Οικογένειες Παλαιστινίων κρατουμένων αντιμετωπίζουν το νόμο εκτελέσεων του Ισραήλ

Σ’ ένα κρεσέντο βαρβαρότητας, η ισραηλινή Κνεσέτ (Βουλή) ψήφισε στις 30 Μάρτη νόμο για την εκτέλεση Παλαιστινίων κρατουμένων που έχουν καταδικαστεί για «δολοφoνικές επιθέσεις κατά Ισραηλινών στόχων», δι’ απαγχονισμού, με την ισραηλινή ακροδεξιά να επιδίδεται σ’ έξαλλους πανηγυρισμούς.
Ο φρικώδης νόμος, που εγκρίθηκε με 62 ψήφους υπέρ και 48 κατά, στοχοποιεί επί της ουσίας όλους τους Παλαιστίνιους κρατούμενους. 

Τι προβλέπει ο νόμος:

• Επιβάλλεται θάνατος δι’ απαγχονισμού για Παλαιστίνιους που καταδικάζονται για τη δολοφονία Ισραηλινών με πράξεις οι οποίες χαρακτηρίζονται ως «τρομοκρατία».
• Δεν υπάρχει δυνατότητα απονομής χάριτος.
• Δεν απαιτείται ομόφωνη από­φαση των δικαστών (αρκεί μια σχε­τική πλειοψηφία).
• Η εκτέλεση θα πραγματοποιείται εντός 90 ημερών από την έκδοση της ποινής.

Πάνω από 9.300 Παλαιστίνιοι κρατούνται σήμερα σε ισραηλινές φυλακές, ανάμεσά τους 350 παιδιά και 73 γυναίκες. Εκατοντάδες θα μπορούσαν πλέον να βρεθούν αντιμέτωποι με εκτέλεση.
Μια ισραηλινή μη κυβερνητική οργάνωση για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανακοίνωσε σχεδόν αμέσως ότι προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ, λίγα λεπτά μετά την ψήφισή του από την Κνεσέτ, αμφισβητώντας την εγκυρότητα του νόμου. 
Αυτός ο νόμος είναι «αντισυνταγματικός, κάνει ντε φάκτο διακρίσεις και, για τους Παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης, υιοθετήθηκε χωρίς νομική βάση» αναφέρει η Ένωση για τα πολιτικά δικαιώματα στο Ισραήλ (ACRI) στην ανακοίνωσή της. 
Στο Ισραήλ, η θανατική ποινή για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας καταργήθηκε το 1954. Ο μοναδικός άνθρωπος που έχει εκτελεστεί ποτέ στη χώρα έπειτα από πολιτική δίκη ήταν ο Άντολφ Άιχμαν, αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος, το 1962. 
Τα στρατοδικεία διατηρούν την επιλογή να επιβάλουν τη θανατική ποινή στους κατηγορούμενους• δεν το έχουν κάνει ως τώρα.

«Όλα μου τα λόγια στάθηκαν ανήμπορα»: Οικογένειες Παλαιστινίων κρατουμένων αντιμετωπίζουν τον νόμο εκτέλεσης του Ισραήλ

 [από άρθρο της εφημερίδας Παλαιστινιακά Χρονικά] 

της Φάιχα Σάλας – Ραμάλα

Το Ισραήλ καταπατά όλους τους ανθρωπιστικούς νόμους, μας είπε η Ίχλας, με το πρόσχημα της εθνικής του ασφάλειας, προκαλώντας τον θάνατο χιλιάδων αθώων.
Η Ίχλας προσπαθεί να κρύψει τα δάκρυά της καθώς κυλούν εν μέ­σω χορών και πανηγυρισμών μελών της ισραηλινής Κνεσέτ, μετά την ψήφιση του νόμου που επιτρέπει την εκτέλεση Παλαιστινίων κρατουμένων.

Η Ίχλας περιμένει τον σύζυγό της, Αμπάς αλ-Σαγιέντ, ο οποίος κρατείται σε ισραηλινή φυλακή, να επιστρέψει στο σπίτι τους εδώ και 24 χρόνια. Δυσκολεύεται να πιστέψει πως θα μπορούσε να τον χάσει ανά πάσα στιγμή, ως αποτέλεσμα της απόφασης του Ισραήλ, η οποία έχει συγκλονίσει τα σπίτια των Παλαιστινίων κρατουμένων και τις καρδιές των οικογενειών τους που περιμένουν με αγωνία την επιστροφή τους.

Ο Αλ-Σαγιέντ, από την πόλη Τουλκαρέμ, συνελήφθη το 2002 και καταδικάστηκε σε 35 φορές ισόβια κάθειρξη συν 100 χρόνια επιπλέον. Θεωρείται ένας από τους εξέχοντες ηγέτες μεταξύ των Παλαιστινίων κρατουμένων, τους οποίους το Ισραήλ έχει αρνηθεί να απελευθερώσει σε οποιαδήποτε από τις προηγούμενες συμφωνίες ανταλλαγής κρατουμένων με το Παλαιστινιακό κίνημα Αντίστασης Χαμάς.

Ο αμφιλεγόμενος νόμος ψηφίστηκε την Τρίτη μετά από αρκετές αναγνώσεις, με τους Παλαιστίνιους παρατηρητές να λένε ότι η κίνηση είχε ως στόχο να παράσχει ένα νομικό υπόστρωμα, επιτρέποντας στο Ισραήλ να εκτρέψει τις διεθνείς επικρίσεις. 

Ο νόμος ορίζει ότι η εκτέλεση των «ελίτ» κρατουμένων από τη Λωρίδα της Γάζας θα ξεκινήσει 90 ημέρες μετά την ψήφισή του, με απαγχονισμό, χωρίς δυνατότητα έφεσης. 
Οι οικογένειες των Παλαιστινίων κρατουμένων πιστεύουν ότι το Ισραήλ θα εφαρμόσει αναδρομικά τον νόμο και στους υπόλοιπους κρατούμενους, ισχυριζόμενο ότι συμμετείχαν σε δολοφονίες Ισραηλινών, κάτι που θα σήμαινε την εκτέλεση εκατοντάδων απ’ αυτούς.

«Σαν ζώα»

Όλα αυτά τα χρόνια, η Ίχλας έζησε με την ελπίδα της απελευθέρωσης του συζύγου της. Μεγάλωσε τα δύο παιδιά της, τον Αμπντούλα και τον Μαουάντα, μ’ αυτήν την ελπίδα, μέχρι που μεγάλωσαν, παντρεύτηκαν και απέ­κτησαν τα δικά τους παιδιά, εξακολουθώντας να περιμένουν την επιστροφή του πατέρα τους

Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε μαζί της αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, αλλά η Ίχλας δεν απάντησε. Επικοινώνησε μαζί μας ώρες αργότερα.

«Όταν επιβεβαιώθηκε η απόφαση, όλα τα λόγια μου στάθηκαν ανήμπορα. Ήμουν παγιδευμένη μέσα μου και το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να σωπάσω, να κλάψω και να θρηνήσω για τους κρατούμενους», κατέθεσε στην εφημερίδα Παλαιστινιακά Χρο­νικά, εξηγώντας γιατί δεν μπό­­ρεσε ν’ απαντήσει στις κλήσεις.

Η Ίχλας πιστεύει ότι ο νόμος είναι μια παρωδία στο εσωτερικό της Κνεσέτ, σχεδιασμένος για να προστατέψει την εικόνα του Ισραήλ ενώπιον του κόσμου, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι ψηφίστηκε ομόφωνα, παρά το γεγονός ότι είναι ένας «άδικος νόμος από ένα άδικο κράτος», όπως το έθεσε.

Η χρονική στιγμή της ψήφισης του νόμου προκάλεσε σοκ σε ορισμένες οικογένειες που δεν είχαν καμιά πληροφορία για τα αγαπημένα τους πρόσωπα επί δυόμισι χρόνια, καθώς το Ισραήλ εμπόδιζε τις επισκέψεις. Οι κατοχικές αρχές έχουν επίσης απαγορεύσει σε δικηγόρους να βλέπουν κρατούμενους από την αρχή του πολέμου εναντίον του Ιράν.

Επιμέλεια: Θέμις Αμάλλου

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος