου ανανεώνονται και διανέμονται στους πολίτες. Κατάλογοι υπαρχόντων καταφυγίων καταρτίζονται και, παράλληλα, αναζητούνται και δημιουργούνται νέα καταφύγια. Εγκύκλιοι αποστέλλονται σε νοσοκομεία (στη Γαλλία) για να είναι έτοιμα να περιθάλψουν έως και 50.000! τραυματίες στρατιώτες. Η καταργημένη στρατιωτική θητεία επανέρχεται στη Γερμανία, ως εθελοντική προς το παρόν, ανοίγοντας το δρόμο για την υποχρεωτική στράτευση. Και τα πολεμικά γυμνάσια διαδέχονται το ένα το άλλο.
Και όλα αυτά κάτω από τις ιαχές μιας συστηματικής πολεμικής αντιρωσικής προπαγάνδας. Ο εχθρός είναι προ των πυλών, κραυγάζουν όλοι μαζί! Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες βομβαρδίζονται με μια υστερική φαιά προπαγάνδα, εκφοβίζονται, προετοιμάζονται για πόλεμο, επιχειρείται να μπουν στη λογική συνθηκών έκτακτης ανάγκης! Για να συναινέσουν, να αποδεχθούν θυσίες. Η «αμυντική θωράκιση» της Ευρώπης προέχει και το επιβάλλει…

To ευρωπαϊκό κεφάλαιο, μέσα στην κρίση που το ταλανίζει, βρίσκει νέα έκφραση και πεδίο δράσης στην πολεμική οικονομία. Ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός, αντιμέτωπος με διαλυτικά φαινόμενα και φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό του και καθώς διαπιστώνει πως η αμερικανική «προστατευτική» ομπρέλα αποσύρεται και η ευρωατλαντική κρίση διευρύνεται, καταφεύγει στη ρωσοφοβία και τη στρατιωτικοποίηση σαν ενοποιητικό στοιχείο και διέξοδο.
Από την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 και διαιωνίζεται με υφέσεις και εξάρσεις, μετά στην πανδημία, και τώρα με τον πόλεμο στην Ουκρανία, την ενεργειακή κρίση, την εκτίναξη της ακρίβειας και τον πολεμικό παροξυσμό, οι ευρωπαϊκοί λαοί πλήρωσαν, πληρώνουν και τώρα καλούνται να πληρώσουν ακόμη βαρύτερα το τίμημα. Ευρύτατα λαϊκά στρώματα φτωχοποιούνται, εξαθλιώνονται. Το όποιο κράτος πρόνοιας γκρεμίζεται για να χτιστεί το «κράτος του πολέμου». Η παιδεία, η υγεία, η στέγαση, οι συντάξεις δέχονται το ένα χτύπημα μετά το άλλο. Τα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες περιστέλλονται, καρατομούνται. Ο αυταρχισμός, η καταστολή, η στρατοκρατία επιστρατεύονται για όσους δεν πείθονται. Η χυδαία αντικομμουνιστική προπαγάνδα και ιστορική παραχάραξη με την αθλιότητα της εξίσωσης του φασιστικού τέρατος με τον κομμουνισμό πάει χέρι-χέρι με την ποικιλόμορφη απαγόρευση της καταγγελίας της ισραηλινής θηριωδίας και της αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό.

Σε αυτό το ζοφερό τοπίο, η λαϊκή οργή κυριαρχεί. Ένα κύμα πλατιάς λαϊκής αγανάκτησης και διαμαρτυρίας, μαζικών λαϊκών και εργατικών αγώνων αναπτύσσεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κινητοποιήσεις συμπαράστασης στην παλαιστινιακή Αντίσταση πραγματοποιούνται σε όλες τις χώρες. Ποτάμια διαδηλωτών αγκαλιάζουν το κίνημα «Μπλοκάρετε τα πάντα», σε ολόκληρη τη Γαλλία, παρά την άγρια καταστολή. Και προετοιμάζονται για πλατύτερη και δυναμικότερη συνέχεια. Εκεί βρίσκεται και η μοναδική ελπιδοφόρα προοπτική. Μόνο μεγάλοι λαϊκοί αγώνες μπορούν να βάλουν φραγμό στην αντιλαϊκή επέλαση και τους πολεμικούς σχεδιασμούς. Μόνο αυτοί μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες για ένα ειρηνικό, φωτεινό αύριο.

Φουρτούνα στο Αιγαίο

Στην Ελλάδα, οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για το ενδιαφέρον και την επίσημη προσφορά της Chevron για τέσσερα θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου, καθώς και για την επίσκεψη του υπουργού Εσωτερικών των ΗΠΑ, Μπέργκαμ, στην Ελλάδα, με περιεχόμενο την «εμβάθυνση της ενεργειακής συνεργασίας και ασφάλειας», περίσσεψαν. Για να ακολουθήσουν κρίσιμες εξελίξεις στο μέτωπο της χρόνιας ελληνοτουρκικής κρίσης και να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους.

Η Τουρκία, και ενώ πιθανολογείται συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν σε λίγες μέρες στη Νέα Υόρκη, ανακοίνωσε την έξοδο του ωκεανογραφικού σκάφους Πίρι Ρέις στο Αιγαίο, για έρευνες… Αμέσως μετά, στην Ελλάδα, διατάχθηκε αιφνιδιαστική ενεργοποίηση μεγάλης κλίμακας διακλαδικής άσκησης ετοιμότητας και των τριών Σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων σε όλη την ελληνική επικράτεια. Μια άσκηση-συναγερμός, υπό το καθεστώς της τουρκικής πρόκλησης, που όμως επιχειρήθηκε, επικοινωνιακά, να διαχωριστεί από αυτήν.

Η νέα έξοδος του Πίρι Ρέις αποτελεί μια στοχευμένη αιφνιδιαστική κίνηση της Τουρκίας, που επιδιώκει να καταγράψει τετελεσμένα στο πλαίσιο της βαθμιαίας υλοποίησης του επεκτατικού σχεδίου της «Γαλάζιας Πατρίδας» και να στείλει μηνύματα ισχύος σε πολλούς αποδέκτες, στην Ελλάδα, σε χώρες και περιφερειακές δυνάμεις της Ανατολικής Μεσογείου και στους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Η Τουρκία υπογραμμίζει πως ενεργεί κατά το δοκούν, καθορίζει τις εξελίξεις στην περιοχή και προϊδεάζει για επερχόμενη κλιμάκωση, ακυρώνοντας ευθέως τις μεγαλοστομίες της ελληνικής κυβέρνησης.
Για να επιβεβαιωθεί, για άλλη μια φορά, πως η περιβόητη Διακήρυξη των Αθηνών και τα υποτιθέμενα «ήρεμα νερά» δεν ήταν παρά ένα ακόμη βήμα της κυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκη στην πολιτική του κατευνασμού και του ενδοτισμού στην τουρκική επιθετικότητα, ένα ακόμη βήμα συμμόρφωσης σε αυτά που επιτάσσουν ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Στην παρούσα φάση, τα «ήρεμα νερά» αφήνουν τα προσχήματα και φουρτουνιάζουν. Αλλά η πολιτική της ελληνικής ολιγαρχίας, της κυβέρνησής της και όλου του αστικού πολιτικού συστήματος, παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις και ανώδυνες εκδοχές, παραμένει αναλλοίωτη. Οι πρόσφατοι πανηγυρισμοί όλων είναι ενδεικτικοί. Η ανακήρυξη της Chevron, μιας αμερικανικής πολυεθνικής, σε αυτόν που «κατοχυρώνει» τα ελληνικά συμφέροντα και αποτελεί «ασπίδα προστασίας» για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας αποτελεί ένα ακόμη κατάπτυστο δείγμα και στίγμα της πολιτικής της υποτέλειας.
Η πραγματικότητα όμως βοά πως ο ρόλος της Ελλάδας υποβαθμίζεται. Το ένα φιάσκο ακολουθεί το άλλο. Τα κυβερνητικά παραμύθια που προβάλλουν την εικόνα ενός ενεργού διεθνούς ρόλου και ενός έντονου διπλωματικού αποτυπώματος της χώρας και οι θριαμβολογίες περί «γεωστρατηγικής αναβάθμισής» της είναι ένας ευτελής επικοινωνιακός χειρισμός που επιχειρεί να συγκαλύψει την πραγματική, θλιβερή κατάσταση και να σπείρει αυταπάτες και εφησυχασμό στον ελληνικό λαό.

Αντίθετα, η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά ακόμη περισσότερο στην τρέχουσα συγκυρία, θεωρούμενη ένας «πολύ χρήσιμος και σημαντικός εταίρος» και για τις ΗΠΑ και για την Ευρώπη, με κρίσιμο και ενεργητικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή.
Και προκύπτει το ερώτημα μήπως με όλες αυτές τις εξελίξεις, αντί για διασφάλιση κυριαρχικών δικαιωμάτων, αρχίζει να ξετυλίγεται ένα ευρύτερο σχέδιο που περιλαμβάνει τη μεγάλη «διευθέτηση» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με τις τουρκικές και αμερικανονατοϊκές επιδιώξεις και συμφέροντα.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος