Η συνάντηση Τραμπ-Πούτιν στην Αλάσκα οργανώθηκε με όλες τις λεπτομέρειες μιας τεράστιας παγκόσμιας παράστασης που υπόβαλε την εντύπωση πως δήθεν κάτι σημαντικό αναμενόταν από αυτήν για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η συνάντηση, ωστόσο, έληξε μετά από μια τρίωρη συζήτηση των ηγετών των ΗΠΑ και της Ρωσίας, χωρίς να φέρει κανένα νέο, πολύ περισσότερο συμφωνία, για την ειρήνευση.

Από τη συζήτηση αποκλείστηκαν οι υπόλοιποι άμεσα εμπλεκόμενοι στον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Ζελένσκι και τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη, οι οποίοι εκδήλωσαν τη δυσαρέσκειά τους και τις μειωτικές εκτιμήσεις τους για τη συνάντηση Τραμπ-Πούτιν.

Οι δηλώσεις που επακολούθησαν, με την αμερικάνικη πλευρά να αποτιμά την συνάντηση ως «παραγωγική» και τη ρωσική πλευρά να τη χαρακτηρίζει ως «θετική», ήλθαν να επιβεβαιώσουν πως η διαπραγμάτευση μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας για το διαμοιρασμό των ιματίων της Ουκρανίας έχει συνέχεια και, ήδη, προτάθηκε από τον Πούτιν το επόμενο βήμα της να γίνει στη Μόσχα. Μια συνέχεια που κρατά ανοικτό το μέτωπο του πολέμου και βλέπει τη διευθέτηση του Ουκρανικού, πρωταρχικά, ως υπόθεση αμερικανορωσικής συμφωνίας και υπό αυτή την αίρεση αντιμετωπίζει και τη συμμετοχή του Ζελένσκι και των δυτικοευρωπαίων στις παραπέρα συζητήσεις για το Ουκρανικό.

Προφανώς ΗΠΑ και Ρωσία εντάσσουν τη διαπραγμάτευση για το Ουκρανικό σε μια συνολική συζήτηση επαναδιευθέτησης των αμερικανορωσικών σχέσεων, όπως διαφάνηκε και από τις τις δηλώσεις Τραμπ και Πούτιν μετά τη συνάντησή τους στην Αλάσκα, που έκαναν αναφορές και σε άλλα θέματα που άπτονται των αμερικανορωσικών σχέσεων.

Η Ρωσία, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα που έχει αποκτήσει τώρα στο πολεμικό πεδίο, ευνοείται από μια παράταση των διαπραγματεύσεων και θέλει να καθυστερήσει τον τερματισμό του πολέμου για να φέρει σε πιο δύσκολη θέση την Ουκρανία. Γι’ αυτό και ο Πούτιν επέμεινε και στην Αλάσκα στη θέση πως θα κάνει συμφωνία για ειρήνη μόνο αν «εξαλειφθούν τα αίτια της σύγκρουσης που είναι προϋπόθεση για μακροχρόνια επίλυση της κρίσης», προειδοποιώντας όσους στηρίζουν το Κίεβο «να μην εγείρουν εμπόδια και να μην επιχειρήσουν να υπονομεύσουν την πρόοδο μέσω προκλήσεων ή μηχανορραφιών στο παρασκήνιο».

Από την άλλη πλευρά, ο Τραμπ είναι εμφανές ότι επιχειρεί μια αναμόρφωση των σχέσεων των ΗΠΑ με τη Ρωσία, θέλοντας να ελαφρύνει τις ΗΠΑ από τα βάρη που της δημιουργεί ο πόλεμος στην Ουκρανία. Έτσι εξηγείται το ότι αναβάλλει τα τελεσίγραφα κυρώσεων στη Ρωσία, όπως λ.χ. αυτό που είχε αναγγείλει αν ο Πούτιν δεν συμφωνούσε σε κατάπαυση του πυρός και για το οποίο μετά τη συνάντηση στην Αλάσκα είπε ότι «λόγω αυτού που συνέβη σήμερα, δεν νομίζω ότι πρέπει να το σκεφτούμε αυτό τώρα». Γι’ αυτό το σκοπό στην Αλάσκα χαρακτήρισε «φανταστική» την επικοινωνία και τη «χημεία» με το Ρώσο πρόεδρο και του απέδωσε «σημαντικά βήματα και πρόοδο» προς την ειρήνη.

Πάνω σε αυτήν την κατεύθυνση, αμέσως μετά τη συνάντηση στην Αλάσκα, δήλωσε πως «συμφώνησε σε πολλά σημεία» με τον Πούτιν και ότι «τώρα, εξαρτάται πραγματικά από τον πρόεδρο Ζελένσκι να ολοκληρώσει την συμφωνία. Και θα έλεγα επίσης ότι οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να εμπλακούν λίγο». Προσθέτοντας ακόμη πως η συμβουλή του στο Ζελένσκι είναι ότι «πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία» γιατί «η Ρωσία είναι μια πολύ μεγάλη δύναμη, και αυτοί δεν είναι»!

Ο Τραμπ, τώρα, ζητά από τον Ζελένσκι να κάνει κατ’ ευθείαν συμφωνία ειρήνης (όπως ζητά η Ρωσία που απέρριψε την πρόταση για κατάπαυση του πυρός) και όχι εκεχειρία (όπως ζητά το Κίεβο, προφανώς για να βρει χρόνο εφοδιασμού του εξοπλισμού του και ανασύνταξης των εξαντλημένων δυνάμεών του).

Μετά τη συνάντηση της Αλάσκα οι δηλώσεις και οι απαιτήσεις του Τραμπ φαίνεται να τροποποιούν το τοπίο δρομολόγησης των εξελίξεων στο Ουκρανικό, γίνεται λόγος για σχέδιο που εκκίνησαν οι Τραμπ-Πούτιν από τη συνάντησή τους, δημιουργώντας αναστάτωση στον Ζελένσκι που πάει εσπευσμένα στην Ουάσιγκτον αλλά και στους δυτικοευρωπαίους υποστηρικτές της συνέχισης του πολέμου στην Ουκρανία που μιλούν χολωμένοι για τη συνάντηση Τραμπ-Πούτιν και επικρίνουν τον Τραμπ μετά ότι «ρίχνει το μπαλάκι» της ειρήνευσης στο Ζελένσκι και στους ίδιους.

Οι νέες εξελίξεις καθόλου δεν αναιρούν ότι ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός, οι απειλές κυρώσεων, τα τελεσίγραφα και οι εκβιασμοί, οι προβοκάτσιες, τα στρατιωτικά πλήγματα, η πολεμοκαπηλεία, το χύσιμο αίματος, το ποδοπάτημα εθνικών δικαιωμάτων θα μπουν σε ένα νέο κύκλο.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Μ-Λ ΚΚΕ