γράφει ο Χρήστος Δάμαλος

Λίγες μόλις ώρες πριν γραφτούν τούτες οι γραμμές ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ (Ντακ) Τράμπ έχοντας βομβαρδίσει γέφυρα στο Ιράν, έχοντας δηλαδή διαπράξει έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, την ισχύ του οποίου δήλωσε πως δεν αναγνωρίζει, εγκάλεσε τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ για την απροθυμία τους να εμπλακούν στον Αμερικανο-Ισραηλινό πόλεμο εναντίον του Ιράν και τους προειδοποίησε εν ολίγοις πως σκέφτεται να αποσύρει τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ και να τους αφήσει μόνους, Ευρωπαίους, κι έρημους… Έτσι επισκίασε τα 77α γενέθλια του ειρηνοποιού αυτού -σύμφωνα με τις διακηρυκτικές του αρχές- οργανισμού, μιας και το ΝΑΤΟ «γεννήθηκε» την 4η Απριλίου του 1949. Κι αν σήμερα, μετά από οκτώ δεκαετίες αιματοβαμμένης δράσης του ΝΑΤΟ, έχουμε διαμορφώσει μια καλύτερη εικόνα για το σύμφωνο και τους σκοπούς του, ας δούμε πώς το περιέγραφε εγχειρίδιο που συντάχθηκε το 1957, οκτώ χρόνια μετά την ίδρυσή του. Το εγχειρίδιο αυτό επιμελήθηκε ο FREDERIC MEGRET, «διακεκριμένος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο McGill του Καναδά, γνωστός για το έργο του στα ανθρώπινα δικαιώματα και το δίκαιο του πολέμου», σύμφωνα με τον παγκόσμιο παντογνώστη, την ΑΙ… Το αξιοσημείωτο είναι πως βρέθηκε σε σχολική βιβλιοθήκη, αν και είναι άγνωστο το αν χρησιμοποιούνταν στο πλαίσιο κάποιου μαθήματος, ή αν διανεμόταν στους μαθητές, μιας και είναι και εικονογραφημένο με έγχρωμες εικόνες, κατάλληλο για διάβασμα από εφήβους.

Ξεκινώντας λοιπόν το εισαγωγικό του σημείωμα το εγχειρίδιο μάς προτρέπει «…να εκτιμήσομε ως πολίτης έθνους ελευθέρου και βεβαίως ως πνεύμα ανεξάρτητον, που πιστεύομε εις τον πολιτισμόν των πατέρων μας, που προσηλωνόμαστε εις την αγωγήν και εις αυτόν τον τρόπον ζωής […] το έργο που ο ΝΑΤΟ νομίζει πως έκαμε από επταετίας δια την Ατλαντικήν αυτήν Κοινότητα».

Από τις πρώτες σελίδες είναι σαφές ότι ο κόσμος είναι διαιρεμένος σε «ελεύθερον» (μπλε) και «κομμουνιστικόν» (κόκκινο), και μάλιστα με φταίξιμο των κομμουνιστών οι οποίοι «… από σκοπού των, είτε θεωρούν τον πόλεμον αναπόφευκτον, είτε εξαγγέλλουν δυνατήν την συνύπαρξιν, προεξοφλώντας κατά βάθος την κατάρρευσιν του ελευθέρου κόσμου».

Εξ άλλου όπως σημειώνει παρακάτω ο κύριος καθηγητής, «…εις όλα τα θέρετρα των επιχειρήσεων οι Δυτικοί αφήνουν το υλικό να σκουριάση εκεί όπου ευρέθη την ημέρα της Νίκης. Εις τας αποθήκας και τας βάσεις καταστρέφουν ευχαρίστως σωρούς υλικού, κυρίως δε αεροπλάνα». Σε αντιδιαστολή, οι μπαμπέσηδες οι Σοβιετικοί τι κάνουν; «…διατηρούν με 20.000 αεροπλάνα την αεροπορίαν των εις επίπεδον εποχής πολέμου». Άρα μονόδρομος η ανάπτυξη μιας συμμαχίας για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου που απειλεί τον ¨Ελεύθερον κόσμον¨ με τα αεροπλάνα!

Στη συνέχεια οι μαθητές και οι μαθήτριες ενημερώνονται πως «…ενώ ο πόλεμος ετελείωσε το 1945, εις την Ελλάδαν το 1946 ο συμμοριτοπόλεμος, γίνεται πόλεμος πραγματικός λόγω του ότι οι αντάρται έχουν πλήρη υποστήριξιν των γειτονικών κομμουνιστικών χωρών. Ο Ελληνικός λαός αντιτίθεται εις την ύπουλον και άδικον προσπάθειαν υποδουλώσεώς του». Εξάλλου τα ίδια κάνουν οι Κομμουνιστές παγκοσμίως: «…η ίδια τεχνική και εις την Κορέαν, όπου οι Βορεο-Κορεάται, εξοπλισμένοι από τους Σοβιετικούς και, αργότερον, Κινεζικαί δυνάμεις ωπλισμέναι με ρωσσικόν υλικόν αποπειρώνται να καταπνίξουν τη Νότιον Κορέαν». Κάτι σαν και τώρα δηλαδή, που οι Ρώσοι προσπαθούν να ρίξουν τη μόνη αυτοδύναμη κυβέρνηση στην Ευρώπη, με όχημα τη Ρουμάνα εισαγγελέα και εργαλείο τα σκάνδαλα… Γιατί μη νομίζετε πως οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί, ή ακόμη και ο ΟΗΕ, τα λέει πάντα καλά. Μερικές φορές μπαίνει ο διάολος μέσα του και βγάζει αποφάσεις ενάντια στην Παγκόσμια Ειρήνη και το Δίκαιο, αφού σύμφωνα με τον καθηγητή FREDERIC MEGRET: «…η πολιτική οργάνωσης της Ειρήνης σαμποτάρεται εις το Συμβούλιον Ασφαλείας του ΟΗΕ με τη συνεχή κατάχρησιν του βέτο, που δεν αποβλέπει παρά εις τη συνεχή παράλυσιν των δράσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας». Σας θυμίζει κάτι;

Έτσι, όλα οδηγούν μοιραία στη σύσταση του ΝΑΤΟ, όπου: «…12 ελεύθερα Έθνη υπογράφουν μιαν συνθήκην, ήτις οργανώνει και προσδίδει βάρος και ισχύν εις την πολιτικήν ταύτην της στιβαρότητος». Με λίγα λόγια έχουμε ισχύ και δε χρειαζόμαστε κανέναν ΟΗΕ να βγάζει αποφάσεις, καθαρίζουμε μόνοι μας! Αυτό έγινε μόλις μια δεκαετία μετά την ίδρυση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ! Πόσο μοιάζει με τη θεωρία «του δικαίου της ισχύος» που ακούμε τελευταία!

Αφού το εγχειρίδιο καταναλώσει αρκετό χαρτί για να μας ενημερώσει για τη νεότερη Ιστορία και το ρόλο της Αμερικής σε αυτήν, με μια «ιδιαίτερη» οπτική είναι η αλήθεια, καθώς και την πορεία ένταξης χωρών στο ΝΑΤΟ, αφιερώνει ένα κεφάλαιο για να περιγράψει τους σκοπούς της ίδρυσης της συμμαχίας υπό τον γενικό τίτλο «ΔΙΑ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙ ΜΙΑ ΓΟΝΙΜΟΣ ΕΙΡΗΝΗ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΧΥΝ». Μαθαίνουμε λοιπόν πως οι σκοποί ίδρυσης είναι οι ακόλουθοι: «Η ΕΙΡΗΝΗ: η ειρηνική συνύπαρξις μεταξύ όλων των Κρατών και υπό οιασδήποτε μορφάς κυβερνήσεων οι λαοί ήθελον ελευθέρως εκλέξει. Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: εκτός της προστασίας της ελευθερίας των λαών και της κοινής κληρονομιάς των, η ενίσχυση της πίστεως εις την ελευθερίαν και το σεβασμόν του ατόμου, επί των οποίων εστηρίχθη η Ατλαντική Κοινότης. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ: η εξασφάλισης των καταλλήλων όρων προς παγίωσιν εντός της Ατλαντικής κοινότητος σταθερότητος και ευημερίας προκυπτούσης εκ της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου, ούτως ώστε η Κοινότης αυτή να καταστεί υπόδειγμα δι’ όλον τον κόσμον. Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ: η ενότης όλων των καλής και σταθεράς θελήσεως ανθρώπων, ίνα η συλλογική άμυνα αποβεί στερεά και αισθητή πραγματικότης. Πραγματικότης, ήτις ήθελε κάμει να διστάσει και να οπισθοχωρήση παν έθνος ή κόμμα, σχεδιάζον τον πόλεμον ως λύσιν των προβλημάτων του».

Και πως θα επιτευχθούν αυτοί οι θεάρεστοι σκοποί ώστε να ευημερήσουν όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι;

ΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Να διακανονίζουν δι’ ειρηνικών μέσων πάσαν διεθνή διαφοράν εις την οποίαν θα ηδύνατο να εμπλακούν και να αποφεύγουν να προσφεύγουν εις την απειλήν ή την χρήσιν βίας που είναι εντελώς ασυμβίβαστοι προς τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών. (άρθρον 1)

Να αναπτύσσουν τας μεταξύ των Εθνών ειρηνικάς και φιλικάς σχέσεις, να ενισχύουν τους παρ αυτοίς ελεύθερους θεσμούς, να αναπτύσσουν τους όρους οίτινες απαιτούνται δια την εξασφάλισιν σταθερότητος και ευημερίας (άρθρον 2).

Να εξαλειφθή πάσα αντίθεσις εις την οικονομικήν πολιτικήν των και να ενθαρρυνθή η επ’ αυτής συνεργασία. (άρθρον 2).

Πάσα ένοπλος επίθεσις κατά ενός ή περισσοτέρων κρατών ήτις ήθελεν επέλθει εις την ζώνην την περιλαμβανομένην εις το Σύμφωνον, ήθελε θεωρηθή ως επίθεσις εναντίον όλων (άρθρον 5).

Αφού στο κεφάλαιο 3 το εγχειρίδιο περιγράψει τον τρόπο λειτουργίας του ΝΑΤΟ, τον τρόπο στρατιωτικής και πολιτικής συνεργασίας, της Σχολής Άμυνας, καταλήγει στο 4ο και τελευταίο κεφάλαιο, όπου περιγράφει εκτενώς τα επιτεύγματα του ΝΑΤΟ, συνοδεύοντας την περιγραφή αυτή με εικόνες αγροτικής παραγωγής, τεχνολογικής ανάπτυξης και καθημερινής ηρεμίας. Επιγραμματικά, τα επιτεύγματα είναι, η ανάκτηση της εμπιστοσύνης του «ελεύθερου κόσμου» στην ιδέα πως «η επίθεση δεν αποφέρει κέρδος», η οικονομική πρόοδος μέσω της κατανομής σε όλους των αμυντικών δαπανών και η διαπραγματευτική δυνατότητα μέσω της στρατιωτικής ισχύος.

Αντί επιλόγου

Σήμερα, μετά από οκτώ δεκαετίες από την ίδρυση του ΝΑΤΟ και από αρκετές δεκάδες ωμές επεμβάσεις του σε κυρίαρχα κράτη, που όμως έπρεπε να γίνουν «ελεύθερα», επεμβάσεις που έχουν στοιχίσει ποταμούς αίματος, ξέρουμε τι είναι το ΝΑΤΟ και ποιο ρόλο παίζει. Ακόμη και σε αυτούς που καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν, σπεύδει ο «πλανητάρχης» και διαχρονικά γενικός κουμανταδόρος του ΝΑΤΟ να εξηγήσει, πως «δεν αναγνωρίζει διεθνές δίκαιο, παρά μόνον την προσωπική του ηθική». Δεν είναι κάτι καινοφανές βέβαια αυτό, αφού το ΝΑΤΟ ήταν πάντα το εργαλείο για την επίτευξη των στόχων των ιμπερια-ληστών αυτού του κόσμου σε βάρος των λαών, μια μηχανή του κιμά, που ισοπέδωνε χωρίς ενδοιασμούς ζωές, χώρες, πολιτισμούς εάν δεν ήταν αρκετά «ελεύθεροι».

Κι αν τότε, αυτά που περιγράφει το εγχειρίδιο του Πανεπιστημιακού καθηγητή με τις τόσες περγαμηνές, φαίνονταν πιστευτά σε κάποιους επειδή δεν είχαν την ιστορική γνώση ή το θεωρητικό υπόβαθρο να τα αμφισβητήσουν, σήμερα δεν έχουμε καμία δικαιολογία για να πιστέψουμε αυτά που ακούμε από σύγχρονους περγαμηνοφόρους Πανεπιστημιακούς, που μας λένε τα ίδια και χειρότερα για το ρόλο του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών κέντρων, που κάνουν κάθε μέρα τη ζωή μας να έρχεται όλο και πιο κοντά στην κόλαση του πολέμου! Μέχρι ένας Νατοϊκός «πατριώτης» (patriot) να μας «ελευθερώσει» μια και καλή…

πηγή: αντιτετράδια της εκπαίδευσης, τ. 142