Η Wall Street Journal (WSJ) σε πρόσφατο άρθρο της ανέδειξε τη Βόρεια Κορέα ως την πιο απρόσμενη οικονομική έκπληξη. Στο άρθρο της σημειώνεται ότι παρά τις αυστηρές διεθνείς κυρώσεις, η οικονομία της Βόρειας Κορέας καταγράφει τη μεγαλύτερη ανάπτυξη των τελευταίων 15 ετών. Το άρθρο αναπαράχθηκε από μεγάλα ελληνικά μέσα ενημέρωσης με χαρακτηριστικούς τίτλους, όπως «Βόρεια Κορέα: Η πιο απρόσμενη ιστορία οικονομικής επιτυχίας στον κόσμο», «Πώς η Βόρεια Κορέα μετέτρεψε τον παγκόσμιο χλευασμό στην πιο απροσδόκητη ιστορία οικονομικής επιτυχίας στον κόσμο».

Η αμερικανική εφημερίδα διαπιστώνει ότι υπό την ηγεσία του Κιμ Γιονγκ Ουν η Βόρεια Κορέα μετατρέπεται σταδιακά από μια απομονωμένη, φτωχή χώρα-παρίας σε μια αναπάντεχη ιστορία οικονομικής και ψηφιακής ανάπτυξης. Υπάρχουν αναφορές για μια Πιονγιάνγκ αγνώριστη. Τα εστιατόρια σερβίρουν πίτσα σε ξυλόφουρνο, οι πληρωμές γίνονται με κωδικούς QR, κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα κυκλοφορούν στους δρόμους, ενώ λειτουργούν καταστήματα κατοικίδιων, ίντερνετ καφέ και αντιπροσωπείες της BMW. Ταυτόχρονα, βρίσκεται σε εξέλιξη μια πανεθνική κατασκευαστική έκρηξη. Πέρυσι, η Βόρεια Κορέα ανέγειρε δέκα χιλιάδες νέες κατοικίες στην πρωτεύουσα, αριθμός μεγαλύτερος από τις κατασκευές στο Λος Άντζελες ή το Σικάγο. Όλα τα απαξιωτικά χαρακτηριστικά της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας που αποδίδονται στη Βόρεια Κορέα απαλείφονται σε λίγες γραμμές.

Σύμφωνα με τη WSJ οι αιτίες αυτής της απροσδόκητης ανάκαμψης εντοπίζονται μετά την αποστολή χιλιάδων βορειοκορεατών στρατιωτών στη Ρωσία στο μέτωπο της Ουκρανίας παράλληλα με τις μαζικές πωλήσεις όπλων προς τη Ρωσία αλλά και στην ενισχυμένη εμπορική στήριξη από την Κίνα. Ωστόσο, ξεφεύγει και η διαπίστωση ότι ο Κιμ Γιονγκ Ουν επικεντρώνεται στην οικοδόμηση μιας αυτάρκους οικονομίας. Επιπλέον, το άρθρο συμπεραίνει ότι αυτή η πρόοδος ψαλιδίζει τις ελπίδες των ΗΠΑ για διπλωματική συμφωνία με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων.

Το άρθρο γράφεται σε μια περίοδο μεγάλων ανατροπών και παγκόσμιων ανακατατάξεων. Η WSJ, υποστηρίζοντας τη γραμμή των δημοκρατικών και αντιπολιτευόμενη τον Τραμπ, προβάλλει την ιδέα ότι η πολιτική της περιόδου Ομπάμα ήταν πιο αποτελεσματική για τον πυρηνικό αφοπλισμό της Πιονγιάνγκ από την πολιτική πυγμής και πολεμικών συγκρούσεων του Τραμπ. Ωστόσο, στο φόντο του άρθρου της βρίσκονται τα αμερικανικά αδιέξοδα τόσο στη Μέση, όσο και στην Άπω Ανατολή.

Αξίζει να θυμίσουμε τις εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας. Στις 6 Γενάρη 2016 η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας (ΛΔΚ) ανακοίνωσε την επιτυχημένη δοκιμή της βόμβας υδρογόνου, σαν μέτρο αυτοάμυνας έναντι της απειλής ενός «αιφνιδιαστικού πλήγματος» των ΗΠΑ. Ένα μήνα αργότερα η ΛΔΚ εκτόξευσε με επιτυχία δικό της δορυφόρο.
Τότε, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της στην περιοχή, Νότια Κορέα και Ιαπωνία, επιδίδονταν σε τεράστιας έκτασης στρατιωτικές ασκήσεις, κινητοποιώντας δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες στρατιωτών και δοκίμαζαν τα οπλικά τους συστήματα σε στεριά, θάλασσα και αέρα στρέφοντάς τα απειλητικά προς τη ΛΔΚ.

Στις συνθήκες εκείνες Μόσχα και Πεκίνο προσπαθούσαν να «νουθετήσουν» την Πιονγιάνγκ να συμμορφωθεί προς τις ιμπεριαλιστικές υποδείξεις. Να μη δίνει (η ΛΔΚ) προσχήματα στην αμερικανική επιθετικότητα και πρόβαλαν την ιδέα ότι αυτές (Κίνα και Ρωσία) θα εξασφάλιζαν την εδαφική ακεραιότητα και εθνική ανεξαρτησία της Λ.Δ. Κορέας.

Την παραπάνω εκτόξευση δορυφόρου καταδίκασε το Πεκίνο, υποστηρίζοντας ότι το δικαίωμα της Πιονγιάνγκ «σε μια ειρηνική χρήση του διαστήματος… περιορίζεται από τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ». Επίσης, ο τότε Κινέζος υπουργός Εξωτερικών ανέφερε ότι υποστηρίζει «την υιοθέτηση μιας νέας απόφασης (από τον ΟΗΕ), ώστε η Βόρεια Κορέα να πληρώσει το απαραίτητο τίμημα και να δείξουμε πως η συμπεριφορά της έχει συνέπειες».

Λίγους μήνες αργότερα (Αύγουστος 2016) όταν η Πιονγιάνγκ προχώρησε, για πρώτη φορά, σε εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου από υποβρύχιο και σε νέα δοκιμή πυρηνικής βόμβας, ικανής να τοποθετηθεί σε βαλλιστικό πύραυλο, ξεσήκωσε πάλι τις αντιδράσεις όλων των πυρηνικών δυνάμεων, που θέλουν να μονοπωλούν την απειλή της πυρηνικής τρομοκρατίας, σε βάρος των υπόλοιπων χωρών, πρώτα-πρώτα των ΗΠΑ.

Εκ μέρους της Ρωσίας, ο ΥΠΕΞ Λαβρόφ, αναφέρθηκε σε αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ για τις οποίες συνέβαλαν Μόσχα και Πεκίνο, που απαγορεύουν στη ΛΔ Κορέας να προχωρά σε πυρηνικές δοκιμές και δήλωσε ότι αυτές πρέπει να γίνονται σεβαστές και «πρέπει να στείλουμε αυτό το μήνυμα πολύ έντονα». Πιο ανήσυχη η Κίνα, στηρίζοντας τη διαδικασία των εξαμερών συνομιλιών για την αποπυρηνικοποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου, συνέστησε αυτοσυγκράτηση προς όλες τις πλευρές καθώς η δοκιμή πραγματοποιήθηκε «αγνοώντας τις διεθνείς αποφάσεις» και κάλεσε τη ΛΔ Κορέας να σταματήσει κάθε συμπεριφορά που «επιδεινώνει την κατάσταση». Στα πλαίσια αυτά το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ έσπευσε να εγκρίνει ομόφωνο ψήφισμα καταδίκης της Λ.Δ. Κορέας.

Καθώς η προσοχή των ΗΠΑ είναι επικεντρωμένη στην Κίνα, οι αμερικανικές απειλές σε βάρος της Β. Κορέας παραμένουν αμείωτες.

Επαναλαμβάνονται οι πιέσεις για επανέναρξη συνομιλιών σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Πιονγιάνγκ, με έναυσμα μια νέα συνάντηση κορυφής Τραμπ-Κιμ στα πρότυπα των συναντήσεων (2019) της πρώτης θητείας Τραμπ (του πρώτου εν ενεργεία Αμερικανού προέδρου που έκανε κάτι τέτοιο). Θυμίζουμε ότι και τότε ο Κιμ δήλωνε δημόσια ότι απαραίτητος όρος για συνέχιση των συνομιλιών κορυφής είναι η Ουάσιγκτον να σταματήσει να ζητάει από τη Βόρεια Κορέα να εγκαταλείψει το πυρηνικό της πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντας παράλογη την εμμονή των ΗΠΑ για αποπυρηνικοποίηση.

Την περασμένη εβδομάδα η Πιονγιάνγκ καταδίκασε την απόφαση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να εγκρίνει την πώληση προηγμένων πυραύλων αέρος-αέρος και στρατιωτικού εξοπλισμού στη Νότια Κορέα αξίας 25 δισ. δολαρίων. Διευρύνοντας μάλιστα την περιοχή της αμερικανικής απειλής ο επικεφαλής του γραφείου εξωτερικής πολιτικής του Υπουργείου Εξωτερικών της ΛΔΚ επισήμανε: «Η μαζική προμήθεια όπλων από τις ΗΠΑ στη Δημοκρατία της Κορέας, την Ιαπωνία και την Ταϊβάν είναι η βασική αιτία της επιδείνωσης της στρατιωτικής έντασης στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένης της Κορεατικής χερσονήσου και του Πορθμού της Ταϊβάν, και το εύρος της επεκτείνεται παγκοσμίως, προβλέποντας την ασταθή προοπτική της παγκόσμιας ειρήνης». Επίσης, την επόμενη μέρα (14/6) το Υπουργείο Εξωτερικών της ΛΔΚ καταδίκασε τις μεθοδεύσεις των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας για συλλογική πυρηνική αντιπαράθεση. Υπογράμμισε ότι «Η παράλογη κατηγορία των ΗΠΑ και των υποτελών τους δυνάμεων εναντίον της ΛΔΚ, καθώς και η συνεργασία τους με σκοπό να παρουσιάσουν μια πυρηνική απειλή εναντίον της, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να επηρεάσουν την αμετάκλητη θέση της ΛΔΚ ως πυρηνικής δύναμης».

Οι υπενθυμίσεις αυτές επιβεβαιώνουν τη ραγδαία ανατροπή των συσχετισμών δυνάμεων που έχει συντελεστεί την τελευταία δεκαετία στο τρίγωνο ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα. Διότι με την εξασθένιση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού αυτή την περίοδο τόσο η Κίνα, όσο και η Ρωσία φαίνεται πως αγνοούν τις εξοντωτικές οικονομικές κυρώσεις της Δύσης σε βάρος της Βόρειας Κορέας αλλά και του Ιράν και οι οικονομικές σχέσεις που αναπτύσσουν προσφέρουν βαθιές ανάσες στην Πιονγιάνγκ. Επίσης, αναδεικνύουν στρατηγικό συμπέρασμα ότι η ανεξάρτητη πορεία μιας χώρας, στηριγμένης στις δικές της δυνάμεις, ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστική επιβουλή, μπορεί να φέρει καρπούς προς όφελος των εθνικολαϊκών συμφερόντων.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος